Vertaal deze website

Skadi World Tour
Zeilschip Skadi
 

Geschreven door Annelies december 2015

Toen wij op 23 mei vertrokken, hadden we zeer veel goed afgerond, maar ik bleef met het gevoel varen dat sommige dingen niet naar mijn zin of toch niet helemaal goed geregeld waren thuis.

 

Wat thuis met je doet

Een van die dingen was het opbergen van persoonlijke spullen i.v.m. verhuur van de woning. De makelaar (Rotsvast) heeft met ons een contract opgesteld na het nemen van foto's van het huis. Een lieve dame genaamd Suzanne, achteraf niet assertief en informatief genoeg. Alles leek in orde maar terugziend moeten we concluderen dat de makelaar nalatig was in de voorlichting. We hebben geen enkele duidelijke handleiding gekregen die je op weg helpt en hoe je een woning zou moeten achter laten. Doordat de huurder al drie dagen eerder in het huis wilde trekken en mede door het vlak van te voren afronden van Peter's werk èn mijn eigen verhuizing naar Peter, niet lang daarvoor, hadden we eigenlijk geen tijd om het huis voldoende op te ruimen of onze gedachten erover te laten gaan, wàt we nou eigenlijk in de opslag zouden moeten zetten. We zijn daarin véél te invoeglijk naar huurder en makelaar geweest. Gaan we dus niet meer doen (bekend gezegde van mij - is hier en daar op de boot geplakt ;) ). Reorganisatie met spullen van mij was amper klaar. Eigenlijk was het een mega-dubbele klus: wat ik binnenbracht moest verdeeld in drieën: voor thuis, voor op de boot, voor op vliering, voor in city-storebox en meteen veel spullen/meubelen van Peter ook, wil je tenminste efficiënt werken. Een nieuwe linnenkast werd ook nog op het laatste moment in de slaapkamer gebouwd.

Toen de huurder kwam en dat was ook een bijdehandte tante van het soort dat voor een briefkaart op de eerste rang wil zitten, kwam er een klein conflict over onze spullen die nog in de badkamer stonden. Wij zouden die drie laatste dagen nog wel in het huis komen, maar zij kon er dus al over beschikken. Aanvankelijk had deze mevrouw gezegd: laat alles maar staan en ook in de keukenkastjes, ik kijk wat ik kan gebruiken. De afspraak was dat zij zelf opzij zou zetten wat ze niet zou gebruiken, en daarmee ontlastte ze ons meteen behoorlijk want er was een hoop te doen, een week voordat we vertrokken.

In mijn hoofd bleef het maar kloppen, de ongerustheid over eigendommen en of ik kasten wel goed had afgesloten en van lieverlee gingen wij beseffen dat we véél meer achter slot en grendel hadden moeten zetten. Maar was dat wel haalbaar geweest...? Foto 's, een bjzettafel met snuisterijen, boeken, films, parfumflesjes, beddegoed, administratie.

Het vooruitzicht terug te gaan naar huis gaf gemengde gevoelens.

Fijn! Leuk! Eens kijken wie ik ga bellen! Ik ga nog effe een afspraak met een vriendin inlassen! Hopelijk zie ik Joran een dag in Vlissingen! Ben benieuwd hoe koud ik het vind haha! Heerlijk slapen in een groot bed in een echte kamer! En dat geweldige uitzicht vanuit bed, over de tuinen van de wijk. Tutten met kleding, parfummetjes en spulletjes. Weer aan de keukentafel zitten met koffie en een krantje. Maar ook: ach....de katten zullen ons missen...als dat maar goed gaat met de katten op de boot....op de boot heb ik ook een leven...en: de boot begint geloof ik toch mijn huis te worden....

De lichtsteden van Nederland zijn fantastisch om te zien vanuit de lucht. Met lichtaderen van snelwegen aan elkaar gekoppeld. Het voelde heerlijk om thuis te komen, thuis....Nederland. Ook al zijn we maar een half jaar weg geweest.

De auto....wow.....de auto van Peter, ik ben er helemaal gek op. Brian haalde ons op met de vette cabrio en wij brachten Brian daarna  thuis, waarna wij naar Vlissingen reden. Als een stel stiekemerds slopen wij na deze lange rit midden in de nacht het eigen huis in. ,,...Stil een beetje....Frank slaapt"! Voor wie Frank niet kent: dat is de buurman. Je eerste inspecterende blik op de garage en je eerste conclusie: aha...ok...dat ziet er goed uit, nou de rest....

We gingen het portaaltje door en over het trappetje naar de keuken en opeens ...PIEPPIEPPIEP, gilde het doordringend door het huis: SHIT, het alarm staat aan! Frank was vergeten voor ons het alarm uit te schakelen. Met een halve hartverlamming vielen we, nadat Peter het alarm uitschakelde, lachend op een stoel aan de keuken-eettafel. Nog geen zin om te slapen, en het bed moest trouwens nog opgemaakt worden. Alsof we van een week vakantie terugkwamen keken we rond naar onze spullen, de post etcetera. En het voelde heerlijk: thuis. Maar er klonk geen gemiauw. Dat was toch vreemd. Blijkbaar was ik al zó gewend aan de katten, dat ik het klagerige mauwtje van Odin miste in het huis. 

De volgende dag misten we spullen: waar zijn de fietsen? vroeg ik aan Peter...die stonden dus al een hele tijd in de tuin te verregenen, door huurders daar gedumpt. De linnenkast was een zooi. Op een dag later in de week heb ik al het goed gesorteerd en deels weggenomen, alleen en paar lakens laten liggen. Gebruikt en ongewassen linnengoed lag op een stoel in de studiekamer van Peter. Na nog wat onregelmatigheden keken we naar de oven, keken elkaar aan en Peter drukte op de knop: hij deed het gewoon en we hebben een nieuwe oven aangeschaft voor de huurder omdat huurder gemeld had dat de oven stuk was, niet dus! De eerste kop koffie was een misser. Waar is de koffiemachine, vroeg Peter. We keken allebei rond en vonden het ding in een hoek achter de grote keukentafel op de grond. Hij bleek geen koffie te geven, hij was kapot. De stiekeme huurders hebben hem verkeerd gebruikt en kapot uit het zicht voor de inspecterende makelaar gezet. Maar als de makelaar om de tafel was gelopen had hij hem wel degelijk gezien. Een kunststof serveerschaal had een smelt-brandplek, diverse kleinmeubelen moesten we hervinden op andere plekken. En zo leer je snel hoe je moet handelen met huurders en wat je dan maar beter niet kan achterlaten. Gevolg was dat we eind van de week flink hebben uitgeruimd. Alle keukenkasten zijn leeg, behalve de kastjes met pannen en oud servies en we hebben een flink aantal dozen in berging gezet. Ook mijn gele Trendy Ikea stoeltje en de lampen met porceleinen voet. Een hele verhuizing weer. Veel positieve verhalen over huurders zijn in strijd met negatieve meningen. In sommige gevallen maken huurders een hoop kapot, hoorden we, of maken een zooitje van je inventaris, gewoon omdat het tòch niet van hunzelf is. Het interesseert hen niet, de waarde is van geen belang. 

Het gaf een verdrietig gevoel en we raakten in gesprek of we dit wel wilden...Maar het is toch wel héél fijn een opbrengst van het huis binnen te krijgen als compensatie voor de kosten van je reis, al was het alleen maar havengelden.

Het is heel gek en drie-vierdubbel in het huis van Peter terug te komen en deze zaken te beleven. Het is nog niet mijn huis. Toen mijn spullen zoek waren of beschadigd dan wel verplaatst, aanvankelijk onvindbaar, aangetroffen werden, bleek ik wel degelijk binding te hebben met het huis. Daaruit voort kwam het verlangen in het huis te willen blijven en zaken te verbeteren. Wat zal het leuk zijn het mooie servies te gebruiken, of e.e.a. te verbouwen: de oude badkamer, de tuin...en het mij eigen te maken. Dat gaan we ook zeker doen als we een keer terugkomen, zei Peter.

Waar is ons servies? Oja in de vliering, zal ik er een paar borden uithalen? Oh nee, dat ligt helemaal achterin en dan moeten we het ook alweer na een week opbergen...laat dan maar. Eigenlijk wordt je steeds getart om dingen tevoorschijn te halen omdat je het leven thuis weer compleet wil maken, zoals het hoort, zoals je het gewend bent in je huis. Laat maar... De vraag is dan steeds: wat is dan eigenlijk mijn huis? Is de boot dan nu mijn huis? Dat gaat het dus wel worden. Thuis wordt steeds ongezelliger, minder eigen en de boot wordt steeds meer je huis. Vanuit dat besef komt de vraag: willen we ooit nog wel terug naar het huis? En met al dat gesodemieter met huurders is het wellicht beter je huis in de verkoop te zetten... We houden er rekening mee...Het zal zich wijzen, we vinden dat nu nog te rigoreus.

Op de bank TV kijken, geweldige beleving als je dat een half jaar niet hebt gedaan. Aan boord kunnen we wel een film kijken van een DVD, maar de serie die we bij ons hadden was al bekeken. Een keertje "de wereld draait door" weer zien of een of ander stom programma, lekker zappen, benen op de bank, chocola erbij. Het werd hoe langer hoe huiselijker en we gingen een kerstboom missen. Tja dat kan niet, zullen we dan een kerstroos kopen of een plantje in de vensterbank zetten? Nou, nogal nutteloos, over een week zijn we weer weg. 

En dan op een avond met de benen op de bank hoorde Peter: snif...snif... Wat is er? Ik kreeg even een emotionele aanval en ik barste uit: ik heb helemáál geen thuis, ik heb al 3 jaar geen thuis boehoe snif snif. De boot is mijn thuis niet, dit huis is mijn thuis niet-het is joúw huis, het voelt gewoon niet als mijn huis en mijn thuis. Ik heb al 3 jaar geen thuis, snif snif, ik heb gezworven van huis naar huis...En Peter zei: lieverd...ik máák je huis, nu is de boot je huis en je thuis en als we terugkomen dan maken we van het huis je thuis.....

De week zat al aardig vol met afspraken en op het laatste moment hebben we met Scarlett en Ad afgesproken dat wij naar Tholen zouden gaan om bij hun te eten en niet andersom. Door de druk van de komende week vonden we dát het meest ontspannend. Het was een leuk en goed begin van de week in Nederland, om hen weer te zien en de avond met elkaar door te brengen. En hopelijk varen we een eind met elkaar op als ook zij aan hun wereldreis beginnen.

Het was behoorlijk koud in Nederland: 1 graad boven 0 oplopend naar 6.We hebben hagel gehad tijdens een strandwandeling met Brian, Babette en de kids en we zeiden allebei: God, was is het koud in Nederland, ga je mee meteen terug? 

Grote verschillen in dagelijks leven : op de zebra moet je eerst zelf uitkijken en dan kan je pas oversteken. In Spanje en Portugal stopt iedereen al meters van te voren om je over te laten steken. Bumperkleven, wat een irritant gedrag en aanhoudend voorkomend op de weg. Je moet de hele tijd in je spiegel kijken en op je "qui-vive" zijn of er weer zo'n gek aankomt. Ergernis aan de kassa: in het zuiden gaat àlles langzaam. Wat een relaxt leven is het daar zeg, blij als ik terug kan gaan.

Het einde van de week bracht het leuke maar drukke weekend met zich mee: bezoek aan Zoetermeer: tussen bumperklevers naar het "westen" rijden. Deed ik dat elke dag? zei Peter. Wat een gekte op de weg. Nu wel in de heerlijke auto van Peter, lekker onderuit in een verwarmde stoel. In Zoetermeer moest ik naar de tandarts en ik combineerde dat bezoek met een paar uur winkelen in Rokkeveen en de Dorpsstraat. Het leek wel of ik jaren weggeweest was en ik genoot van winkel in en winkel uit, maar uiteindelijk kon ik toch mijn draai niet vinden. De schoenenzaak had alleen maar slechte kwaliteit-schoenen en onsmaakvol opgesteld, winkels waren failliet, broeken pasten niet. De grote drogisterij gaf me stress: veel te veel mensen, herrie, spullen, veel te massaal. ik dacht dat ik dit leuk vond...? Wat is het heerlijk rustig in Portugal. Opgedofte wijven aan de kassa die alleen maar over hun privéleven staan te praten en véél te hard, je gaat je aan van alles ergeren. Zat van het shoppen en toch wel geslaagd in een paar dingen, nog even snel op de koffie bij Elvira. Zo'n koffievisite die je regelmatig deed maar nu niet meer, want je hebt in Portugal niet je vriendinnen om je heen. Too bad. Maar ik zou nu niet meer willen ruilen, het leven dat ik nu heb is geweldig. Dus: lekker terug naar de boot straks.

Heerlijk om vrienden van mezelf, van Peter en van ons samen te zien. Ik zou ze vaker willen zien, maar het is niet mogelijk. Keuzes keuzes....de boot en de reis wil ik niet missen.

Op de laatste zaterdag na overnachting in een hotel vanuit Nijmegen (we waren op bezoek bij Eric en Marijke) vlogen we weer door naar de kapper in Zoetermeer, naar Leidschendam (lunch met Kewita) en Leiden, waar zoon Joran in De Twee Spieghels optrad. Een mooi slot aan een mooie week.

Alleen nog de reorganisatie van de inboedel van de woning stond zondag en maandagochtend (we vlogen maandagmiddag weer naar Portugal) voor de boeg en we hebben ons er twee dagen op gestort. We zijn "helemaal niet blij" met de inspecties die de makelaar heeft gedaan en we komen zelf terug voor de volgende eindinspectie. Dit muisje heeft trouwens nog een staartje, nu we kosten van reparatie van de koffiemachine niet terug krijgen. De makelaar heeft de zaak omgedraaid en heeft ons zelfs beschuldigd dat wij zèlf de machine defect achter zouden hebben gelaten. Makelaar wat een vieze praktijk zeg! Argumenten genoeg over en weer en een welles nietes spelletje, kinderachtig. We hebben het huis nu helemaal gestript.En 's avonds zaten we in een kamer met een half lege boekenkast, twee wankelende oude Ikea lampen, en ontbrekende meubelen met snuisterijen en ik was blij uit dit ongezellige huis weg te gaan.

Grapje van Peter: oh dus hoe meer we wegzetten des te liever ga je terug naar de boot? Daar houd ik dan voortaan rekening mee. Ja, het huis jaagt me weg, zei ik. En ook de romslomp van nu.

En zo stegen we op met Transavia: dag Nederland....dag huis....ik ga naar huis.....

 

 

 

 Terug
Geplaatst: 17-12-2015 18:28:10

Reacties

Er zijn nog geen reacties geplaatst

Reactieformulier

SKADI GOES "GREECE" Skadi heeft de Peloponnesos gerond en ligt in Crotone Calabrië. Wij zijn na 2 dagen autorijden thuis in Vlissingen aangekomen. Ons blog wordt de komende dagen bijgewerkt

 

 

Zeemeermensen

Nieuws over onze reis en onze site

Croatia news:

The advices of numerous boaters, owners and users of vessels as well as participants of the nautical sector in Croatia have been taken into account, and the tourist taxes for the year 2019 have been reduced up to 60%. The largest reduction is foreseen for flat-rate tourist taxes for the period of one year.

Skadi nieuws:

Komende maanden wordt geupdated op onze website: de alinea ankeren/havens/peloponnesos oost en zuid alsmede Ionische eilanden en vasteland

Komende maanden wordt geupdate onze Google routekaart---> SY Skadi routes 2018 en 2019 Griekenland

Plan 2020 Terug naar Kroatië. Plan 2021: Sardinië/Corsica/noordwest Italië/Monaco/Marseille/Barcelona. Zomerstop. Zuid Spanje/Canarische Eilanden tot maart 2021.Plan 2021: Canarische eilanden, Madeira, Azoren

Nieuwsbrieven: Wij schrijven momenteel de nieuwsbrief Griekenland en deze wordt dus binnenkort uitgestuurd. Wil je ook de meest recente nieuwsbrief onvangen geef dan links onderaan deze pagina je e-mailadres op.

9 februari 2019 geven wij een lezing over Griekenland op de Middellandse Zee-dag van Toerzeilers.

Skadi in de Literatuur

De Skadi, en wij, worden een paar maal vermeld in literatuur van zeilbladen en watersport sites. Hieronder kan je de verhalen teruglezen.

Skadi in Zilt 129

Skadi in Nauticlink editie 147 - februari 2017

Bezoekers vandaag: 60Laatste wijziging: 30-10-2018