Google 'Translate'

Skadi Discovery Tour
Zeilschip Skadi
 

16 juli, 03.00 uur door de brug van Chalkis

 
SY Skadi Zeiltocht naar Chalkis

15 juli, van Orei naar Loutra of door naar Chalkis?

Vertrek Orei - temperatuur 23 graden, temperatuur zeewater 27 graden. Wind 1 Bft.noord-noordoost. Vaarrichting zuidwest naar de westpunt van Evia en dan zuidoost naar ankerbaai Ormos Amirou. Net wat verder dan Loutra en voor morgen net wat minder mijlen varen naar Chalkis. Het is zwaar bewolkt.

Vooruitzicht weer: veel regen wanneer we morgen/dinsdagnacht door de brug van Chalkis moeten. Plan bijstellen: vandaag door naar Chalkis. We willen met gemiddelde snelheid van 6-6,5 knopen binnen 10 uren in Chalkis zijn. Mogelijk komt er wind in de middag zoals elke middag. Dan kunnen we zeilen. Het is al weken nevelig en vandaag helemaal. Ook is er lage en hoge bewolking  die samenklustert en weer uit elkaar valt. Ver in het zuidwesten achter de bergen van Centraal Griekenland zit het potdicht. Dat komt vast niet onze kant op.... Maar het cirkelt en uiteindelijk trekt het gehele wolkendek dicht. Na 30 mijl varen krijgen we wind. Deze draait van oost 2 Bft. naar noord 4-5 Bft. We halen de Genua eruit en in eerste rif. Een uur lang varen we met een snelheid van 7,5 knopen. Een behoorlijk zeiltochtje. Mogelijk is de wind versterkt door valwinden uit het gebergte. Binnen 10 minuten valt de wind opeens weg.

Alle bergen van zuid naar noord - ook Orei zitten dichtgepakt met wolkendekens. Richting Chalkis dreigt regen. Richting noord, Orei dreigt ook regen. De lucht ziet er overal onweersachtig uit maar geen enkele website voorspelt onweer vandaag. Wel morgenavond. Reden temeer om vanavond door de Chalkis brug te gaan.

8 mijl voor we bij Chalkis zijn steekt de wind op uit zuidwest waardoor we wind en golven recht op de kop hebben. De snelheid loopt terug naar 4,8 knopen. We verhogen het toerental van de motor naar 2500. Dit ook omdat we zien hoe donker het boven Chalkis wordt. Het bijzondere van de golven is dat ze heel snel achter elkaar komen waardoor het lijkt of de boot constant op 3 golven tegelijk vaart i.p.v. de bekende paaltjes pakken. Het lijkt daardoor meer of we op een hobbelige zandweg rijden.

De katten zijn weer geweldig geduldig en hoeven alleen maar zo nu en dan een snoepje. Met dit gehobbel komen ze hun mand niet uit en we dekken ze toe met een dekentje, dat is het teken dat het een ruwe rit wordt.

De laatste halve mijl naar Chalkis moeten we scherp naar stuurboord sturen waardoor we de wind bijna dwars krijgen maar omdat we vlak onder de kust zitten zijn de golven laag en spoedig valt de wind weg omdat we in de beschutting van de hoge gebouwen van Chalkis komen. Het wordt zomaar ineens rustig. We zien de kade in de verte waar 4 schepen liggen. We hebben een scenario besproken hoe aan te leggen met veel wind maar dat scenario is van de baan nu. We turen naar de kade en zien twee mensen staan. Hopelijk willen die ons helpen. Peter zegt: die vrouw die op het bankje gaat zitten zwaait naar ons. Wanneer we vlakbij zijn ontwaren wij Lode en Venera van de Rocinante. Hun schip ligt in de marina. En wat blijkt: zij lezen ons blog en zagen dat wij vandaag naar Chalkis kwamen. En dus kwamen zij ons binnen halen. Wat een verrassing. Ongelofelijk toeval of juist geen toeval want Annelies had de eerste regels van het blog van vandaag al in de ochtend op de site gezet.

 
SY Skadi Orei 14 juli

14 juli, wees op je hoede voor het weer

Temperatuur overdag 26 graden. Zware bewolking, regen, plaatselijk onweer.

Zo'n heerlijke dag dat je stil ligt en huishoudelijke karweitjes doet afgewisseld met een bakkie koffie. Ook dat is bootleven. Maar dat komt niet veel voor. Dat zou ook vervelend worden op den duur. De spanning moet wel blijven. En daar krijgen we vandaag weer een portie van. Net als we verzuchten hoe heerlijk rustig het is in het zonnetje, Annelies haren wast en föhnt, komen de buren bij Skadi staan roepen dat we beter kunnen weggaan van deze kant van het ponton. Jezus wat een donkere lucht komt eraan. En niet alleen dat! Een enorme zwarte lucht met neerhangende pieken en daarachter een gordijn van iets dat in elk geval alle horizon wegneemt. En het komt deze kant op en snel.

Wat een team zijn wij. Annelies laat alle toiletartikelen uit haar handen vallen. Peter gaat losmaken. Check: de katten. Die liggen binnen. Deurtjes dicht. Anker ophalen in de wind, want die staat al in no-time. We hebben best wel veel ankerketting uit dus dat duurt ven. Gelijk met ons maken nog 2 schepen los en gaan ook anker op. Even uitkijken dus. Als Annelies aangeeft dat het anker binnen is draait peter achter een van de schepen snel door naar de andere kant van het ponton en zoek een plek om het anker uit te gooien. 40 neter van de kant roept Peter: laat maar vallen en . . . .De ketting stopt. We hebben geen koptelefoon op dus we moeten roepen. Annelies kijkt naar Peter en roept: hij stopt. Hij doet het niet meer. Peter ziet niks die is aan het aanleggen achteruit in de wind. Annelies rolt de ketting kort terug en dan weer uit en hij gaat gelukkig weer. Dat gebeurt 3 x. Omdat er snel heel veel ketting uit moet kan Annelies niet de "stop-check holding-en go" doen en blijft dus uitgooien maar kan niet echt zien of hij houdt. Omdat de wind al staat kan ze dat ook niet doen want dan zou Skadi stoppen en door de wind gepakt worden en moeten we opnieuw aanleggen. De Grieken helpen Peter met de achterlijnen en kijken naar Annelies: rol maar verder. More, more!  Alles gebeurt tegelijk en de andere schepen willen ook zo snel mogelijk invoegen. De Griek blijft Peter helpen en roepen naar Annelies go-go-go!.

We liggen en Annelies trekt de ketting strak, hij moet houden. Peter komt kijken en trekt met zijn handen aan de ketting en voelt de spanning. het is goed.

De twee buurschepen liggen ook al. Alle buren die daar al lagen helpen ons. Voetbal is er niets bij vergeleken. Wat een verbroedering meteen: Serven, Grieken, Nederlanders. Iedereen helpt elkaar.

Bourini! Hij staat een kwartier en het gordijn uit het noorden blijkt regen te zijn en daalt neer op de haven. Peter staat onder de bimini en wordt afgespoten want de regen is horizontaal.  Een schip dat nog aan de noordkant van het ponton is blijven liggen zet alle hens bij, en zijn motor vol gas vooruit om bij het ponton weg te blijven. Men staat in zeilkleding te hopen dat het anker houdt. Wij leven mee...en wij hebben dat al eens meegemaakt in Astrous vorig jaar. Na 15 minuten is het over en we hebben slechts 32 knopen wind gehad. Maar het ook net zo goed 70 kunnen zijn. De boot is schoon, alle nadeel heb zijn voordeel. De katten zijn niet onder de indruk in hun bedjes en onder een dekentje. Was dat het? Maar er was een bom energie en adrenaline te voelen op Skadi.

We bekijken nu elke dag bijna elk uur het weerbeeld en niet alleen wij. Men praat er continue over hoe raar het weer is en hoe onvoorspelbaar. En zelfs als je 4 weersites kijkt heb je geen zekerheid of dit rare weer je overvallen gaat. De Tickety-Boo uit Marina di Ragusa komt hier binnen. Zij waren op zee met het plotselinge noodweer. Ook zij vinden het een fenomeen dat je continue op het weerbericht moet kijken en nog niet weet wat er gebeuren gaat. Maar, zegt Jonathan, zeilen kunnen we dit jaar wel!

's avonds gaat Peter de haven betalen en de prijs is nog minder dan in het voorjaar, heel bijzonder. De havenmeester zegt ons dat we inderdaad beter morgen kunnen vertrekken in de richting van Chalkis want het gaat hier woensdag stormen...en dat staat dus niet op de weersvoorspelling - slechts een beetje meer wind.

 

 
SY Skadi langs Thessalië

13 juli, langs de prachtige kust van Thessalië naar Kyriaki, 48 mijl + 8 mijl naar Orei

We maken om 08.30 uur met een beetje pijn in het hart los van Agrelia Keramidi. De Roemeen staat boven bij zijn vakantiehuis te zwaaien.

Het is deze week een aangename 28 graden en de nachten zijn ook niet meer zo heet. Zeewater temperatuur 30 graden.

Het is een schitterende tocht op een gladde zee langs grotendeels wild dicht bebost landschap van heuvels, kloven en grotten. Het schiereiland Pilion is best nog heel uitgestrekt en gekromd en het valt ons op hoe lang het nog duurt voor je de kromming om bent. We komen uit noordwest en gaan hier de hoek om naar zuidwest. Het is hier meteen een stuk drukker met schepen tussen de kust van het vasteland en Sporaden eiland Skiathos. Er komen alweer tripperboten langs. De wind is ondertussen gaan aantrekken naar een 4 Bft. uit het oosten. Raar weer is het. Onvoorspelbaar en dreigend. In heel dit gebied. De zee wordt rommelig en Peter gaat zelf sturen. Het zal achter de "haak" van het schiereiland wel rustig zijn....Peter heeft steeds contact met Fred over waar we het beste kunnen liggen en hoe laat we er zullen zijn. Het loopt tegen 16.00 uur en Fred belt. Hij laat ons weten dat er morgen stormachtige wind op komst is in het Trikeri gebied en dat het niet verstandig daar nu heen te gaan. Peter overlegt en kijkt naar Annelies: dan moeten we nu gaan uitwijken. Enige uitwijkplek is naar Orei. Dat is nog eens 8 mijlen in de opgebouwde zee uit oost. Een pittige vaart ineens; ramen dicht, katten in manden en ingestopt. We gaan 7 knopen op motor en we zetten Genua n een rif bij; we zijn nu bijna 8,5 uur onder vaart en we hebben het wel een beetje gehad.

In Orei leggen we aan de binnenkant van het ponton aan. De havenmeester komt op zijn brommertje en wil ons rechts hebben. Maar dan herkent hij Peter en zegt dat het wel goed is. Er komen nu charterboten binnen en de sfeer is heel anders dan in juni. We hebben meteen een conflictje met Russen naast ons waarvan de meiden buitenboord hangen om Freija te fotograferen. Ons niet opgemerkt achter ons kuip-zonnescherm, schrikken ze als Peter opeens zijn hoofd buiten de kuip steekt en er wat van zegt. ,,5 euro for a picture and You can at least ask us if can make a picture!" Ook is er een hoop herrie in de avond en nacht van muziek en blaffende honden. Wat een gemis meteen, de verlaten baaitjes ven de sfeer van het noorden....

 
SY Skadi n Agrelia Keramidi

12 juli, van Platamonas naar Agrelia Keramidi, 28 mijl

Het weerbeeld is veranderd. We hebben nu overdag noordoosten wind en 's nachts zuidwest. Er staan nog wat golfjes van wind van de afgelopen nacht. We vertrekken in zuidelijke richting en hebben wind en stroming mee. De zee wordt glad en we motoren ustig langs de beboste heuvelachtige kust met kloven en grotten. Een schitterend groenlandschap. Het piepkleine haventje van Agrelia is amper op te merken. Pas wanneer je de dam van stenen tot op een halve mijl nadert, zie je waar je naar binnen moet varen. Door een nauwe doorgang met een diepte van 4 meter glijden we behoedzaam naar binnen en ontwaren een kade. Er iggen twee vissersschepen. In de kleine kom van groen water onder aan dichte beboste hellingen met enkele huizen leggen wij aan. De lijnen moeten aan beugels vast die in de muur zijn verankerd. Annelies stapt van de boot af die Peter heel langzaam tegen de kade heeft gezet. Wanneer Peter onder water duikt blijken we met de kiel vlak boven een berg stenen te liggen; er is nog maar 20 cm ruimte onder de kiel en de kleinste beweging van water (wanneer bijv. een vissersschip langs vaart) kan de kiel op de stenen bonken. We verslepen Skadi terug naar het uiteinden van de pier.Hier hebben we nog 80 cm. ruimte onder de boot.

Wat een oord! In het midden van niets. In de natuur. Met mensen die basic leven of misschien een tweede huis bezitten hier op de helling. 's avonds staan er mensen te vissen, een ervan is een Roemeense meneer die hier vakantie houdt in een prachtig stenen huisvlak boven het baaitje. Hij geeft ons aasvisjes en zegt: als je wat nodig hebt dan klop je maar aan! We maken ons op voor wind vannacht en er dreigt alweer onweer. Maar het gaat ons voorbij en de volgende dag varen we net zo rustig en prachtig door naar de ankerbaai waar we Fred zullen treffen die we samen met Fay Claassen op zijn motorjacht hebben ontmoet in de Sporaden.

 
SY Skadi autoroute Olympus

11 juli, Nationaal Park Olympus en Dion

De Olympus Rivièra

Deze strekt zich uit vanaf de berg Olympus tot aan het zuidelijk gelegen Nea Mesangala. Niet alleen de 100 km lange kuststrook behoort tot het gebied, maar ook de bergen hier vlak achter.

Vandaag huren wij een auto om de omgeving te bekijken en voornamelijk de heilige berg Olympus. We bezoeken ook het Platamon-kasteel, een belangrijk onderdeel van de geschiedenis van deze prefectuur Pieria; een kruisvaarderskasteel (gebouwd tussen 1204 en 1222), lange tijd bezet door de Ottomanen en in de tweede wereldoorlog verwoest door de Duitsers. Vanaf het kasteel hebben we een geweldig uitzicht over de prefectuur Pieria met zijn uitgestrekt kustgebied, lange zandstranden, vissersdorpen die in badplaatsjes zijn omgetoverd en bergdorpen tegen de heuvels van de Olympus.

Olympus Nationaal park

We vervolgen onze route naar Litochoro, het stadje aan de voet van de Olympus. Dit is de startlocatie voor veel bergwandelaars en excursies met eventueel een gids naar de top van de berg of het ondernemen van "outdoor" activiteiten in de bossen en canyons. De Olympusberg is een populair en groen wandelgebied en klimgebied, een belangrijk deel van de Europese E4 wandelroute (van Portugal tot Cyprus) loopt door de Olympus, de wandelroute loopt vanaf Litochoro naar de Meteora, langs de toppen Prionia en Skolio en het plateau van de Muzen. In totaal zijn er op de Olympusberg 52 bergpieken en beklimmen naar schatting ruim 12.000 mensen per jaar de verschillende pieken van het Olympus gebergte.

Litóchoro met zijn rode daken ligt prachtig gelegen aan de voet van de berg aan het begin van een autoweg die ons naar 1100 meter brengt, welke naar de restanten van het klooster van de heilige Dionysos voert en naar Priona, het verste punt dat je met een auto kunt bereiken. We rijden naar een hoogte van 1100 meter, een route van 18 kilometer in 40 minuten, met enkele mooie haltes. Een ervan is het uitzicht over de dichtbeboste Enipeas kloof. Vanaf het klooster van Dionysos klimmen we naar de heilige grot over een deel van het E4 pad. Een prachtige boswandeling waarbij we watervallen passeren over een houten brug. Door het dichte woud komen we bij de grot. Eigenlijk vinden we meer heiligheid bij de waterval dan in de grot. We pauzeren daar wel even onder de bomen. We beseffen dat we de lichamelijke inspanning nodig hadden. Het doet ons goed en goed om te voelen dat onze conditie nog op peil is na al het zitten op de boot.

De berg

De Olympus is de hoogste berg in Griekenland. De Olympus is sinds 1938 een nationaal park. De berg staat niet ver van de kust, ten zuidwesten van Thessaloniki. De Olympus speelt een belangrijke rol in de Griekse mythologie. De dichter Homerus noemde de Olympus het 'Huis van de goden'. Die zouden daar in grote luxe wonen, in paleizen met bronzen vloer, gemaakt door Hephaistos. De Olympus wordt speciaal als verheven woonplaats van de oppergod Zeus genoemd, van waar hij soms zijn bliksemschichten naar beneden afvuurde.Het kenmerk van het nationaal park en de Olympusberg zijn de diepe ravijnen en tientallen gladde bergpieken. De hoogste bergpiek, de Mytikas is te zien vanaf Litochoro, de linkerkant van de V-vorm piek in het gebergte is de Mytikas. De rechterkant van deze V-vorm is de Dios Thronous of de Troon van Zeus.

Dion

Vanaf de berg rijden we naar Dion, de "geboorteplaats" van Zeus. Onze havenmeester vertelde dat dit de heiligste plaats is en toen Peter hem vertelde dat zijn kleinzoon Dion heet liepen de rillingen over Akis' armen, want zei hij, Dion is geen Griekse jongensnaam en als je kind Dion is genoemd, naar de geboorteplaats van Zeus, dan is dat geen toeval maar een soort Goddelijk teken.

Mythe

De oude stad dankt zijn naam aan het belangrijkste Macedonische heiligdom gewijd aan Zeus. Zoals vastgelegd door Hesiodus in het geschrift' Catalogus van Vrouwen", baarde Thyia, dochter van Deucalion, Zeus twee zonen: Magnes en Makednos, naar wie de volkeren de Magneten en Macedoniers zijn genoemd. Deze zonen woonden in Pieria aan de voet van de berg Olympus. Vandaar dat vanaf heel oude tijden een groot altaar was opgericht voor de aanbidding van de Olympische Zeus en zijn dochters, de Muzen, in een unieke omgeving die wordt gekenmerkt door rijke vegetatie, torenhoge bomen, ontelbare bronnen en een bevaarbare rivier. Om deze reden was Dion de "heilige plaats" van de oude Macedoniërs . Het was de plaats waar de koningen prachtige offers brachten om het nieuwe jaar van de Macedonische kalender aan het einde van september te vieren. In de lente werden zuiveringsrituelen van het leger en overwinningsfeesten gehouden.

Even buiten de stad ligt een grote archeologische site, die resten bevat van een ommuurde stad uit de 5e tot 3e eeuw v.Chr. Wij bezoeken het museum dat zijn schatten herbergt.

Te mooi om te laten liggen...

Akis heeft ons beloofd meerdere autoroutes voor ons uit te zetten. Dat betekent dat we hier moeten terugkomen. We zijn behoorlijk onder de indruk van dit landschap en de vele bezienswaardigheden en mooie dorpen, waar we volgens Akis geweldige uitzichten hebben en heerlijk kunnen eten voor zeer weinig geld. We spreken daarom nu al plannen door om Skadi in Platamonas te laten overwinteren. Akis heeft ons aten weten dat hij met marina Aretsou een overeenkomst heeft om redelijk goedkoop de boot daar op de kant te mogen zetten met zijn eigen kraan. Hij vaart ook schepen over omdat veel zeilers de oversteek van Platamonas naar Aretsou vaak niet willen maken aan het einde van hun vaarseizoen. Een nieuwe optie voor ons dus. En een stuk makkelijker omdat we dan in 2020 na de Dodecanesen niet helemaal terug hoeven varen (600 mijl)naar Crotone. Peter moet dan alleen wel de auto ophalen in Crotone.

 
SY Skadi onweer Griekenland

10 juli, Platamonas en de Bourini

Platamonas is een popualir vakantiedorp in het departement Pieria, ten zuidoosten van de berg Olympus, 37 km van Katerini (de hoofdsatd van Pieria) en 54 km van de stad Larissa in Thessalie. Platamonas ligt vlakbij Neos Panteleimon (7 km) en er wonen hier iets meer dan 2000 inwoners. De meeste inwoners van Platamonas komen uit Neos Panteleimon.

Tegen 10.00 uur staat er een vriendelijke meneer voor onze boot genaamd Akis en hij blijkt de havenmeester te zijn. Hij vindt dat wij verplaatstmoeten worden, we liggen niet goed: slechts 1 mooringlijn en te ver aan de buitenkant van de pier. Dus motor aan en verkassen! Nu liggen we met 2 mooringlijnen en een extra lijn naar de kant want....met dit onstabiele weer kan de Bourini komen. Voor ons een nieuwe benaming van een wind die we al hebben meegemaakt in Astrous vorig jaar. Annelies herinnert zich dat Ronni, de kapitein van schip Calypso heeft Annelies in Gouvia reeds verteld van deze wind die niet Meltemi is maar ook noordelijk en hevig.

De Bourini is een noordwestelijke stormachtige wind met hoge golven en hevige buien. Vóór de bourini is het windstil, zeer warm en de barometer gaat naar beneden. Vaak gaat het dan net voor zonsondergang stormen.

Voorspelling Windy Er komt veel wind (paars op de kaart) de komende nacht in deze Thermaische Golf tussen Thesslie en het schiereiland Kassandra. Wij zitten gunstig aan de noordkant van het windgebied (oranje-groen) maar we krijgen er dus wel een staartje van mee.
Een dag van rust, dorpje verkennen, koffietje drinken, met zoon Ralf bellen, boodschapjes doen en de was. Want, je weet niet wanneer er weer water voorhanden is dus nu maar meteen het bed verschonen, handdoeken en lakens wassen en tanks vullen.

Het wordt donkerder in de lucht en we beginnen met zonneschermen inrollen en dingen verwijderen uit de kuip die in het rond zouden kunnen vliegen. We zetten de Bimini ook vast aan de railing met twee banden. Je ziet mensen kijken van waar zijn die mee bezig....? Maar weldra gaan de eerste badgasten van het grintstrandje bij de haven naar huis. De zon is weg. Het is oostenwind 2 Bft. niets duidt er op dat het gaat waaien. We zien het weerlchten boven Halkidiki en we volgen de app Linghtning maps. Daar zien we een enorm lint van onweer lopen van de hak van Italie tot boven Halkidiki. We denken aan de dans van hevig onweer te ontspringen. We zijn wel op ons qui vive en weten uit ervaring dat de wind draait en hard neerkomt binnen 1 minuut. En zo gebeurt het dan ook. De vlag hangt verdacht slap en van noord horen we de wind aan komen. Als in een survival film. Binnen 5 seconden is hij 43 knopen hard - een dikke 9 Bft. De regen volgt en komt horizontaal onder de bimini door. Peter is buiten en Marko van de haven loopt heen en weer om schepen te controleren. Peter gooit hem een extra lijn toe om een extra spring te zetten en dat lukt razandsnel. Annelies is binnen met twee katten die al begrepen dat er iets zou gaan gebeuren. Ze zitten naast Annelies in hun mandje braaf met toegeknepen oogjes en afwachtend zoals katten braaf kunnen afwachten.

Peter blijft buiten en na 20 minuten is de knop van de wind om. De hele verdere avond zien wij het boven Halkidiki onweren en we vragen ons af hoe slechts men het daar zal hebben...Daarna komt een normale noordenwind 6 Bft. en deze blijft de hele nacht waaien, waardoor wij een beetje een onrustige nachtrust hebben. We vragen ons direct af hoe het schepen in Halkidiki vergaat: de ZigZag, Fly the Coop en misschien anderen die wij al op Evia of de Sporaden hebben ontmoet...de volgende dag zal het nieuws over de chaos in noord Griekenland ons bereiken.

Het kan ook anders gaan getuige het onderstaande bericht:

We got hit last night with 60mph wind. Ripped the Bimini off, two poles from our solar bridge. We’ve been at anchor for 10 days, (33kg Rocna 10mm chain with 55m out in 6m. We got dragged 200yards in less than a minute. Almost 2hrs of hell. Zero visibility and couldn’t get a fix on gps. All I knew is that there where no boats to the west of me so just motored hard west to get away from the shore. After checking the ground track on our anchor alarm we were pushed south. The wind dropped to around 30 knots and we re anchored and held.

A mayday shout was put out where someone went overboard. Coastguard responded, we were too far away. We were at the top of the middle finger, mayday was probably 20 miles as crow flies, but 100 miles to get around the third finger and up to the top. 2 hours later the coastguard called off the search, not found 😞. We were lucky, I thought we were going to lose the boat. We are in Diaporos (blue lagoon)

Foto: schermafdruk Lighning Maps de blauwe stip is onze positie.

 
SY Skadi aankomst Platamonas

9 juli, van Aretsou/Thessaloniki naar Platamonas aan het vasteland, 40 mijl

We bekijken ons plan voor de komende week en het weer. We zien dat het 2 dagen hard gaat waaien tussen Halkidiki en het vasteland en dat het bij Platamonas, en noordelijk van die stad zal meevallen. Als we nu niet vertrekken liggen we sowieso 2 dagen stil en - je weet hoe dat gaat- dan wordt het al gauw 5. Dan moeten we haasten naar Porto Rafti om onze vrienden op te pikken. Dat lijkt geen goed plan, dus we vertrekken vandaag.

De katten vinden dat niet erg want ze kunen hier toch niet goed lopen. De straatkatten lopen hier al vroeg omdat ze vis krijgen van een meneer die tussen 6.00 en 09.00 zit te vissen. Een kat springt soms op de boot, sinds hij Odin heeft gezien, en plast p het dek. We halen alle spullen 's avonds binnen. En lopen er 's avonds toch altijd mensen te flaneren; en in de vroege ochtend blijkt er een blik bejaarden open getrokken want dan wemelt het van de fitte grijsaards die hun rondje doen en iedereen pikt altijd ons ponton mee. Het is ons een raadsel waarom als je zoveel bestraat omzoomd grasveld ter beschikking hebt.

Vandaag weer vroeg op. ,,Ach laat ik een een ommetje doen", denkt Freija en ze komt de kuip inlopen om 06.30 uur. ,,Oei, wat ligt daar in Godsnaam?!" Ze deinst met grote ogen achteruit en bestudeert vanuit de deuropenig dit hijgende grote monster. Er ligt er een enorme herdershond bij de electrapaal van Skadi. De hond is katten gewend en vindt Freija niet spannend. Het is al 28 graden en hij heeft het heet. Peter zet een bak water voor hem neer en die wordt helemaal opgezopen. De hond is van een zeiler die zijn boot staat af te spuiten. Hij dankt ons maar laat zijn hond over aan zijn lot.

We houden rekening met onweer en regen dat vanmiddag boven de Olympus gaat ontstaan en de zee over komt drijven. Daarbij zit vermoedelijk wind. En we weten dat golven snel opbouwen. We rekenen uit dat we op tijd in Platamonas aankomen als we met een gemiddelde snelheid van 6 knopen varen. Dan moeten we ook motoren. En met wat geluk kunnen we een zeiltje bij zetten. Dan gaan we nu weg! We wachten echter nog op de man van autoverhuur bedrijf Atlas die de auto komt halen en hij komt maar niet. Om 10.15 uur zijn we het wachten zat. Atlas reageert ook niet op een appje en beantwoordt ook geen telefoon. Afspraak was dat hij hier tussen 09.30 en 10.00 uur zou zijn. Peter gaat naar de receptie en wil de sleutel afgeven en dan staat meneer Atlas er toch eindelijk.

We vertrekken 45 miuten later dan we wilden. Het is niet bezeild. De wind is zuid zuidwest en zwak en de zee is rustig. We maken wat meer snelheid, 6,5 knopen. Gaandeweg draait de wind net iets meer zuid en we kunnen scherp aan de wind varen met Genua en op de motor. De hemel betrekt.De golven bouwen op en komen schuin van voren binnen, niet hoog maar zeer onrustig en soms pakken we een paaltje. Annelies sluit de ramen, er komt al heel wat zeewater over de boot.

De laatste 5 mijl gaan we hard in een bedekte lucht met dreigende regen en we willen nu graag aankomen in Platamonas. We bellen en men staat te wachten. Marko helpt ons aanleggen maar absoluut niet dat we de propellor aanlaten en zo pakt de wind Skadi en stoten we tegen een Catamaran. Dit scenario kennen we niet. Meestal als Peter de mmoringlijn naar voren brengt, gaat Annelies sturen met parkeren. Nu zegt deze Marko dat ze niks mag doen. Hij springt op ons schip en duwt hem af. Er is geen schade. Aanleggen gaat goed maar wat rommelig want 1 mooringlijn zit onder onze kiel, die loopt schuin naar de kade. Niet iemands schuld maar zo kunnen wij die lijn niet gebruiken. We liggen aan 1 mooringlijn en twee landvasten. Morgen zien we verder. Het begint te regenen en te waaien en we zijn gelukkig binnen.

 

 
SY Skadi Edessa watervallen

8 juli, autotocht naar Edessa en Aigai, de tombe van Alexander's vader

In de driehoek Edessa Pella Vergina

Edessa (vertaald uit het Frygische dialect als "een fort aan het water") is een klein stadje in het noorden van Griekenland. Het werd meer dan 3000 jaar geleden opgericht. De Grieken associëren het onmiddellijk met watervallen. Veel mensen noemen Edessa 'Water City', wat niet ver van de waarheid is, omdat Edessa gemakkelijk een 'stad van eeuwig vocht' genoemd kan worden.

De watervallen van Edessa waren niet zoals ze nu zijn. Tot het einde van de 14e eeuw werd het grootste deel van het water gehouden in een meertje in het westen van de stad. Dee wateren besloten (misschien na een geologisch of weersverschijnsel) om de stad te passeren en om thematisch van de rots te vallen, met als resultaat het creëren van vele kleine rivieren en tegelijkertijd kwam er een einde aan het meer vanwaar ze vandaan kwamen.

Vanaf 1942 kreeg de hele plaats een andere identiteit. De Duitse bezetter zag ze met de ogen gericht op commercie en toerisme. Dus in de zomer, in 1942, doken twee zwembaden, verdiepingen, bloemenkraampjes uit het niets op. Na het einde van de oorlog werd de plaats aan de gemeente Edessa gegeven en de tuinmannen zorgden ervoor. Toen brak de burgeroorlog uit en werden de watervallen vergeten, behalve de boeren van het district "Loggos" die ervan genoten hun bad daar te hebben. Het waren hardwerkende mensen die nog nooit de zee hadden gezien, van hun muilezel afstapten en in de koude groene wateren doken.1953 was een keerpunt toen een restaurant klaar was en werd geopend met de naam "PISINES" (= zwembaden) waar de mensen van Edessa konden feestvieren, dansen en zich vermaken. Tegenwoordig zijn de watervallen een bekende bezienswaardigheid van inmense schoonheid voor heel Griekenland en de rest van de wereld. Het water valt van 70 meter hoogte en er is een kleine grot onder de rots.

In de zomermaanden is de waterval meer beteugeld maar daardoor als enige grote waterval heel groot. Duidelijk is dat het in het voorjaar een nog spectaculairder gezicht zal zijn als er meer smeltwater van de bergen naar beneden komt. Wij vinden het een oase met een rustiek park waarin je leuk via paden en bruggen afdaalt langs de waterval. Er is een mooi grand café, gelegen aan het water. Daar komen we bij van de klim terug in de hitte (37 graden) waarbij we gelukkig door stuivend water gekoeld werden. We vervolgen onze tocht naar het hoogtepunt waar we eigenlijk voor komen in deze prefectuur: de graftombe van de Macedonische koning Philip de tweede, vader van Alexander de Grote.

Pella

Het was de hoofdstad van het koninkrijk Macedonië vanaf het begin van de 4e eeuw v.Chr. toen het de rol van Aigai overnam. Pella werd in 168 v.Chr. geplunderd door de Romeinse legionairs en verdween in de plooien van de geschiedenis gedurende de Romeinse periode. De stad is vooral bekend als de geboorteplaats van Alexander de Grote, geboren als Alexander III, zoon van de Macedonische koning Philippus II en Epirotische prinses Olympias.

De koninklijke graven van Macedonië

Op 8 november 1977 deed de Griekse professor Manolis Andronikos een belangrijke archeologische ontdekking. Het behoort tot de Werelderfgoedlijst.

Tijdens opgravingen buiten het dorp ontdekte men de toegang tot een ongeschonden graf. Hierin kwam onder meer een schedel naar boven waarvan de oogkas beschadigd was, volgens Andronikos het bewijs dat dit het graf was van koning Philippus II die zijn oog verloor toen hij daar getroffen werd door een pijl. De botten lagen in een schitterend gouden kistje, versierd met het symbool van de Macedonische zon (ten onrechte vaak Macedonische ster) genoemd. De ontdekking leek te bevestigen dat hier Aigai (Latijn: Aegae) had gelegen, de eerste hoofdstad van het Macedonische koninkrijk, waarvan eerder werd aangenomen dat het met de stad Edessa te identificeren was.

Het museum Royal Tombes of Macedonia

In 1993 werd een ondergronds gebouw gebouwd om de koninklijke graftomben te omsluiten en te beschermen, met behoud van de stabiele temperatuur en vochtigheid die nodig zijn om de muurschilderingen te behouden. Van buiten ziet het gebouw eruit als een aarden heuvel; Binnen zijn de schatten gevonden in de koninklijke graftomben sinds november 1997 tentoongesteld. Afgezien van de grafmonumenten zelf, is er een open ruimte van 1.000 m², waar de vondsten van de graven worden getoond in vitrines. Verlichting is zeer ingetogen om de onverdeelde aandacht van bezoekers te trekken naar de tentoonstellingen. De tombes, die zich op een lager niveau bevinden, worden normaal verlicht om bezoekers een compleet beeld te geven. Het eerste wat bezoekers zien is een aantal ernstige stelai die werden gevonden in de vulling van de tumulus, en drie vitrines met artefacten die door gewone mensen uit Filips tijd werden gebruikt om het verschil te benadrukken tussen hun leven en dat van de Macedonische koningen.

En dat is gelukt: wanneer je binnentreedt in de donkere marmeren ruimte die in de grafheuvel is gebouwd voel je meteen de mystieke sfeer. Wanneer je ogen gewend raken aan het gedempte licht en zie je de vitrines met de prachtige vondsten en de eerste graftombe.

Het Macedonische Goud

Onder de vondsten bevond zich een gouden doos samen met een gouden zon van Vergina, die in het begin van de jaren 90 van de twintigste eeuw tot een twist tussen Griekenland en de voormalige Joegoslavische Republiek van Macedonië leidde. In september 2009 werden opnieuw graven blootgelegd; de monden, oogkassen en borstkassen van de strijders waren overdekt met bladgoud.

Je daalt over een brede trap af naar het glazen huis waarin de met marmeren zuilen versierde grafruimte staat. Er is zeer veel Engelstalige uitleg over de vondst, het Macedonische Rijk en de koningen. Het leven aan het hof en de voor die tijd nooit eerder vertoonde grootsheid van de crematie-ceremonie van de vader van Alexander de Grote.

Men is op zoek naar het graf van Alexander. Naderhand horen wij van onze auto verhuurder dat er weer een grafheuvel is gevonden met op de heuvel een marmeren leeuw en dat zou kunnen betekenen dat daar Alexander begraven ligt. Dit is nog niet in de openbaarheid gebracht.

 

 

7 juli, Thessaloniki en museum

Temperatuur aan zee 34 graden. In Aigai 37 graden. Verzengend. Peter monteert een pomp onder de gootsteen om de koelkast leeg te kunnen pompen. Annelies schrijft. En doet de was. De huurauto wordt in de middag afgeleverd. We gaan naar Thessaloniki naar het archeologisch museum. Het is zondagmiddag en dus niet zo druk in de stad. We kunnen makkelijk parkeren bij het museum en later ook midden in de stad. We trekken weinig tijd uit om de sfeer van Thessaloniki te proeven. Maar wat we zien vinden we erg mooi: lange brede lanen en toegangswegen, veel bomen een mooie parkachtige winkelstraat die leidt naar een kilometers lange boulevard die elke 3 kilometer onderbroken wordt door speeltuinen en sportfaciliteiten zoals skatebanen, tennis- en basketbalvelden. Veel leuke trendy café's. Het is zondag en veel zaken zijn dicht. Het scheelt ook verkeersdrukte en misschien is dat wel even prettig. De binnenstad verkennen we ooit later...en de chaos die daarbij hoort op een doordeweekse dag. Ook leuk.

In de stad schieten we een plaatje van oudheden en bezoeken "The entire history of ancient Macedonia in one Museum". Verplichte kost wanneer je de wieg van de beschaving doorkruist.

Het behoeft geen woorden om te beschrijven hoe mooi het is. Te staan...oog in oog met kostbaarheden die ooit door mensen zijn vervaardigd die -vragen wij ons af- toen al een veel hogere beschaving hadden. Zij het niet technologisch en medisch maar in veel opzichten zeker wel. klik hier --->tentoonstellingen

We zijn ook erg verrast door de tijdelijke tentoonstelling Copying in the past. Iets namaken is ook kunst en is ook knap. Dat werd in de oudheid reeds gedaan en zelfs geld werd nagemaakt waarbij bestuurders grote moeite hadden om echt van vals te onderscheiden en de valsmunters te pakken te krijgen. Ook reeds in de Griekse oudheid dus.

 
Aretsou Marina

6 juli, van Kerasia (voorheen Nea Michaniona) naar Marina Aretsou, 12 mijl

Soms vraag je je als vrouw wel eens af of je ooit rust krijgt. Het is heet, de katten vergen zorg. Peter vergt zorg. Je zit 6 maanden altijd buiten, ook in de wind met je haren en je huid. Je slaapt slecht. Je bent de hele dag bezig het weerbeeld te verkennen en kansen af te wegen of je moet vertrekken of niet en waarheen en wanneer. Maar, het leven brengt elke dag een hoop nieuwigheid.

De nieuwigheid van vandaag begint om 03.00 uur. Peter springt als een jonge God uit bed want hij hoort de railing tegen de kade gaan. Annelies die net lekker in slaap was hoort deze God over het dek lopen en een hoop stootwillen plaatsen en we vragen ons met zijn allen af wat er aan de hand is. De wind is reeds gedraaid naar noord. Een paar uur te vroeg. De zee drukt Skadi tegen de kade, met noordenwind moet je hier niet liggen. Odin kijkt naar het plafond vanuit zijn bed wanneer Peter boven zijn hoofd loopt. Freija duikt in elkaar in haar mandje op de bank. Ook zij vinden het boordleven heel vernieuwend, en een beetje eng soms. En als Peter rondwaart dan gaat er vast wat gebeuren....

Peter gaat echter in bed en de kopjes van de katten gaan liggen en ze denken: was zeker niks en we gaan niet weg. Anders dan bij mensen want die willen meteen weten wat er aan de hand is en waarom. ,,Ik wacht tot het licht is en dan gaan we", zegt Peter. Mijn idee. Je slaapt natuurlijk niet meer en we houden de zonsopgang in de gaten. Om 04.30 is het zover en we komen geroutineerd op gang en maken los. Fluitje van een cent: schip met de punt naar bakboord linker voortros blijft nog even vast en gas in zijn vooruit tot de skadi bijna dwars op de steiger ligt en dan gaan we los, uit het plekje vandaan. Dag visserstrawlers! In de late avond heeft een Frans schip vastgemaakt aan een trawler aan de westkade. Zou niet gauw onze keuze zijn, maar zou toch voor ons wat comfortabeler zijn geweest i.p.v. de hoge betonnen kade.

Het is een saaie tocht. We motoren gewoon door naar Aretsou Marina. Zeilen zou even kunnen maar we hebben er geen zin in; we zijn te vroeg op, te weinig geslapen. Verlangend naar waterkranen, electra, airco en stabiliteit. We komen rond 08.30 aan maar het kantoortje is pas om 09.00 uur open. We gaan aan de kop van de steiger liggen. Tussen die kop en een soort gofbreker voor de marina is de kano vereniging trainingen aan het geven. Het water is daar namelijk stil en breed genoeg voor lessen en oefenraces.

Een hele professionele rustige oudere mevrouw van de marina wijst ons op een plattegrond waar we moeten liggen. We gaan in een hoek tussen betonnen platform en kade langszij liggen. De marina is eenvoudig maar ligt best wel wat rustiek aan een grasveld waar mensen graag omheen joggen. Dit veld ligt in het verlengde van het stadspark boven de marina. Auto's kunnen hier niet komen want men heeft een slagboom kaart nodig.

In de middag doen we sinds tijden een echte siesta samen met de katten en daarna maken we plannen voor bezichtigen van enkele overweldigende bezienswaardigheden en doen we alweer de was.

 
SY Skadi in NeaMikhiniona

5 juli. van Nea Moudania naar Nea Kerasia voorheen Michaniona, 26 mijl

We moeten de e-Tepaï nog betalen voor jui. Wij doen het gewoon elke maand voor een maand vooruit. We moeten opnieuw registreren en Peter vult nu de laatste 5 cijfers van het kadaster nummer in en peof. De e-paravolo komt er zo uit. Daarmee moeten we dus naar een postkantoor maar in deze van God verlaten plaatsen (ondanks de vele kerken) is geen postkantoor of Bank. Jammer dan, en we maken ons niet druk. Misschien doen in Thessalonika.

De vraag van vandaag (klinkt als een TV spel programma): gaan we naar Thessaloniki of stoppen we ergens tussendoor...? We gaan het proberen in Nea Michiniona, what the hell is that?

Het is niet bezeld de wwind komt uit west en later uit west-zuidwest. Voorspeld was oosten wind. We zeilen een slag naar buiten in zuidwestelijke richting (voelt als terug). Dan naar noordwest. Er zijn verdraaid weinig zeilschepen hier in de Thermaische Golf. Het landschap is licht heuvelig met mooie smalle lange stranden. Een beetje saai op den duur. Veel resorts barstensvol met Oostblok-toeristen, totaal onbekend prachtige vakantiebestemming bij Nederlanders. En oostblokkers weten dus wat mooi is (en goedkoop)

De wind draait langzaam. We varen aan de wind en later met halve wind. Bijna 6 knopen snelheid bij slechts 3-4 Bft.Op zee is het goed te doen op een hete dag als deze. Temperaturen lopen nu op naar 33 graden. De laatste 5 mijlen vallen we af naar Nea Mikhanioni en vlinderen we. We varen dus toch maar niet door naar Salonica (Thessaloniki in de volksmond) want daar betaal je meteen de hele dag van aankomst en het is nu al 20.00 uur. Zou een beetje zone zijn als we daar om 22.00 uur aankomen en toch de hele dag moeten betalen.

Een vissersplaats en wat voor een zo te zien aan d ehoeveelheid trawlers die aangemeerd liggen aan de kades. Hallo zeg, en waar moeten wij dan liggen? Rod Heikell zegt dat je dan maar aan een trawler moet vastmaken. Gaan we dus niet doen. De  kleine pier noord bij binnenvaren ziet er redelijk uit maar wat is de diepte daar? Volgens de kaart te ondiep. Aan de oostkade aan de stad is het zeker te ondiep, dan blijft de kade over aan de zuidkant. Die is erg hoog. Er liggen een paar enorme trawlers en er is een plek achter hen. Iets oostelijker ligt een catamaran met de achterkant naar de kade toe maar wel ver er vanaf. Willen wij dat? Nee, we zien de kapitein van de trawler en laten weten dat we achter hem willen liggen. Hij en zijn maatje helpen ons tegen de autobanden aan te meren; we hebben ook een hhoop stootwillen aan bakboord vast gemaakt.We zien meteen dat ook hier de kade niet geschikt voor katten is. Scooters van de vissers; de kapitein heeft een jeep. Er lopen mensen en werklui.

Maar goed, het is voor 1 nacht. We laten het net rondom de railing dicht, dan kunnen de katten er niet uit. Alhoewel Odin nog wel eens wil springen vanaf het dek over het net heen op een kade. We houden hem in de gaten. De Catamaran zeilers moeten per Dnghy naar de kant. Wij hebben geen zin in al die heissa en wanneer de enkele café's hun muziek gaan aanzetten krijgen we alweer een beeld van teveel uitbundige resort-toeristen en we blijven lekker op de boot. Koken ons eigen potje eten, dat overigens lastiger wordt als je boot zo warm is en geen airco draait. Het moment is nog niet daar dat we de generator erbij aanzetten. We redden het zo wel. Maar vooral Annelies verlangt naar een plek di even een goede basis kan zijn met airco, de was doen, rust en regelmaat ook voor de katten.

In de avond wordt het dus weer druk op de kade, hoe onaantrekkelijk deze ook is. Toeristen komen toch langs en er zijn een hoop vissende lokale mensen die tot 02.00 uur blijven. Immers: voor die tijd kan je toch niet slapen. Met het plan vroeg te vertrekken gaan wij op tijd in de kooi liggen; de wind gaat vannacht keren en aantrekken en dan kan het tevens wel eens niet prettig worden hier, laat staan de vaartocht naar Thessaloniki.

 
SY Skadi in Nea Moudhania

4 juli, naar Nea Moudania, 25 mijl, de ondiepte en de meeuw

Het luik gaat vroeg open en de katten steken hun kopjes naar buiten (tjonge wat een rijmpjes gisteren en vandaag) maar....er razen auto's voorbij onze passerelle - vroem naar de punt van de pier en vroem keihard terug. Een auto stopt voorbij de visserstrawler, de automobilist stapt uit en stapt weer in en scheurt terug. ZOEF ZOEF langs Annelies op de passerelle van Skadi. Annelies staat achter op de boot te kijken van mensen bezielt. Dan ziet ze de auto links stil staan en de automobilist zijn broek dicht ritsen. Oh, zocht dus een pisplek. En op de kop van de pier zitten mensen te vissen, hier staat Annelies en verderop lijkt het stil...daar plas je dus tussen zeiljacht Zig Zag en een vissersbootje in de zee.

Er ligt veel dode vis en plastic in deze haven. Restanten van overboord gevallen dozen Sardines. We krijgen hoe langer hoe minder respect voor vissers, want de meeste rotzooi komt van hun boten de zee in. Vislijnen, dozen, plastic zakken, het houdt niet op. We kunnen helaas niet altijd stoppen maar soms vissen we wat uit het water als we erbij kunnen. Zo'n piepschuimen visdoos is overigens superhandig om een stekkerdoos met stekkers in de leggen op de kade. Gaatjes erin voor de snoeren, deksel erop: volkomen geïsoleerd.

Annelies doet een ochtendwandeling om 08.00 uur in reeds 28 graden. Leuk, al die vissersbootjes aan de kades maar eenmaal de haven uit is er geen authenticiteit meer te bekennen. In het dorp (1 straat) is een bakker en daar koopt Annelies croissanten en bruin brood.

We gaan na het ontbijt meteen weg met bestemming Moudhania. Het is een soort transit om in Thessaloniki te komen. De wind is de laatste dagen eerst west en dan noordwest. En daarna weer zuidwest zoals normaal. De kust van Kassandra schiereiland van Halkidiki is hier niet goed in kaart gebracht. Er zijn ondieptes langs de kust voor de hotels voor je Skioni aanloopt. Volgend gevaarlijk punt is de strandpunt Kaap Possidi hiervan staat niet in Navionics aangegeven dat het nog tot ver in zee ondiep is. Een Italiaan heeft het met commentaar gemarkeerd en aldus hebben wij flink buiten het strand om gevaren. Let dus op!

We zeilen met grootzeil en Genua zo'n 4,5 knoop, geweldig toch? In totaal zeilen we vandaag 17 mijl van de 25. Freija daagt ons uit door steeds naar de zwemtrap te lopen onder het varen en wanneer wij boos worden loopt ze kwispelstaartend met de woordjes "mèh mèh' snel om de tafel heen terug naar het luik. Na een paar keer krijgt ze straf: een hap eten welke slaap opwekt. En ze springt in haar mand.

Moudhania is een grote commerciele haven in een enorm agrarisch gebied. Met een echte stad en zakenleven meer dan het een resort is. De drukte in de haven is voornamelijk van overslag van agrarische producten. We draaien binnen en ontwaren de zuidpier met vissersschepen, de westkade en de 3 drijfpontons in de noordoosthoek. Het ziet er allemaal onaantrekkelijk uit. We hebben geen idee hoe diep het is aan het buitenste lage drijfponton, we slaan die over. We varen heel behoedzaam naar de westkade en zien daar een groen zeilschip liggen. Tussen hem en een motorboot kunnen wij aanleggen. De Engelsman van het groene zeilschip komt ons gelukkig helpen. Het is een vieze boel hier, een transitplek, niet erg duidelijk waar je kunt liggen en nu ook meteen vol. Achter de Engelsman, na een kleine slipway ligt nog een Schots schip en een schip uit Amsterdam en dan heb je het wel zo'n beetje. Wie na ons komt moet aan het drijfponton of aan een visserstrawler vastmaken of aan ons maar liever niet. Een prettige stad waar je best langer kunt blijven maar helaas geen voorzieningen in de haven. Er is 1 kraan en er is geen electra.

We ontmoeten de De Engelsman Bob en zijn vrouw Andrea. Zij melden dat er een meeuw is vastgeraakt aan een hoge lantaarnpaal en ze hebben in het café aan de straat gevraagd om de politie te bellen. Het dier hangt ondersteboven te klapwieken en te roepen. De ouders vliegen in de buurt. Annelies heeft het voorstel een dieren ambulance te bellen. Die vindt ze op internet in Thessaloniki. Van hen krijgen we een nummer van een dierenkliniek in Moudhania. Echter, zij komen niet maar geven een nummer van een vogelbescherming. Ook die gaan niet komen. Peter vraagt :,, kunnen jullie dan niet de brandweer laten komen want het dier gaat sterven!"

Na een uur komt de brandweer en die staan eerst aan de andere kant van de haven. We zwaaien en ze komen naar onze kant. Peter loopt naar de straat om ze op te vangen. Dan blijkt de ladder te kort. De Schotten komen ondertussen ook en praat met de brandweer en Peter en de Engelsen dat we toch makkelijk met zijn allen dit klusje kunnen klaren en een ladder kunnen vasthouden en iemand erop kan klimmen. Nee, die verantwoording neemt de brandweer niet. Ze bellen om verdere hulp. E nog veel later komt een hoogwerker. Wanneer de ladder dan eindelijk uitgeschoven wordt hangt de meeuw al uitgeput en dus dood aan de lantaarnpaal. Een vislijn aan zijn poot is gewoon om de lampenkap geschoven. Maar het is te laat. We zijn allemaal zeer verdrietig.

Het duurt tot 20.30 uur eer het een beetje aangenamer van temperatuur wordt. We hebben weer geen electra en dus kan de airco niet aan. Maar omdat we de hele dag op zee geweest zijn is de boot niet heter dan 30 graden en lekker doorgewaaid, de katten slapen alleen maar met de warmte. Later op de avond zien we boven Thessaloniki hevig onweer en een oostenwind waait over de schepen hier. Moudhania is verrassend dynamisch en modern. Met voetgangers zône met een heleboel mooie winkels, een prachtige kerk, en pleinen met café's en een lichtgevende waterplaats waar de fonteinen in de straattegels omhoog spuiten en waar kinderen gillend doorheen lopen.

Odin en Freija vinden deze kade heel spannend want er is een nest katjes onder een geparkeerde vrachtauto. Ieder geluidje en gerommel van de kleintjes trekt hun aandacht. Maar ook hier mogen onze katten niet lopen. Het is te druk met kijkende "oostblokkers" en soms met onverwachte auto's. En Freija heeft de schrik van haar leven gehad toen de buurvrouw Andrea met een griezelig aandoende boodschppenkar op haar afstevende :,, ach jullie hebben katten, wat een mooie.." goed bedoeld maar Freija de nog niet goed wist hoe ze terug moest komen op de -nu langszij geparkeerde Skadi- vloog tegen het boordnet aan aan bakboordzijde en klom en paniekerig (God zij dank) overheen, helemaal overstuur. Mensen kunnen zich niet voorstellen dat ze beangstigend kunnen zijn voor dieren...zijn te luid en vaak te opdringerig. Een dier moet je naar je toe laten komen niet andersom.

 

 
SY Skadi aan de kade in Nea Skioni

3 juli, van Porto Koufo op Sithonia naar Nea Skioni op Kassandra, 20 mijl

In de campertjes heerst rust. Een fanatieke zwemmer met turquoise badmuts doet zijn afstanden al van ankerplaats naar kaap en terug. Gisteren kwamen we hem tegen toen we de baai invoeren. Zo af en toe heb je van die zwemfanaten die denken het eeuwige leven te hebben. Alsof ze zo goed zichtbaar zijn voor een schip...

We halen anker op na een meloen en brood ontbijtje en glijden tussen de kapen van de monding van de baai naar buiten. In deze Golf van Kassandra komen de golven uit twee richtingen, nl. zuidest e noordoost . Het is een zeer rustige zee maar we kunnen ons voorstellen dat het hier behoorlijk kan spoken zo tussen alle kapen van 3 schiereilanden. Athos de berg, sithonia het prachtge berglandschap en bosrijke heuvels met blauwe ankerbaaien en met hoge rotskust aan de kaap, en Kassandra de lieflijke laag heuvelige vinger met lange zandstranden.

Wat een mooie natuur aan deze zuidelijke punt van Kassandra. Een verlaten heuvelige kust met pijnbomen op rotsige inhammen. We zijn de zuidoostpunten om en dan beginnen de resorts op te doemen. Waar je je aan de zuidoostkant in niemandsland waant en vanaf de zuidwestpunt in de toeristen enclaves terecht komt. Allemaal wel heel mooi opgezet en rustiek gelegen maar met onderkomens geschikt voor grote groepen Russen, Roemenen, Bulgaren en Serviers. Afwisselend zien we ook weldadig groene kustgebieden met luxe villa's. Vanaf ons eiland Skadi zien we niets van de grote drukte, er liggen ook nog niet veel mensen aan de goed georganiseerde nette stranden maar het zal er ongetwijfeld lekker druk worden. Toch valt het aantal toeristen mee hier in vergelijking met andere Europese Riviera's.

Nea Skioni

Nea Skioni werd in 1918 opgericht, waar vissershutten stonden. In 1930 werd het oude dorp "Tsaprani", dat zich in de bergen van Kassandra bevond, verlaten. Het nieuwe dorp is vernoemd naar het oude Skioni, de oudste kolonie. Volgens Thoukidides (ca. 460 - 400 v.Chr. geschiedschrijver van de Peloponnesische Oorlog tussen Athene en Sparta) werd het gebouwd na de Trojaanse oorlog door kolonisten uit de Peloponnesos.

Altijd spannend wanneer je de groene boei op de pierpunt omvaart: wat gaan we aantreffen? We zien een ruime haven met vissersboten en meteen rechts een paar zeilschepen die op eigen anker en met de achterkant naar de kade liggen. Een schip - de naam is Alter ego-misschien kom je hem nog tegen_ ligt los op anker en helemaal gedraaid waardoor hij 2 plekke beslaat. Er is te weinig ruimte tussen hem en een Fransman daarvoor links een boot langzij en rechts van Alter Ego is ng plek, maar dan wel een stukje van hem af want hij kan door de wind nog schuiner komen te liggen. We hangen een extra stootwil aan de boeg van Skadi aan stuurboord en parkeren Skadi. Een hoop viezigheid in het water, niet erg fris hier maar het "mot maar". Later op de dag komt een Italiaan naast ons ligen en daarna een trawler lanszij en dan is het vol. Geen electra wel water. Met een hele dag op zee valt de hitte mee. Het begint nu tegen de 31 graden aan te lopen. De komende dagen gaan we later aankomen op de bestemming om de hitte op zee uit te zitten (wat een rijmpjes)

Schattig gelegen haventje met witte huisjes van het dorp en groenen heuvels. Blauw water (buiten). Loopruimte voor de katten. Maar weer eens niet 's avonds want dan komen de oostbloktoeristen koekeloeren en ook nu is het hachelijk want af entoe komt er een auto of scooter voorbij racen naar de punt van de pier en terug - wat daar nu de lol van is...? Dus het is oppassen en heel af en toe sluipen de katten naar de kademuur. Ze vatten goed dat ze omzichtig moeten zijn tegenwoordig. Enigzins jammer dat Freija zeer schuchter aan het worden is net als vorig jaar. Dat beperkt haar in beweging - (vrijheid) maar liever zo dan dat ze overreden wordt en eind oktober kan ze weer in de tuin rennen 6 maanden lang.

De omgeving is lieflijk maar verliest meteen zijn natuurlijke charme wanneer je de haven uitloopt en je geconfronteerd word met kermis attracties voor de kleintjes en een hele reeks restaurants met veel te dure gerechten. Het wemelt van de Serven, Bulgaren, Roemenen en Russen. Schreeuwerig, te blond, en te getatoeëerd. Het is warm en we zijn lui dus we eten wat in het dorp. We kiezen voor een taveerne verderop gelegen boven een strand dat dicht"getimmerd" is met parasollen en ligstoelen aan een ongelofelijk helder blauw water. Zó mooi is de zee hier in Kassander.... We proberen door de huid van het toerisme heen te kijken en genieten van een enorme salade, 2 frituur-visschotels, geroosterd brood en als toetje meloen en Baklava/Ketaifi. Bijgerechten zijn gratis en dat maakt de prijs weer goed.

 
SY Skadi vaart naar Oros Athos - met dolfijn

2 juli, heiligheid en dolfijnen langs Athos, 45 mijl

Een mooie ankerbaai helemaal voor jezelf te hebben....dat komt niet vaak voor.

De natuur ontwaakt en wij ook. Je MOET meteen in het water springen, want nu ben je nog alleen. En weldra komen de eerste toeristen op het strandje al aanlopen en nemen plaats onder de parasolletjes op een ligbed, een voorziening die beheerd wordt door een paar jongemannen met een campertje welke uitgebouwd is tot snack-car. Dat is alles. Wij hebben ons zwempartijtje al gehad en genieten van gebakken eitjes met zelf gebakken brood en wat meloen. Om 10.00 uur halen we anker op om langs "de heilige vinger" Oros Athos te gaan varen.

Wikipedia Oros Athos info

De heilige berg Athos is een autonoom en zelfbestuurlijk gebied van Griekenland. Het beslaat het gehele derde schiereiland Halkidiki Griekenland , ongeveer 50 km lang en heeft een breedte van 8-12 km met een oppervlakte van 330 vierkante kilometer. In het centrum van het schiereiland van de berg Athos een lange reeks van heuvels en bergen, culminerend in de hoge berg Athos zelf, 2033 m boven de zeespiegel torenend. Een geweldig gezicht vanaf zee.

klik hier voor info over alle kloosters

We staan er letterlijk bij stil hoeveel tijd en moeite en mensenhanden het gekost heeft en vooral gedrevenheid om deze burchten en paleizen te bouwen. Stil, want we zeilen 4 knopen en dat is uniek om deze kust langs te gaan. Peter heeft de telelens op de camera gezet. We blijven een respectvolle halve mijl tot een mijl uit de kust. Overigens is het lariekoek dat je zelfs als vrouw niet eens voorbij zou mogen varen. Annelies heeft wel een shirt aan gedaan uit respect. Een tripperboot komt zelfs vlakbij en daar zitten ook een hoop vrouwen op. Bij het Russische zeer indrukwekkende klooster spotten wij zelfs een Dinghy met 2 monniken. Kan commercieel onderdeel zijn van de trip want - denken wij- ook monniken moeten mee met de tijd en een centje bijverdienen. Maakt het plaatje voor de toerist compleet moet je maar denken. We hopen dat allen gezegend worden. Amen.

Niet alleen zien we heiligen vandaag, de dolfijnen scheren links en rechts langs Skadi. Werkelijk nog niet eerder zoveel dolfijnen gezien als hier tussen Sporaden en Halkidiki.

We hebben besloten naar Porto Koufo aan de westkant van de tweede vinger te gaan want daar lig je rustig, mochten de golven vervelend zijn. En die worden dan ook onverwacht fel in de vorm van puntige deining korter op elkaar dan op de Atlantische Oceaan. Puntig ook, en kort op elkaar bekend fenomeen op de Med. Dat moet een gevolg zijn van iets....Wanneer we kijken op weersites zien we dat de Meltemi flink tekeer is gegaan in de noord Egeische Zee en de golven zijn de laatste sporen darvan. We zien bij oversteken naar de tweede vinger dat flinke swell binnenloopt in de ankerbaaien aan de oostkant . Inderdaad niet goed liggen daar dus we gaan de zuidkaap om. Dit is schiereiland Sithonia en de zuidkust is hier ruig met hoge kliffen en rotsen en grotten. Het is helder weer geworden en de zon verlicht alle grilliige vormen van de kust.

Porto koufo is ons nu bekend. We proberen de zuidbaai uit, aan een klein en heel smal strandje waar een paar toeristen vertoeven in oude campertjes. Er komt uiteindelijk wel wat swell binnen aan deze zuidkant maar het voordeel is dat de noordoosten wind zowel als de zuidwesten wind het schip zo draait dat we er lijnrecht in liggen. In de loop van de avond verdwijnt de swell. De enige ribbels komen van vissersboten; de enige muziek komt van een uitbundige visser die - zo merkten we bij ons vorige ankeren hier- graag naar Fado achtige Griekse liederen luistert wanneer hij uitvaart of terugkomt. Het verhoogt de sfeer al zou je kunnen zeggen dat het een behorlijk Grieks gelamenteer is dat wij als Nederlanders niet te lang moeten horen, want dan zou je er gek van worden. Misschien de vissen ook....

 
Ankerbaai Fteliés - Ammouliani eiland

1 juli, van Panayia naar eiland Ammouliani nabij Athos schiereiland

Ammouliani, zo heet het kleine eilandje in Chalkidiki Griekenland dat tussen de schiereilanden van Sithonia en Agion Oros (Mount Athos) ligt en 2,5 kilometer vanaf de kust bij Tripiti en Ouranoupoli. Het eiland is iets groter dan 4 km² en is vooral bekend om de mooie zandstranden. Vandaar ook de naam Ammouliani, want “ammos” betekent in het Grieks “zand”.

Tot 1925 was Ammouliani eigendom van het klooster Vatopedi van de Heilige Berg Athos. In 1925 werd het aan de Griekse vluchtelingen uit Turkije gegeven die uit de omgeving van Constantinopel (Istanbul) hier een nieuw leven wilden beginnen. Deze mensen brachten de cultuur en de gewoontes uit die streken mee naar hier en werden vooral vissers en landbouwers.

We varen naar Ftelies Bay. Een stille baai, omsloten door beboste heuvels en er is amper bebouwing. Wel een paar apartemneten boven op de heuvel waarvan de meesten niet afgebouwd zijn. Een prachtig strandje met parasolletjes. Bij uittsek geschikt voor een dagtrip met bootje of vanaf de andere kant van het eiland te bereiken per auto. Er ligt een motorjachtje aan de kant en een paar verhuurdingetjes. Wij kunnen als enig groter schip in het midden ankeren in 5 meter wier en zandplekken. Wat een schiterende omgeving. We liggen met de kuip gekeerd naar het strandje, maar de komende nacht draait de wind weer naar noordoost en liggen we andersom. Geen swell. Zwemmers zijn nieuwsgierig maar komen niet te dichtbij. Wanneer Annelies "Nude" gaat op het voordek komt er een meneer wel heel opvallend vissen kijken. Verder amuseren we ons over de badgasten en de Duitser die het "Suppen" maar niet onder de knie krijgt.

In de late avond komt er een klein zeilbootje ankeren. Hier wordt stil. Wat jongeren komen rond 23.00 uur badderen met luide muziek, zo te horen spotify-70-ties. Voor ons geen slechte muziekkeuze. Na een paar uur gaan ze weg waarschijnlijk naar een van de appartementen boven ons en het wordt muisstil. Een baai om bij te komen van allerlei drukke toestanden met ankeren, onverwachte flexibiliteit opbrengen en herrie bij kades.

Moorspots: Find info, photos and reviews for marinas and anchorages worldwide

Wees gerust wij waren al weg van Halkidiki toen de storm daar huis hield.We wachten de volgende slecht weersystemen af in Chalkis  / eiland Evia. I.v.m. de slecht weer systemen passen wij onze route telkens aan route 2019 Griekenland wellicht niet om de Peloponnesos.

  • 2020: mogelijk Cycladen en Dodecanesen Kreta of route 2021
  • 2021: terug naar zuid Dalmatie/Apulië-zuid Italië-rondje Sicilië mogelijk overwinteren in Marina di Ragusa
  • 2022: Italiaanse westkust Balearen, Barcelona, zuidelijk naar Andalusië, Portugal en in de winter doorvaren naar de Canarische eilanden, door naar:
  • 2023: Madeira, Azoren en nazomer terug naar Iissabon, zuid portugal en zuid Spanje

 

 

 

SY Skadi Halkidiki Lagonisi

Nieuws over onze site en de reis - naar de 11.000 mijlen

Weerbericht www.windy.com

DEKPA en E-TEPAI

Naast de gebruikelijke Dekpa, vaarvergunning Griekenland, gaat Griekenland een extra belasting heffen. E-Tepai  www.aade.gr/polites/etepai

Het is Skadi gelukt om te registreren zie ---> Skadi website Griekenland algemeen/ belasting voor de instructies op onze site: registreren, formulieren afdrukken (bij online betalen niet nodig maar wij bewaren ze als bewijs van registratie), naar de bank. Wij hebben online betaald maar onze bank stortte het geld terug omdat de Griekse bankrekening niet goed zou zijn. Wij hebben daarna E-Tepai cash betaald in een postkantoor. Betalen van een volgende maand: je blijkt je opnieuw te moeten registreren. Nu slechts 5 cijfers ingevuld van ons kadaster registratie nummer. Snel gelukt. Betalen hebben wat opgeschort ivm veel ankeren en afwezigheid van bank/postkantoor. We maken ons daar niet zo druk over. Registratieformlieren wel uitgeprint.

Uitschrijven uit Griekenland: Ons is tevens door de authoriteiten in Gouvia gezegd dat wij als EU inwoners ook behoren uit te checken uit Griekenland, en stempels halen bij de haven authoriteiten, zodat de Griekse overheid min of meer gerechtvaardigd is om de volgende keer bij binnnenkomst de 15,= euro "entry money" kan vragen.

Korinthe kanaal: het gerucht gaat dat de kosten met 24% zijn verhoogd. Dat is niet waar. Wij hebben niet meer betaald dan vorig jaar. (Skadi 12 meteer-189 euro) Wel moet je opletten of je in weekend of op een feestdag door het Korinthe kanaal vaart, dan betaal je wel 24-30% meer! De website is er heel duidelijk over.http://aedik.gr/transit fees

De Oude Evripos brug Evia-Chalkida zie website https://olne.gr/en/ timetable transit info

Skadi in de Literatuur

De Skadi, en wij, worden een paar maal vermeld in literatuur van zeilbladen en watersport sites. Hieronder kan je de verhalen teruglezen.

Skadi in Zilt 129

Skadi in Nauticlink editie 147 - februari 2017

Skadi Interview in Moorspots Blog

Bootmagazine nr 59: editie juni/juli 2019

 

Bezoekers vandaag: 36Laatste wijziging: 16-07-2019

Andere vertrekkers