Google 'Translate'

Skadi Discovery Tour
Zeilschip Skadi

Onvergetelijk Noord Spanje deel 3 Galicië

Estaca de Bares

GALICIE

Het grenst in het zuiden aan Portugal, in het westen aan de Atlantische Oceaan, in het noorden aan de Golf van Biskaje en in het oosten aan de andere Spaanse autonome regio’s Asturië en Castilië-León. De hoofdstad van Galicië is Santiago de Compostella, een stad met iets minder dan 100 000 inwoners, maar de grootste stad is Vigo en de grootste agglomeratie A Coruña. Galicië heeft twee officiële talen, het Galicisch en het Spaans. De nationale feestdag van Galicië valt op 25 juli, dat is de feestdag van Sint Jacobus, Santiago.

Lees verder

Onvergetelijk Noord Spanje deel 2 Cantabrië en Asturië

Cudillero

CANTABRIE

Op 20 september varen we samen met opstappers Jan en Miriam in een rustig tochtje van ruim 5 uur van Getxo naar Laredo in de volgende provincie: Cantabrië. Er is een windvoorspelling van 3 Bft Oost . Annelies vaart de boot de box uit en in de haven zetten we zeil. We varen rustig langs de prachtige kusten met hoge, steile rotsen, waar gekleurde lagen gesteenten zichtbaar in zijn.

Lees verder

Onvergetelijk Noord Spanje deel 1 Baskenland

San Juan de Gaztelugatxe

Het is bijna niet mogelijk een blog hierover te plaatsen, want het verhaal dat we schrijven is zó lang en bevat zóveel onderwerpen en belevingen... En alleen al de vaartochten zijn voor Annelies- en mede daardoor ook voor Peter een bijzondere beleving. En dan zijn er nog de reflecties over het volk en de imposante natuur. Maar we zullen proberen hier een beknopt verhaal neer te zetten dat van ieder element wel iets belicht. We ontkomen er niet aan om soms iets te kopiëren uit het reisdagboek of aan te vullen. Uiteindelijk zal het hele verhaal over Noord-Spanje te vinden zijn als hoofdstuk in het boekdeel Europese kusten van onze reis, waarvan de titiel vooralsnog niet bekend is.....

 

Lees verder

Carpe Diem

We varen nu langs de noordwest kust van Spanje en zijn op weg naar het zuiden om daar een paar maanden rustig te blijven liggen in de warmte. Soms denk je dat alles van zelf gaat en dat er niets mis kan gaan maar afgelopen week hebben we toch een paar verhalen meegekregen die je weer laten realiseren hoeveel geluk we met elkaar hebben. We zijn gezond, fit, genieten van elke dag en van elkaar. Maar deze 3 verhalen zetten je toch aan het denken.

 

Via het blad Zeilen, Zilt en andere media lazen we het verhaal van de Lazy Duck in de wateren van Colombia. De Lazy Duck is in april 2013 vetrokken met Peter en Durdana de Bruijn en via Gambia, Brazilië en de Antillen zijn ze bij Colombia aangekomen. Ze zijn hier in een betrekkelijke veilige omgeving van Rosario eilanden voor anker gegaan.

Het schip werd door 6 gemaskerde en gewapende mannen overvallen en daarbij werd Durdana gedood.

Wat begin als een droomreis eindigt in een drama.

 

Van onze vertrekkers vrienden Leo en Maaike van de Chimo, die we in Cherbourg hebben ontmoet, krijgen we het vreselijke bericht dat de moeder van Maaike nog een paar maanden te leven heeft. Ze heeft in beide longen een ongeneeslijke vorm van longkanker. Leo en Maaike zijn in juni vertrokken voor een reis van anderhalf jaar om een rondje Atlantic te maken. Het plan was om op 23 november met de ARC (Atlantic Rally For Cruisers, een georganiseerde oversteek over de Atlantische Oceaan) over te steken en na een jaar Cariben weer terug te varen naar Nederland. Ook hun plannen worden nu geheel anders, tijd en zorg voor Maaike ‘s moeder staat nu bovenaan de prioriteiten en van oversteken is geen sprake meer.

Ook hun plannen vallen geheel in het water door deze vreselijke vooruitzichten.

 

In de haven van Viveiro liggen we naast een wat ouder Belgisch scheepje. Op het schip woont een sole zeiler, René geheten. Hij heeft jaren met zijn vrouw op het schip in Antwerpen gewoond en een paar jaar geleden zijn ze vertrokken op hun wereldreis. Ze doen het nog rustiger aan dan wij en blijven lang op zelfde plekken en genieten van hun reis. 2 jaar geleden kreeg zijn vrouw last van haar hart maar met behulp van medicijnen was dat weer onder controle. Wel bleef ze onder dokstercontrole maar werd hun afgeraden om lange oversteken te maken, 2 dagen op zee was wel het maximum.

In juni 2014 kreeg de vrouw van René op Bell Ile plotseling weer last van haar hart maar nu veel erger. Via een klein hospitaal op Belle Ile werd ze per helikopter vervoerd naar het hospitaal in Sable d’Olonne. Daar bleek dat door het jarenlange gebruik van medicijnen haar nieren geblokkeerd waren en ook de rest van haar organen waren aangetast. Ze is nog per ambulance naar Antwerpen vervoerd waar ze in september 2014 is overleden.

Ook weer een verhaal wat begon als een sprookje maar wat eindigde als een nachtmerrie.

 

Door deze verhalen realiseren we ons opnieuw dat je moet genieten van de tijd die je wordt gegeven om te genieten.

CARPE DIEM

Peter

Noord Spanje: fietspaden, lolly's en druiven

VIAS VERDES

Heerlijke temperaturen, veel zon, weinig regen en een fris briesje. Uitstekende weersomstandigheden om te fietsen- en wel in Spanje. Ruim tweeduizend kilometer aan schitterende routes liggen te wachten: dit zijn de in onbruik geraakte spoorlijnen, de Vias Verdes. Het gaat hier om niet meer aan internationale normen voldoenende smalsporen zoals spoorlijnen van mijnen of spoorlijnen die men links liet liggen na in gebruikname van de Spaanse hogesnelheidslijn. De lengte van ongebruikte spoorlijnen in heel Spanje beslaat 7.000 km. De Spaanse Spoorwegen richtte een stichting op (FFE) en stelde de verlaten infrastructuur open voor de aanleg van wandel- of fietspaden, getransformeerd met in totaal ruim 100 routes. Dit aantal zal blijven toenemen. overheid en gemeentes gingen met de FFE samenwerken om de sporen geschikt te maken voor recreatief gebruik, met rustieke gastenverblijven, restaurants, picknickplaatsen. Dit zijn de ingerichte routes. Bij de NIET-ingerichte routes is enkel de weg geschikt gemaakt voor wandelaars, fietsers, paardrijders. De ingerichte routes bieden meer faciliteiten zoals de picknickplaatsen, maar ook bankjes, fietsenrekken, bezoekerscentra, of lokaties waar je paarden kunt huren. Langs populaire Vias Verdes zijn fietsen ook te huur.

De routes leiden je door prachtige landschappen, boomgaarden, bossen, vlakten en bergen.De routes gaan ook langs stads- en dorpskernen, waardoor het mogelijk is de heenweg te fietsen en de terugweg af te leggen met de trein, die nog wel over een stuk spoorlijn gaat dat wel in gebruik is.

De website Viasverdes.com geeft in het Spaans en in het Engels veel informatie over elke route.

ASTURIERS HOUDEN VAN LOLLY'S

In een van de valleien in Asturië waar veel industrie voorkomt, werd vanaf het jaar van de uitvinding tot de zomer van 2001 de beroemdste lolly ter wereld geproduceerd : de Chupa Chup. Tegenwoordig is het merk in handen van de Italiaans-Nederlandse snoepfabrikant Perfetti Van Melle.

De bedenker was Enric Bernat, en de man die het bloemenlogo heeft ontworpen was Salvador Dali, beiden van Catalaanse afkomst.

De eerste slogan van het merk was "És rodó i dura molt, Chupa Chups" dat, vertaald uit het Catalaans, "het is rond en langdurend" betekent.

Naast bij kinderen is ook bij volwassenen de Chupa Chup populair. Het bekendste voorbeeld hiervan is Johan Cruijff, die, nadat hij gestopt was met roken, regelmatig te zien was met een lolly in zijn mond.

NUNCA UNA UVA LE DIO TANTO A UN VINO

De reputatie van Rueda en bijbehorende Verdejo wijn is groot en heeft momenteel zowat het stadium van "hype"bereikt. Het is een volle, frisse en aromatische wijn, die goed als aperitief maar ook bij een vismaaltijd gedronken kan worden. De geschiedenis van deze wijnen gaat 5 eeuwen terug toen deze wijnen als hofwijnen werden gebruikt. De wijn wordt geproduceerd in het hoge gebied van de Duero rivier. De bodem waarop de druiven groeien wordt gevormd door riviersediment. De druiven groeien in arme grond met goede ventilatie en drainage. Het klimaat is Continentaal droog.

In het herkomst gebied Denominacion de Origen Rueda groeien alleen druiven voor witte wijn waarvan de eerder genoemde Verdejo de belangrijkste is. Verdejo wijnen worden liefst jong gedronken. Door eventuele rijping op hout is een langere bewaartijd mogelijk. De houtgerijpte Verdejo's zijn nòg rijker, complexer en bevatten zachte tonen van noten en honing.

Bijzonder is dat de Verdejo druif erg gevoelig is voor zuurstof. Daarom worden de druiven in de koelte van de nacht geplukt, zo snel mogelijk geperst en in metalen vaten gegoten. Met behulp van stikstof worden de druiven gedurende dit proces zoveel mogelijk beschermd tegen zuurstof om voortijdige gisting te voorkomen.

Classificatie:

RUEDA SUPERIEUR: deze wijnen bestaan voor minimaal 75% uit Verdejo druiven. Ze hebben een fruitig bouquet en nuances van anijs. Ze hebben een stevige body en een lange afdronk. De kleur is strogeel met tinten groen. Ze worden als jonge wijnen in de markt gezet maar de op hout gerijpte wijnen bestaan ook : de Crianza Reserva.

RUEDA SAUVIGNON : deze wijnen bestaan voor 100% uit Sauvignon Blanc druiven welke zich perfect hebben aangepast aan het regionale klimaat en de regionale bodem. Ze hebben een sterk bouquet van tropisch fruit.

RUEDA : er bestaat verwarring over wat Rueda wijnen nu precies zijn; Rueda wijn is niet hetzelfde als Rueda Verdejo wijn. Rueda bestaat voor minimaal 40% uit Verdejo of Sauvignon Blanc druiven. Het zijn jonge wijnen, fris en plezierig en net een beetje lichter door het gebruik van ook de Viura druif.

RUEDA ESPUMOSO : deze wijnen worden gemaakt volgens de traditionele methode: gisting op fles, met 75% Verdejo druiven. De gisting duurt 9 maanden.Er zijn 3 typen: BRUT NATURE (extra dry), BRUT (dry), en SEMISECO (medium dry).

DORADO en PALIDO NUEVO : dit zijn nobele droge wijnen gevormd door oxidatieprocessen. Ze hebben een mahoniekleur en een sterk intens bouquet. Het alcoholpercentage is minimaal 15%. Dit zijn de historische wijnen van Rueda.

 

Basken en Pintxos

Pais Vasco, (spreek uit:Basco) is gelegen in Spanje en Frankrijk aan de westelijke uitlopers van de Pyreneeën en aan de Golf van Biskaje. Op een totale oppervlakte van bijna 20.700 km² wonen ongeveer 3 miljoen mensen. Het Baskenland in historisch, cultureel, etnisch en taalkundig opzicht omvat behalve de Autonome Gemeenschap Baskenland ook de aangrenzende Autonome Forale Gemeenschap Navarra en Frans-Baskenland, dat bestaat uit de drie historische Baskische provincies Labourd, Neder-Navarra en Soule in het zuiden van het departement Pyrénées-Atlantiques. Ook in deze gebieden wonen van oudsher voornamelijk Basken.

Baskenland heet in het Baskisch: Euskadi. Dit levert ludieke momenten op bij het inschrijven als wij ons aanmelden als bezoeker in een Baskische haven. Ook heeft de Skadi veel bekijks.

De Baskische taal wordt nauwelijks meer gesproken in het zuiden van Navarra en veel Spaanstaligen identificeren zich er niet met het Baskische nationalisme. In Hondarribia nog wel en alle verkeersborden en openbare teksten zijn in Spaans zowel als in Baskisch. In Frans-Baskenland wordt wel nog tamelijk veel Baskisch gesproken, maar hier is de taal op geen enkele manier erkend - en slechts een minderheid is voor aansluiting bij de rest van Baskenland.

Waar de taal precies vandaan komt en hoe ze ontstaan is, blijft voorlopig nog steeds een mysterie. Vast staat wel dat het de enige pre-Indo-europese taal is van heel Europa. Er bestaat een hypothese dat de Basken reeds in de prehistorie in deze streek woonden. Deze theorie wordt gestaafd door het feit dat ook de Basken zelf genetisch een volk apart zijn. Een andere hypothese is dat het Baskisch verwant is met Kaukasische talen. Dit leidt men af uit het veelvuldig gebruik van de lijdende vorm. Volgens deze theorie zouden de Basken afstammen van de Liguriërs uit Georgië.

De grootste steden in deze regio liggen voornamelijk in het Spaanse gedeelte. Dit zijn Bilbao, Pamplona, Vitoria-Gasteiz en San Sebastian.

Typisch Baskisch: de alpinopet, de espadrille, de pintxo, 'Sociedades Popularis': Diep in de feodale historie van het land wortelende mannenclubs, waar principieel geen vrouw wordt toegelaten.

Espadrilles
Vanaf de 18de eeuw werd de espadrille, het canvas schoentje met de zool van touw, in vele huishoudens in de Béarn en het Baskenland gemaakt. In de 19de eeuw besloot men het vervaardigen van dit schoeisel in en rond Mauléon iets serieuzer aan te pakken. Maar nog steeds werden de schoenen thuis met de hand gemaakt. Deze schoentjes worden met de traditionele kleuren wit en rood en soms zwart nog steeds gedragen op Baskisch nationale feesten.

De Baskische keuken geldt als de beste ter wereld. San Sebastian telt 175.000 inwoners, maar de grote toprestaurants van de stad beschikken gezamenlijk over maar liefst 10 Michelin-sterren. Dat is de hoogst denkbare culinaire onderscheiding ter wereld.

Pintxos (in het Spaans: Pinchos)  zijn hartige hapjes die, in eindeloze variaties als ware culinaire verlokkingen op de tapkasten in bars en cafeteria's staan uitgestald. Partjes stokbrood, hoog opgeladen met krab en garnalen, gerookte zalm, spread van verse zeevis, kaas, groenten, worst, inktvis, spiesjes kabeljauw. Pintxo betekent letterlijk "spies"of "doorn". Het uitgaan en eten van Pintxos heeft een sterk socialiserend karakter en het wordt beschouwd als de hoeksteen van de samenleving.

Zij zijn verwant aan tapas, met het belangrijkste verschil dat pintxos meestal ' verrijkt ' zijn met een spies garnering of een tandenstoker en dat de pincho geserveerd wordt op een sneetje stokbrood.

ETA De Euskadi Ta Askatasuna (Nederlands: Baskenland en Vrijheid), beter bekend onder de afkorting ETA en onder de naam Baskische Afscheidingsbeweging, is een organisatie die een onafhankelijke, socialistische Baskische staat wil stichten. De ETA staat op de Europese terreurlijst. De politieke tak van de ETA is Batasuna.

ETA heeft historisch gezien twee kernpunten: Het oprichten van een socialistische Baskische staat (inclusief Navarra en Frans-Baskenland) Het vrijlaten van ETA-leden die momenteel in gevangenissen in Spanje en Frankrijk zitten.

Op maandag 10 januari 2011 kondigde de ETA het permanent staakt-het-vuren af en heeft het al haar terroristische bewegingen gestopt, zoals aanslagen, liquidaties en ontvoeringen. Op 20 oktober 2011 kondigde de ETA aan dat ze haar gewapende activiteiten definitief stopzet.

Batasuna (Baskisch voor eenheid) is een links georiënteerde Baskische politieke partij, die traditioneel gezien wordt als de politieke vleugel van de Baskische afscheidingsbeweging ETA. De partij is vooral actief in Spanje (Navarra en Baskenland), maar heeft ook afdelingen in Frans Baskenland. Vanwege de banden met de ETA is de partij sinds 2003 verboden in Spanje. Ondanks het verbod, organiseert Batasuna regelmatig publieke manifestaties en stakingen.

Batasuna moedigt haar kiezers sinds het verbod aan te stemmen voor andere abertzale partijen: andere Baskische partijen die streven voor onafhankelijkheid van Spanje of meer autonomie.

Batasuna maakt deel uit van de Baskische Nationale Bevrijdingsbeweging, waartoe verder ook sociale organisaties, vakbonden, jeugdverenigingen en vrouwengroeperingen behoren. Men kan ze situeren in het linksnationalistische kamp.

Op 27 maart 2007 verklaarde de partij met nieuwe statuten en onder een nieuwe naam, "Abertzale Sozialista Batasuna", aan de lokale verkiezingen in mei 2007 deel te gaan nemen.

Tijdens een persconferentie op 3 januari 2013 kondigen Maite Goyenetxe en Jean Claude Aguerre, leiders van de Franse afdeling van de partij, de opheffing van de politieke beweging aan.

3 maanden van huis

Gisterenavond hebben we geprobeerd informatie op internet te zoeken, variërend van te downloaden boeken voor de E-reader, een recept, mail te beantwoorden of de site bij te werken met slechts 1 klein artikeltje ....en het kost zoveel moeite en tijd dat je er ziek van wordt. Peter switcht over van de haven-wifi naar wifi van het bureau van toerisme en dan ook nog met 6 e-mailadressen, maar er zit vast een mannetje (of vrouwtje) te controleren hoe vaak je hebt ingelogd want alles stopt met de woorden : u bent niet langer bevoegd. Naast de Wifi heeft ook de electriciteit het begeven in de haven( de monteur komt waarschijnlijk na zijn lunchpauze die over een half uur begint en 2,5 uur duurt ) haren föhnen gaat-um dus niet worden. Dan misschien schoenen kopen? Helaas de winkels zijn dicht tot 14.30 en de bus rijdt in de pauze maar 1 x per 1 uur en 40 minuten. Wat hebben we het met zijn allen toch goed in Nederland. Gelukkig hebben we gisterenavond water getankt, in geval dat ook tijdelijk niet geleverd wordt. Buiten staat wel al een emmer regenwater. Een goede voorbereiding op leven op een onbewoond eiland, zou je denken....maar daar is de temperatuur vast veel beter en zouden we al een boel vissen hebben gevangen.

Peter duikt elke Chanderley in waar ze een speciaalafdeling "visvangst"hebben om de juiste haakjes of het juiste aas te vinden om die ene grote tonijn te vangen, nu al in Biskaje. De Dorade wil ook maar niet happen. Peter heeft alweer een setje onwijs mooie glimmende kunstvisjes gekocht, bling bling, Annelies zou ze het liefst in een bijou verwerken zó mooi... Nu moet die Dorade toch bijten...

Het is elke keer weer zoeken in een haven naar een beetje "thuis komen". Waar is de supermarkt? Waar doe je de was? Wat kan je in de omgeving doen? We raken enorm fexibel en snel gewend. Het gepruts met de wasmachines in haven of Laverie is soms een lachertje. We staan er als twee niet zo snelle "kids of the 60's "bij om te begrijpen hoe de muntjesautomaat werkt, alles is niet, of wel uitgelegd in het Frans. Dat wordt nog leuk met Spaans en Portugees.

De katten zijn zeekatten, zelfs Odin. Na 3 maanden komt ook hij onder het varen mits het rustig is, even kijken in de kuip. Hij is niet meer bang van mensen die over de steiger lopen en zit samen met zijn zus om een hoekje vanuit de kuip te kijken wat er gebeurt op de steiger of loopt eens een rondje boot. Soms slaat dat om in brutaal gedrag en staat hij klaar om te springen op de boot naast ons. Zijn intenties zijn al snel duidelijk en wij gebruiken duidelijke taal naar hem. De dwingende stem van Peter overtuigt hem om te luisteren ipv rottigheid uit te halen. Taalgebruik en intonatie zijn belangrijk: woorden van straf,verbieden, liefde, kalmeren, belonen. Simpel. Ook spelen we op zijn tijd een spelletje: Freija is bezeten van touwtjes (Odin komt aan zijn lijn geen stap verder als zij die steeds grijpt). Odin heeft zijn oude spel van proppie zoeken opgevat. Elke kassabon ( alleen dit papier werkt) proppen we op en gooien we door de boot en Odin zoekt, vangt, speelt en komt het proppie terugbrengen als een hond.

Als we niet varen, fietsen we. Af en toe lijken we het ANWB-koppel wel dat Brigitte Kaandorp in een theatershow zo mooi neerzet, alleen de regenjas is niet hetzelfde en we slapen niet in een tent en hebben geen 20 Kampioenen op een rij, slechts een lokaal beperkt wegenkaartje. En dan is het ook nog een bijzondere verschijning die man met die slippers en baard van 3 maanden naast de modieus sportieve look van zijn vriendin.

Het is wel bizar dat Frankrijk een fietsland is maar er nergens fietspaden zijn. Ook wel overal bordjes die de landelijke fietsroute aangeven, maar deze leidt net zo goed over een D-weg waar automobilisten harder dan 70 en soms behoorlijk dicht langs je heen scheuren. Het helpt wel eens als Annelies haar linkerhand wat losjes langs haar zij laat hangen, want een automobilist kommert zich immers niet om een fiets, maar een hand raken is iets te lijfelijk en duidelijk maakt een automobilist dan een grotere boog.

Helaas is Annelies voor een tweede keer aangereden....

En dat was niet fietsend. De eerste keer was in St. Vaast bij het oversteken van een kruisinkje in het dorpje waarbij een automobilist het nodig vond om Annelies een lesje te leren en met 10 km per uur gewoon tegen haar benen reed. Annelies hoorde namelijk over de zebra te lopen. En de tweede keer was van de week in La Turballe.

Omdat we steeds moesten wachten tot de wassen klaar waren en daarna de droger, fietsten we tussendoor even naar de Super-U. Met windkracht 8 tegen, maar geen probleem (E-bike) en terug "vliegend". Dit kleine dorp heeft een ingenieus grote Amerikaanse-steden-systeem van eenrichtingsverkeerstraten op massatoerisme ingesteld, en om niet om te rijden zijn we burgerlijk ongehoorzaam geweest en negeerden we het ronde rode bord met de witte streep. Het was een klein straatje en kwam uit op een klein kruispunt. Daar kwamen toevalig twee auto's aan we we stopten netjes om ze de ruimte te geven.

Groot was de schrik en groot was de verbazing en consternatie toen Annelies exspres aangereden werd.

De automobilist, die blijkbaar een les wilde leren, stond op de kruising opgesteld om rechtdoor te gaan maar keerde abrupt zijn stuur om om de hoek om te gaan en ramde de fiets van Annelies en reed ook dàn nog even kort door en raakte het been van Annelies. Woedend kwam de man zelf de auto uit in het Frans vertellend dat wij zo gek waren in een eenrichtingsstraat te rijden en dat hij ons niet zag natuurlijk. We hadden onze telefoon niet bij ons en konden geen foto maken of politie bellen. Het werd een ruzie in Frans, Engels en Nederlands. De man riep vermanend schreeuwend en boos tegen ons of Annelies dan letsel had. Annelies had slechts pijn aan het dijbeen. De man stapte, in nog steeds bestraffende taal tegen ons, in zijn auto en ging aan de haal eerst hard achteruit terug de hoek om en dan rechtdoor de kruising over. Annelies riep trillend in verbijstering om hulp en riep het kentekennummer luid wel 5 x  over straat en naar Peter met de woorden: onthoud het Peter! Een andere automobilist had het ongeluk niet gezien en kon geen getuige zijn maar gelukkig heeft Annelies, noch de stevige e-bike geen letsel opgelopen, zo te zien op het eerste gezicht.

Nadat we, na een kop koffie in een café om de wonden te verzachten, bij de Laverie aankwamen, Annelies nog trillend en vol ongeloof, hoorden we roepen en kwam de automobilist uit het niets aanrennen. Hij vertelde dat hij ons zijn mobiele nummer wilde geven in geval Annelies letsel blieek te hebben. Er volgde een ruziënd gesprek waarbij Annelies vroeg of hij gek is geworden om een toerist aan te rijden. Waarschijnlijk is dat het en is het het roepen van zijn kentekennummer dat hem tot de gedachte had gebracht ons op te zoeken, want dat hij anders wel eens in grote moeilijkheden zou kunnen zijn gekomen. De schrk bleef nog een dag en een nacht. Wat bezielt mensen toch om zover te gaan je aan te rijden. Wat bezielt mensen toch om elkaar maar lesjes te leren thuis, in het verkeer of in het buitenland. We gooien het op de Franse mentaliteit maar deze ziekte heerst natuurlijk overal, al hebben we in ons hele leven nog niet meegemaakt dat het leren van een lesje in het verkeer ook zo ver ging als het werkelijk expres aanrijden!

 

Het is even jammer dat het weer zo slecht is met windkracht 9 en regen, want we kijken uit naar de nieuwe kusten van de Vendée, maar evengoed hebben we nu tijd om klusjes te doen, taart te bakken, ideeën over de nabije toekomst uit te werken. Morgen gaan we dan naar Pornic daarna ankeren op Ile de Ré en/of Ile de Yeu en wandelen op deze eilanden. Maar dat is een plan en kan altijd veranderen.

Mensen vragen zich wel eens af: als je nou met zijn tweeen op zo'n klein bootje zit, hoe ga je dat dan doen als je ruzie hebt? Klein bootje? Wel 12 meter met 3 kamers en eventueel de kuip en deuren die dicht kunnen. Ook die van de badkamer. Natuurlijk krijg je een keer strijd. Wij kennen elkaar nu 1 jaar en 8 maanden. En in deze situatie op zee zie je weer nieuwe dingen van elkaar dan op de wal, thuis, in het dagelijks leven. Bij ons kwamen de vragen en twijfels over elkaars bedoelingen op het moment dat we op zee waren en Annelies volkomen overvallen werd door veranderd gedrag van Peter en bij Peter idem dito van Annelies en dat kabbelde nog een paar dagen door. Je komt dan in een situatie terecht waarbij je steeds een onderzoekende blik werpt naar je partner en de verkeerde interpretatie geeft aan gedrag of taal en je verkeerde conclusies trekt. De oplossing komt dan als je vraagt : is er iets? En als de ander zich ook helemaal uitspreekt en dan komt er een klein dingetje boven water dat de aanzet is geweest tot het grote misverstand.

Wat gaat de tijd snel. Het is al drie maanden, zoon Joran begint aan zijn laatste studiejaar, zoon Ralf gaat 6 maanden op wereldreis in Azië, de kleinkinderen van Peter gaan weer naar school en Juliette begint aan haar eerste schooldag in Nederland. De herfst komt eraan ook in Frankrijk. De oogsten zijn binnen, behalve de maïs. De heide bloeit, er hangen bramen aan de struiken. We zijn nog steeds op reis naar het zuiden en genieten met volle teugen van het prachtige Europa, dat tot nu toe vooral uit Frankrijk heeft bestaan, maar wat een verschillen in natuur en cultuur op zo'n klein stukje van dit werelddeel.

Ondertussen zijn onze plannen over de toekomst ook beter gericht, betreffende het huis, tussentijdse terugkomst, de route over de wereld en de wensen die we daarbij hebben. Lang wegblijven, in de zin van tien jaar, geeft vragen over: wanneer wil je naar huis en hoe doe je dat dan? Hopelijk willen vrienden op de katten passen als de Skadi in Gran Canaria ligt. Er zijn voorbeelden van wereldreizigers die hun vrienden 3 maanden op hun schip laten komen, al was het alleen maar als oppas...zodat zijzelf naar huis kunnen. Wij hopen - voor zover we kunnen overzien -  in Januari een korte periode naar huis te gaan, om e.e.a. in het huis te regelen, dingen thuis te brengen die we niet nodig hebben ( het kostuum van Peter dat van zijn kont afzakt na 10 kilo te zijn kwijtgeraakt alleen maar door beweging en gezond eten) en dingen te halen: boeken en dingetjes van Annelies die een vertrouwdheid geven die zij nu mist...

Natuurlijk missen we allebei dingetjes uit het "oude" leven die achter zijn gebleven in Vlissingen of in de berging. Aan de andere kant hebben we zoveel op de Skadi meegenomen dat het heel anders voelt dan van hotel naar hotel te trekken. Het blijft onze eigen omgeving die met ons meeverplaatst, inclusief de 2 katten, en dat is toch ook weer heel vertrouwd en eigen....

 

 

 

 

 

Havenverhalen

Havenverhalen

De vrouw die de boot verlaat om in de Dinghy te stappen en slim gebruik denkt te maken van het zwemtrapje achterop de boot, maar vergeet dat die is opgeklapt. Als zij er op stapt klapt de trap uit....

De vrouw die denkt in haar huiskamer te lopen en zó druk in de kuip heen en weer loopt dat ze meermaals vredelijk haar hoofd stoot tegen een laag hangende giek (overigens te laag. Op de Skadi word de giek hoog opgehesen)

Niet te vergeten: de man die bij aankomen in Loctudy zelf wel even de lijn zal vastzetten en van zijn boot af bijna bovenop Peter op de steiger sprong. De volgende boot idem dito, maar Peter neemt geen lijntje meer aan. De verspringer haalt de kant gelukkig.

Een bootje dat tegen de Skadi vaart: oude man in een klein motorbootje neemt de bocht te scherp om de box in te varen met een noodgang. KLONK!!! Geen excuus, wel de vraag aan ons: Voulez vous telefoner le Police..?

Weggegaan-plaatsje vergaan: we gaan een uurtje varen en bij terugkomst is iemand in onze box gaan liggen, had er al op zitten spinzen dus.

Aankomen met nostalgisch scheepje met boegspriet (Dieppe) en daarmee de windmolen van de buurman rammen. Dove man aan het roer en tevergeefs roepende echtgenote.

7 man trekken een lijn om hun boot aan een langsteiger aan de kant te krijgen - comedy kaper- nog nooit van een voorspring eerst zetten gehoord? Annelies heeft zolang gefilmd dat de batterij van haar phone leegraakte.

Het stormt en regent maar sommige mensen moeten persé vertrekken. De achterbuurman is op de boot van de buurman aan de andere kant geklommen en gaat op de voorpunt staan kijken over water en kade en doet meteen maar zijn ochtendplas. Even later, terug op eigen schip, gaat hij met 2 kornuiten en een vrouw, vertrekken. Tegen de wind in proberen ze met de neus van het schip los te komen van de kant met gebruik van de boegschroef. Als dit niet lukt, geven ze de havenmeester die in zijn Zodiac in de buurt is, een lijn. Met deze lijn trekt de havenmeester vol gas achteruit en de neus van het schip in de wind.De schipper op de zeilboot geeft vol gas vooruit maar de wind krijgt toch weer vat op het schip waardoor ze met een klap tegen een afgemeerd ander schip aan knallen. Zo moet het dus niet.

«      1   |   2   |   3   |   4   |   5      »      

Moorspots: Find info, photos and reviews for marinas and anchorages worldwide

 

SKADI GOES "GREECE" Skadi ligt in Crotone Calabrië. We zijn de boot aan het inruimen en klaar maken voor vertrek naar Griekenland.

Klik hier voor---> Skadi route 2019

2020: terug naar zuid Dalmatie/rondje Sicilië
2021: Italiaanse westkust Balearen, Barcelona
2022: zuidelijk naar Andalusië, Portugal en in de winter doorvaren naar de Canarische eilanden
2023: Madeira, Azoren

 

 

SY Skadi in Crotone

Nieuws over onze reis en onze site

Bijgewerkt op de site: de alinea voorbereiding reis 2019 Griekenland

  • zo nu en dan wordt gewerkt aan de alinea: boeken en tips
  • info en route over onze Griekenland route 2018 vind je nog onder "Havens/ankeren"
  • Nieuwsbrief Griekenland deel 4 is verstuurd. Klik hier voor ---> de nieuwsbrieven Griekenland deel 1 t/m 3  Wil je ook de meest recente nieuwsbrief onvangen geef dan links onderaan deze pagina je e-mailadres op.

Nieuw in ons blog

Er zijn (nog) geen artikelen geplaatst.

Skadi in de Literatuur

De Skadi, en wij, worden een paar maal vermeld in literatuur van zeilbladen en watersport sites. Hieronder kan je de verhalen teruglezen.

Skadi in Zilt 129

Skadi in Nauticlink editie 147 - februari 2017

Bezoekers vandaag: 26Laatste wijziging: 22-04-2019

Andere vertrekkers