Google 'Translate'

Skadi Discovery Tour
Zeilschip Skadi
 
De Skadi en de Zin naast elkaar

13 juli, van Vlikho naar Ithaka, avontuurtje van 22 mijl

Wanneer de zon opkomt en het in vlikho baai stil is ontstaat een fantastisch spiegelbeeld in het water van de omringende bergen. Reeds eerder gemeld en toen ook een foto geplaatst. Het is een genot om Nidri/Vlikho te proeven in het eerste ochtendlicht. En...dat vinden de katten ook. We zijn iets makkelijker geworden met de katten als we ankeren. We zetten de deurtjes open en laten de katten over het dek lopen of rennen in het volle vertrouwen dat na 5 jaren reizen per schip de katten nu wel weten dat ze voor het water moeten uitkijken. Al enkele ochtenden gaat Peter vroeg uit bed om met de katten buiten te vertoeven. En elke ochtend halen Odin en Freija geen capriolen uit maar gaan direct bij Peter in de kuip in hun mand verder zitten "pitten". Peter zei:,, ik zit gewoon voor "Jan Joker" buiten. Deze ochtend rennen de katten heen en weer, zitten elkaar achterna, kortom het is een drukte van belang op het dek. Peter en Annelies willen niet uit bed. veel wakker geweest vanwege de warmte en we hebben allebei een paar extra uurtjes slaap nodig. de katten keren uiteindelijk terug in de boot en in hun bed en we worden met zijn allen wakker om 09.00 uur.

We hebben gisteren een harnas in elkaar gefrabriceerd voor het bijboot-motortje en we takelen het motortje van de boot af op de dinghy. We zweten nu al peentjes, vandaag moet je niet veel ondernemen. In Nidri halen we bij de nautische winkel een paar boodschappen en wanneer we terug zijn op Skadi bereiden we ons vertrek uit de baai voor en rollen we alle zonneschermen op. Dan wordt het wel even warmer in de boot maar weldra zal de vaarwind naar binnen blazen en voor afkoeling zorgen.

Op Corfu en hier op Lefkas wordt warm weer verwacht en zuidelijker gaat het koeler wrden, dat wil zeggen rond de 26 graden. Een van de redenen voor ons om zuidwaarts te trekken. We hebben allebei niet meer op de weersvoorspellingsites gekeken...Met het volste vertrouwen dat we op een rustig zeetje gaan varen in een verkoelend briesje met wellicht de mogelijkheid later een zeiltje op te zetten, verlaten we Vlikho/Nidri.

De zee kabbelt behoorlijk en er staat wind. Tja, nu hebben we het grootzeil niet aangeslagen...Maar weet je wat? Genua en kotterzeil kan ook en dan kunnen we langzaamaan vlinderen naar Ithaka.

Had je gedacht. Een sterke zuidenwind komt op de kop staan en er is geen sprake van zeilen tenzij we kruisen. Zoals zo vaak komt dan de afweging: zeilen en een volle dag doen over de afstand, of motoren en aankomen voordat de kade vol ligt. En soms speelt in die afweging mee: binnen te willen zijn voordat de wind losbarst. Ondertussen worden we kriskras voorbij gevaren door drie zeilboten met volledig tuig en ze gaat ontzettend hard. We twijfelen opnieuw of we grootzeil moeten gaan aanslaan...Maar de zee wordt rommelig en de wind neemt toe en het is duidelijk een tunnelwind tussen Lefkas en Meganisi. En tunnelwind kan ook zomaar ineens wegvallen...

We verleggen onze koers 30 graden en trekken toch de Genua uit. De snelheid loopt hard terug van 6 knopen naar 3,5 knoop. De keuze is zetten we grootzeil bij zodat we scherper kunnen varen, laten we de Genua staan waarbij we hele grote slagen moeten maken of starten we de motor en gaan we recht op ons doel af. We kiezen voor het laatste. Van Louis van zeiljacht 'Zin vernemen we dat de kade in Vathy om 17.00 uur vol loopt. En we willen vannacht aan de kade liggen want er is veel wind voorspeld. en dan moet je op tijd zijn. De wind en de zee bouwen op vanuit het westen. Onder Lefkas komen veel golven aanrollen. een windgebied uit de Adriatische Zee heeft de Ionische eilanden bereikt en trekt langs Corfu en Lefkas naar Kefalonia.

Tijdens het varen merken we dat de zee hier behoorlijk wat wilder wordt en we verleggen de koers 30 graden om beter in de golven te lopen en wanneer we dichter bij de kust van Ithaka komen kunnen we afvallen om dicht langs de kust in de luwte te varen. Als we uiteindelijk de baai van Ithaka binnen varen blijkt het daar windstil te zijn Als we bijna op ons uitpunt zijn merken we dat de wind begint op te komen en tegen de tijd dat we voor de kade liggen staat er een dikke 5Bft.

Frank en Louis van zeiljacht 'Zin staan gereed om ons te helpen. We willen heel veel ketting uitgooien en als Peter tegen de wind in achteruit naar de kade vaart zegt Peter tegen Annelies: laat maar vallen. Doordat we koptelefoons hebben hoeven we niet te schreeuwen naar elkaar. Annelies telt elke 5 meter, welke te zien is aan de markeringen. Dan is de ketting 70 meter afgerold en Annelies ziet de laatste 10 meter verschijnen in de ankerkluis. Ze roept: ik ben er bijna, ik ben bij de 70 meter en tegelijk ziet Peter dat we het niet gaan halen achteruit naar de kade.

Peter haalt de ketting op terwijl de wind veel vat op de boot krijgt en met behulp van de koptelefoons kan Peter Annelies aan het stuur en bij de gashendel instructies geven wat te doen. We gooien opnieuw anker uit en bij deze tweede poging liggen we met 60 meter ketting aan de kade; lekker stevig voor vannacht.

Veel meer schepen lopen nu binnen die allemaal aan de kade willen liggen. Het is weer kermis. Een schip gooit anker uit schuin over 3 andere ankerkettingen inklusief de onze en Peter staat te roepen op de punt van Skadi. Gezinnen met kinderen en een hond; mensen zoeken in de 22 knopen harde wind met een uitschieter naar 40 knopen (8Bft) veiligheid en hebben het knap moeilijk om aan te leggen.

We liggen naat de "Zin en we liggen veilig. de wind blijft me flinke stoten over de baai waaien en er liggen uiteindelijk ook nog 17 schepen voor anker. De wind zou moeten afnemen vannacht. Maar tegen 22.00 uur hebben we nog steeds een 6Bft. Wel is het lekker afgekoeld. Een eigenaardig zomer seizoen hebben we, met veel flarden wind, soms regen en mist.

 
SY Skadi - Lefkas kanaal door

11 juli, van Prèveza naar Vlikho op Lefkas

We hebben het prettige vooruitzicht dat de zomertemperaturen niet boven de 31 graden komen en de nachten koel zullen zijn. Over het algemeen geldt dat in Griekenland. Hoe zuidelijker we nu trekken hoe koeler het wordt de komende week. Houden zo!

Om 11.40 vertrekken we uit Preveza; het ordenen van dingen, vastleggen van dingen en weghalen van bijv het zonnescherm etc. nam toch nog 20 minuten in beslag. We varen op de motor naar Lefkas om de brug-opening van 13.00 uur te halen. We zijn met circa tien jachten en wat leuke plezierbootjes. Het is ondertussen "oude koek" en na een kwartiertje cirkelen gaat de pont (want de brug is in herstel) opzij en mogen we door. Daarbij zijn er toch weer een paar voordringers en twee schepen voor ons zit zo een slak van een zeilboot dat we bijna een harmonica botsing krijgen. Peter moet het gas bijna helemaal terugnemen. Door een vaargeul van ruim 3 mijlen bereiken we ons volgende vaargebied en niet alleen zien de eilanden er meteen anders uit ook het water. Tjonge wat oogstrelend toch allemaal.

We trekkken de Genua erbij en kunnen zowaar 5 tot 3,5 en weer tot 4,5 knoopjes snelheid bereiken op een kabbelende zee. Een pleziervaart. En we halen daarbij de herinnering op aan Geert en Ineke die hier een dag met ons gevaren hebben. Peter zegt: er stond toen ook een lekker windje; Geert heeft heerlijk zitten sturen. We varen langs stille hotels en stranden met de strandbedjes ruim van elkaar en wachtende op de toersiten. We varen langs Nidri waar de charterboten nog aan de pieren liggen en we zien in de verte de ankerplaats van Vlikho baai - zowat leeg. Bizar!

We zwemmen en we zitten in de kuip te kijken naar de omgeving. Meer hoef je niet. En voor het eerst hebben we het gevoel van "op de plaats-rust" , want de tochten hiervoor waren toch steeds een transit i.v.m. de weersvoorspelling.

Aan het einde van de dag tellen we 11 schepen, waar vorig jaar zomer zeker 60 of meer hebben geankerd tijdens ons verblijf hier. Maar misschien komen ze nog..

 
SY Skadi - Octopus eten

10 juli, Prèveza - blijven of gaan?

Dit korte vaarseizoen, waarin het voor ons de beste keuze was om naar bekend gebied te varen, beseffen we meer dan tevoren waarom mensen jaren lang in hetzelfde zeilgebied blijven toeren. Niet alleen vanwege de natuur en het bijna onbeschrijfelijk mooie water maar ook vanwege het gemak.

Prèveza voelt meer dan voorheen als een thuishaven. Met de bekende terrasjes en winkels.  Het dagelijkse straatleven is -voor beperkte tijd- behoorlijk prettig om om je heen te hebben. De wandelaars, de flaneerders, de havenmeesteres Nicole die je vrolijk maakt met haar Amerikaanse taaltje, de groente- en fruitstal op de hoek, de vuilnisvrouwtjes die de boulevard aanvegen...De dieselman fietst langs en vraagt of we diesel willen. Hij komt de volgende dag met de kar. We betalen 1,16 per liter. Later zien we dat de prijzen van benzinestations variëren van het 1,09 - 1,13.Een stuk goedkoper dan in Crotone(haven 1,70 / benzinestations 1,39 - 1,43.

Binnen korte tijd hebben we onze eerste zeilvrienden al op de boot gehad: Alan en Maggie die we in 2016 Andraitx Mallorca hebben leren kennen, en Maro en Irana van de Allegra die we vorig jaar in Astakos hebben ontmoet, en die trouwe lezers van ons blog zijn. Al drie jaar aan het varen in de Med en die kunnen ondertussen ook boeken schrijven...

We doen met de huurauto nog even boodschappen bij de Lidl maar we hebben geen lust om veel te ondernemen zoals je bijvoorbeeld op je vakantie wel doet: je hebt een huurauto dus je moet er alles uit halen. Nee, wij niet. Hoe ontspannen is het om te kunnen zeggen: we kunnen eind van het seizoen altijd nog een keer een autootje huren voor een dag. Of: volgend jaar komen we hier waaarschijnlijk weer. En al zou dat niet zo zijn, dan is dat maar zo, maar geen gemiste kans om net nog even iets te zien in de omgeving; het is een keuze en voornamelijk loslaten.

In de Lidl bij de groentenafdeling gaat het fout maar we merken dat pas bij de kassa. Peter of een ander heeft de verkeerde kar meegenomen en enkele van onze groenten/fruit ligt er dus niet in. En wel een zak komkommers van een ander. Maar wat vervelender is is dat onze solide Lidl boodschappentassen uit Holland nu ook weg zijn. Annelies loopt nog te zoeken maar vindt niemand met onze kar - degene die de verwisseling ook treft is dus al verdwenen en ook met onze kersen. Bij de AB kopen we 2 andere tassen. Na het supermarktenbezoek levert Peter de auto in bij Aris van Royal Freshness en koopt hij opnieuw kersen bij de groentenstal. Eerste klas fruit: abrikozen, pruimen, meloenen noem maar op. Peter loopt hier tegen Spiros op van restaurant Ventura en hij verzekert Peter dat er een tafel voor ons vrij is of we vroeg of laat komen vandaag of morgen. We besluiten ons bezoek aan Prèveza af te sluiten met een etentje. Het is het eerste etentje sinds september 2019. Want in de afgelopen winter hebben wij gasten uitgenodigd om voor te koken of vrienden vroegen ons bij hen te komen eten. En we kunnen wel zeggen dat we het uit eten gaan niet hebben gemist. Wel vonden we het een feest om nu uit eten te gaan en dat komt grotendeels door het exotische Griekse menu.Want ...waar kan je beter Octopus eten dan in Griekenland? Onze 3 gerechten waren master-titel waardig.

We zitten nog een poos op de boot om het avondleven gade te slaan, dat dagelijks drukker is geworden, net als de muziek. De maisroosteraar, de ballonnenverkoper hopen op een klant. Opgedofte toeristen laten een oogje op de meest mooie boten vallen. Gelukkig is de aandacht gericht op enorme Catamarans, dus wij hoeven ons niet bespied te voelen. Peter heeft daar sowieso geen last van, de katten zoeken een verscholen plek om zelf te kunnen spieden en Annelies draait haar stoel gewoon om. Binnenkort is de stilte waarschijnlijk echt voorbij; hier in Preveza is iedereen uitgelaten en probeert men weer als voorheen te leven, zij het onder enige somberheid vanwege de klap die iets als Corona veroorzaakt heeft en veroorzaken kan. Maar zaken moeten door. Men moet de draad weer oppakken. Wat kan je anders...?

We "hakken vanavond de knoop door" en gaan Prèveza toch verlaten en op vaart naar nog blauwer Ionisch water. En we hopen nog meer vrienden te zien en ook wat troost te bieden aan Frank en louis van zeiljacht 'Zin, want Frank is immers met zijn vingers in de lier terecht gekomen. Zin ligt afgemeerd aan de kade van Vathy Ithaka zolang de eerste weken intensieve verpleging en herstel nog voortduren.  Een heftig leed en een doodvermoeiende shock.

 

9 juli, autotocht naar Ioannina, 200 km.

We willen bij deze dagtocht eveneens even stilstaan bij het feit dat de Grieken pas 100 jaar af zijn van 500 jaar overheersing door de Islam.

Ioannina is vooral interessant omdat het de begraafplaats is van Ali Pasha. Hoe wreed en wellustig hij ook heerste over twee regio's, hij heeft Ioannina desondanks tot de welvarendste stad van de Balkan gemaakt waar Christenen, Islamieten en Joden vredig met elkaar samenwerkten.

Ioannina ligt aan het Pamvotika meer. Via de prachtige nieuwe snelweg die dwars door gebergten is aangelegd en getuigt van behoorlijke constructiehoogstandjes komen we op de provinciale weg naar het meer. We kiezen ervoor om het meer vanaf die zuidoostelijke kant om te rijden, hetgeen ook aanbevolen wordt door "Visit Greece". Bijzonder is vanaf die kust de lagune-achtige aanblik en we zien veel pelikanen, en ganzen die net als in Vlissingen moedig de weg oversteken. Hier staat de tijd stil, er liggen verwaarsloosde herdershutten en er staan enkele schapen, die allang geschoren hadden moeten zijn, langs de kant van de weg op een kluitje onder de bomen koelte te vangen. We komen uit bij een klein haventje met wat sloepen. Er staan wat auto's geparkeerd en het geeft aan dat je hier met een bootje kunt oversteken naar het vrijwel onbewoonde eiland waar tevens het museum over Ali Pasha ligt. Er is geen ferryman die ons naar de overkant kan brengen en we vragen een paar Grieken hoe we op het eiland moeten komen. Ze zeggen dat we een boot kunnen vinden aan de overkant van het meer, blijkbaar in- of vlakbij Ioannina. We rijden naar de stad en parkeren langs de straat waaraan ook een oude boulevard ligt en enkele café's. We komen erachter dat hier een veerbootje vertrekt en het kost 4 euro per persoon. We besluiten te wachten tot de vertrektijd en een biertje te drinken. De prijs van drankjes blijkt zo hoog als in Scheveningen en we maken een optelsom van het geld dat binnen een uur uit onze zakken zal verdwijnen als sneeuw voor de zon en de vraagt rijst of alles wat we willen doen het geld wel waard is....Nee dus. Na een korte wandeling besluiten we in de stad zelf neer te strijken. We verdwalen echter met de auto in de hectiek van deze studentenstad en de lust vergaat om parkeergelegenheid te zoeken en we hebben geenszins behoefte aan winkelen. Liever rijden we een route door de bergen.

We maken rechtsomkeerd en Peter laat de routeplanner een tocht uitstippelen door de bergen en niet over de snelweg. De rit wordt spectaculair door indrukwekkende wijdse en beboste landschappen en door deels met dennen begroeide verweerde kloven. We maken een omweg langs een verborgen stuwmeer, rijden hier en daar langs een onooglijke taveerne of een boerderij. We spotten ook een ooievaarsnest. Enkele kilometers voor Prèveza slaan we een zijweg in om een onbekende Romeinse Villa te vinden in het boerenland van fruit, gewassen en olijfbomen. Slingerdeslang duurt het toch nog een kilometer of 4. Annelies vindt daadwerkelijk een markering van de Romeinse Villa op Google Maps. En zelfs een beoordeling van iemand die zegt dat de plek de moeite van de nog kilometers lange slingerweg waard is.

Een klein misverstand in de krikkemik

Het pad dat werkelijk naar de villa leidt is afgeschermd met een hek en het is nogal een heisa om over of onder het steklige hek door te kruipen, we gaan dat niet doen. Dan vragen we aan twee wandelaars of we er kunnen komen :,, Roman Villa?" Ze begrijpen ons niet meteen maar dan opeens vatten ze het woord:,,bilá!' ,,Ja, villa", zeggen we wetende dat de V veelal in zuidelijke talen als een B wordt uitgesproken. Ze worden enthousiast: ja nog een stuk verder rijden, ,,bilá bilá". We komen terecht in een dorp dat bestaat uit enkele mooie huizen zowel als een armetierig schapenboerderijtje waar de blootlijvige magere hoeder ons - ook weer in Grieks om een sigaret vraagt. Tja de huurauto heeft een Griekse nummerplaat dus iedereen ziet ons aan voor Grieken. Helaas kunnen we geen rookgerei aanbieden. ,,Ah, no smoking" zijn de woorden die de armoedzaaier kent, en ,,don't worry". Er is hier trouwens geen spoor van een Romeinse villa. We keren om en Annelies werpt een blik op het plaatsnaambordje en ziet de dorpsnaam: ...Bylá.

De omgeving van vrijwel onbewoonde bergen en schamele gehuchten verandert langzaamaan in levendigere dorpen met een heuse broodjes- en koffiezaak en we scoren een softijs die de maag vult. Dan bereiken we de kust van het Amvrakikosmeer, moeten nog een laatste keer stil houden voor overstekende schapen en hun krombenige verschrompelde hoedster en via de Romeinse neerzetting Nicópolis, welke we in 2018 hebben bezocht, keren we terug in Prèveza. We strijken met blije katten neer in onze kuip en moeten allebei toegeven dat Ioannina weliswaar tegenviel maar dat het een belevenisvolle dag was met al het natuurschoon, dieren en mensen die we gezien hebben en de lange autorit was van het begin af aan onvergetelijk.

 
SY Skadi in Prèveza 2020

7 - 8 juli, Prèveza en het vertrekkerswereldje

Er zitten 2 Grizzly beren bij elkaar onder een overhangende rots lekker uit de zon. Zegt Beer 1 tegen Beer 2: "Wat ga je vandaag doen?" Beer 2 denkt even na en zegt: "Niets". Beer 1 kijkt wat verwonderd en zegt: "Maar dat heb je gisteren tochal gedaan?" waarop Beer 2 direct zegt: "Ja maar ik was er nog niet klaar mee!"

Ik denk dat dit het beste ons reisgevoel voor dit jaar beschrijft.

We liggen in Prèveza aan de kade naast een Nederlandse Catamaran en verderop ligt de Allegra van Marco en Irana. We willen hier tenminste 3 dagen blijven en onze vrolijke Amerikaanse havenmeester Nicole komt het havengeld van wel 7 Euro per dag ophalen. Meteen een sleutel aangeschaft voor de stroom zodat de airco ook zijn werk kan doen, We lopen naar Aris van Royal Freshness en regelen dat de 2 gasflessen gevuld kunnen worden. Voor 2 gasflessen van elk 6 KG betalen we hier € 35,00, een koopje dus. In Nederland kost het vullen van een Blauwe 3 KG fles al € 35. Ook regelt Aris voor ons dat de 3 brandblussers gekeurd worden, ook dat gebeurt voor een prikkie, € 12 Euro. Dat is toch het voordeel als je een lokale Griek goed kent, hij weet van alles goedkoop voor je te regelen.

Annelies is ook begonnen met de laatste kleine naaiklusjes voor de zonneschermen om het helemaal af te maken. Peter heeft bij het naar huis gaan vorig jaar de buiten marifoon goed opgeborgen, zo goed zelfs dat we hem nu niet meer terug kunnen vinden. Waarschijnlijk vinden we die als we weer naar huis teruggaan. Ondertussen gebruiken we de handheld-marifoon die we als reserve aan boord hebben maar dat komt nu goed van pas.

We krijgen van onze vrienden Louis en Frank het verschrikkelijk bericht dat Frank met zijn vingers tussen de ketting en de ankerlier terecht is gekomen. Een klassieke fout: even wat wier van de ketting pakken terwijl de lier draait. Alleen al bij het lezen van dit bericht draaide onze maag om. Gelukkig waren ze snel in Vathi op Itaka en werd hij snel geholpen in de lokale kliniek. Eindresultaat: een duim die 2 cm korter is en 15 dagen blijven liggen met de boot om elke dag het verband te laten vernieuwen in de kliniek. Volgende week gaan we hen opzoeken.

Voor de katten is het een soort Paradijs, het wemelt hier van de mussen die soms gewoon op de Skadi komen zitten. Mussen met ballen dus want de katten liggen op de loer. De kant op gaan ze nog niet, het is gewoon te druk met langslopende mensen.

Het gewone leven lijkt terug te komen in Prèveza. Er lopen weer redelijk veel mensen over de kade en door de winkelstraten en het terras tegenover onze boot is 's avonds helemaal vol. De tafels staan op 1,5 Griekse meter van elkaar, volgens Nederlandse maatstaven is dat 75 cm maar dat moet hier toch kunnen? In de supermarkt hoef je geen mondkapje voor en dit is het gevolg dat in Griekenland het Corona virus niet erg heeft toegeslagen, maar we blijven voorzichtig al merken we wel dat je langzaamaan wat nonchalanter wordt.

En zo doen we vandaag ook wat we gisteren al deden: niet veel maar lekker relaxed genieten.

 
SY Skadi in Prèveza 2020

6 juli, van Paxos, Lakka door naar Prèveza, 39 mijl

Vroeg in de ochtend is het bewolkt. We hebben goed geslapen. Maar Odin heeft zijn mekker-uurtje en dan gaat 1 van ons eruit om de katten buiten te laten. Toch kruipt Odin weer naast Peter en beiden vallen in slaap. Annelies is klaar wakker en om 07.15 gaat ze uit bed. Het moment dat de eerste schepen weer vertrekken uit Lakka. Men heeft "lekker" liggen wiebelen vannacht. De Fransman ligt nog steeds in de ingang van de ankerbaai maar het is daar nu rustig. Vreemd genoeg liggen de schepen aan de noordwestzijde met hun lijn naar de kant nog steeds te wiebelen. Maar ja, je mot er wat voor over hebben om in het blauw te liggen.

We gaan om 09.00 uur weg uit Lakka, toch maar een knoop doorgehakt hoe graag we ook wlden blijven. Je weet namelijk niet hoe rot het vanmiddag gaat worden en woensdag op donderdag als de wind en de golven uit de Ardiatische zee voorbij komen razen.

Het zekere voor het onzekere. De zee blijkt rustig en dat is in regenstelling met de voorspelling van laMMA. Er zijn geen golven en de wind staat niet uit Noord maar uit West en is geen 4 Bft maar 2. 'Nou breekt mijn klomp!" De temperatuur is enorm gezakt naar 23 graden en het lijkt erop dat de 29+ voorlopig niet gehaald gaat worden. Niet veel later kunnen we gewoon zeilen met vol zeil op Zuidenwind 5 knopen die draait naar West 9 knopen. We gaan warempel zelfs even hard. 7 knopen snelheid. We hebben een zuidoostelijke koers.

De wind valt weg en komt terug waarbij we goed gebruik kunnen maken van het kotterzeil samen met grootzeil en Genua. Maar uiteindelijk zeilen we maar 11 mijl en moteren we 29 mijl. Er staan golven uit zuidwest en de wind staat uit zuid. De zee begint de bekenden klotszee te worden en de bewolking neemt weer toe. Boven Lefkas is het donker en onweersachtig. Wij hopen Prèveza binnen te zijn, mocht die donkere lucht toch richting het vasteland trekken.

En zo gebeurt het ook. We zijn amper binnen en aan de kade en hebben amper zeilen opgeborgen en de boel op het dek opgeruimd, of het onweer barst los met een snerpende inslag in een kraan verderop. De katten die eerst nog de tijd kregen om met grote ogen naar de mussen te kijken, schieten als de "wiedeweerga" in hun speeltunnel, neus tegen kont.

We zijn aangemeerd naast een grote Catamaran met Nederlanders die ons hebben geholpen met aanleggen en aan de andere kant ligt een jong stel langszij.

Suggestie van Annelies aan Peter: joh, stop die stekker er gewoon in, misschien staat er nog wat op de meter. En inderdaad staat er voor 2 dagen elektra op. Snuggere aanpak, dat heb je als je (ahum) ervaren bent. Overigens hebben wij vorig jaar voor 5 euro elektra op de meter achter gelaten en iemand heeft daar weer van geprofiteerd.

Het blijft nog lange tijd regenen en de temperatuur daalt naar een kille 22 graden. Heel erg bewolkt en dus eigenlijk lekker opgefrist.Het was een langdradige tocht zonder dolfijnen en zonder schepen - slechts 4- maar we hebben een voldaan gevoel en ook omdat we denken een juiste keuze gemaakt te hebben.

Peter gaat het haven geld betalen, 21 Euro voor 3 nachten, en Nicole de havenmeester verteld dat het hier gisteren feest was. Uit het niets stond er ineens een bourine, een harde noorden wind met 45 knopen wind. 5 schepen met veel schade was het gevolg maar op Lekas schijt het nog erger gewees te zijn. Hebben we in Lakka nog veel geluk gehad.

 
SY Skadi vertrek corfu/Petriti 09.08 uur

5 juli, het puzzelen is weer begonnen, naar Paxos 17 mijl

Uiteindelijk werd gisterenavond in Petriti het water op de ankerplek weer helemaal stil. Het was alweer goed te doen toen we naar bed gingen. De katten lijken helemaal geen last te hebben van geschommel, erger nog: hebben die geen evenwichtsoorgaan of zo?! We wilden nog naar de kant om met de drone te filmen, een top lokatie is Petriti maar de onvoorspelbaarheid in het weer hield ons tegen. Je wilt niet met je drone aan de kant staan en opnieuw zoveel wind zien aankomen en je boot met je katten erop tekeer zien gaan. Er komen nog genoeg droomplekken voor drones.

Annelies heeft de gewoonte om op de meest ongelegen momenten op het weerbeeld te kijken en een tegenovergestelde voorspelling te zien. Gewoon effe kijken en het heeft ons al eens gered. Toevallig checkt ze het weerbeeld op laMMA Vento e Mare; we maken daar eigenlijk geen gebruik meer van in Griekenland, maar...nu toch even controleren wat laMMA zegt. En...het blijkt helemaal niet goed te worden. Een harde wind komt opzetten uit de Adriatische Zee naar de Ionische zee en je kunt maar beter al in de nacht van dinsdag op woensdag op een beschutte plaats liggen.

Change of plans! En wat jammer want we hadden zo graag een week zigzag tussen Corfu, Paxos en vasteland willen varen. Onweer en regen wordt op het vasteland tot in Prèveza voorspeld. En daarna komt de harde wind die weliswaar niet òp de Ionische eilanden zal waaien maar wel ten westen ervan en 6 Bft wordt makkelijk 8 Bft weten we uit ervaring. En het zal ongetwijfeld zijn effecten geven tussen de eilanden en het vasteland. Beste plan is om naar Paxos te vertrekken, daar te overnachten en door te varen naar Prèveza. Daar moeten we een paar dagen liggen wachten op beter weer. Komt mooi uit voor de klusjes.

Om 10.00 uur hijsen we grootzeil op de ankerplek, waarom niet hier meteen? Het is noordenwind, de boot ligt er precies in. We glijden weg met de motor in zijn werk. Een buurboot kijkt ons na. Mooi zeil hè? We varen eerst naar het oosten, om de landpunt heen en dan naar het zuiden, naar Paxos. In het oosten hangen zware onweerswolken maar alles trekt naar het noorden, we zouden er net geen last van hebben. Het wordt een gekke tocht.

Dynamo-perikelen tijdens de tocht

Plotseling ziet Peter dat de generator van de motor geen stroom levert. Ook de toerenteller wijst niet aan hoeveel toeren we draaien maar dat gebeurde de laatste tijd wel meer...We hebben stroom genoeg want de zonnecellen leveren stroom dus we hoeven ons nu even geen zorgen te maken...Als Peter later de toerenteller weer 1800 toeren ziet aangeven, checkt hij de laadstroom en dan blijkt de generator gewoon weer stroom te leveren. Later tijdens deze tocht doet het probleem zich opnieuw voor: geen laadstroom en geen toerenteller. Schijnbaar is het aan elkaar gekoppeld, hopelijk alleen een los stekkertje? We gaan het in Prèveza nakijken.

Een afwisselend zeiltochtje naar Paxos

  • Om 10.40 uur valt de wind weg, komt uit oost met 3 knopen en de motor moet aan.
  • Om 12.23 uur is de wind Noord West 7/8 knopen en het zeil kan er op. We hebben 3 zeilen staan en we varen met een snelheidje van 4,5 knoop.
  • dan valt de wind weer weg en gedurende 3 mijl gaat de motor aan
  • achter Corfu vandaan krijgen we Westenwind en we zeilen met een snelheid van 5,5 knopen, daarbij komen rare rollers uit het westen
  • tot vlak voor Paxos zeilen we en we vlinderen 2 mijlen, zij het door een licht rollende zee

Dan stuurt Annelies de boot in de rare rollers de ankerplek in. Er liggen toch al wat boten maar er heerst geen topdrukte zoals gewoonlijk in juli. We hebben zo onze eigen plek op het oog om te ankeren en dat is nooit in het turquoise blauw want op onze plek - ooit aanbevolen door zeiljacht Grey Hippo- komt geen swell.

Onweer en regen en 25 graden

We ervaren net als de zeilers die wel 10 jaar in Griekenland vertoeven het gemak van bekende plaatsen bezoeken, je weet waar je moet liggen. Niet spannend maar wel erg lekker als je geen vaarzorgen wilt. We lunchen bij de aankomst, om 14.45 uur. We hebben heuse trek en we maken brood met vis. Wij liggen prima maar in het blauwe water liggen de boten te deinen. We hebben in -no time- de zonneschermen opgezet. Maar...25 knopen wind valt ineens over de baai heen net als gisteren in Petriti. De zon verdwijnt achter de grauwe wolken en we halen de schermen weg, geroutineerd als we zijn, ondanks de harde wind. We zijn best op elkaar ingespeeld.

En dan komt de regen en buiten staan behoorlijke golven. Zeiljachten zoeken hun toevlucht in de baai. De ankerende zeiljachten inclusief 4 catamarans liggen verschikkelijk te wiebelen van de binnenrollende swell. Aan de kant van de rotsen liggen schepen met een lijn naar de kant en die blijven heen en weer rollen tot in de vroege avond. Wij liggen als een huis en voelen amper een golfje. De katten liggen onder de gesloten buiskap in hun manden te luisteren naar de regen. Een soort gevoel dat wij als mensen hebben bij de haard wanneer het sneeuwt. Wij krijgen voor het eerst koude voeten in de kuip, Peter doet een shirt aan. Om 19.00 uur liggen wij beschut achter een heuvel maar in het blauw liggen de zeiljachten in de volle noordoosten wind. Als wij die wind morgen hebben zijn we snel in Prèveza...

Ankergekte

Lakka wordt een nachtmerrie voor diegenen die denken beschut te hebben geankerd in het blauw en voor diegenen die beschutting komen zoeken. Het is enigzins te vergelijken met onze havenherinnering aan Póvoa de Varzim in 2015. Wil je lezen hoe vreselijk dat was zoek het dan maar op en nog weet je niet hoe vreselijk het was. Erger dan nu hier, want het duurde daar een week. De wind draait naar oost-noordoost en staat loodrecht op de baai en trekt opnieuw nog meer aan. Schepen vluchten naar binnen maar vinden een kolkende baai met een branding zoals we aan de Nederlandse kust gewend zijn. Wij worden overvallen door een flinke windstoot bovenop de flinke wind. Toevallig is Odin weer even terug in de kuip en wanneer de wind zijn oortjes raakt vlucht hij weer naar binnen. Een schip komt hier om zijn Genua op te rollen want op zee is het blijkbaar niet gelukt. Had je gedacht: hier ook niet. Schepen draaien rond om een plek te zoeken en Peter staat zijn mannetje op het dek, ter afschrikking van menige gek.

Ook in de avond blijft het onrustig. Wat een effect van een massa wind in west en onweersbuien in oost. Wij bewegen ook ietwat maar we hebben te doen met de rest en...helemaal met de Fransman die blijkbaar niet ziet dat je achterin de baai goed kan ankeren. Hij besluit de nacht door te brengen, geankerd in de branding. Vergelijkbaar met het schommelschip van de Efteling.

Wij denken goed te kunnen slapen. De katten zijn blij van alle opwinding en lopen rondjes met Peter en zitten elkaar achterna. Onze geanimeerdheid is blijkbaar aanstekelijk. En we krijgen opnieuw het bewijs dat katten aan boord echt goed mogelijk is, ze zijn dolgelukkig.

 
SY Skadi ankeren bij petritie 2020

4 juli, van Gouvia Marina naar Petriti, 17 mijl

Het is 06.00 uur wanneer Odin nogal vervelend loopt te mekkeren en Peter besluit met de katten naar buiten te gaan. Annelies is werkelijk in coma. Ze is al een paar dagen erg moe en kan alleen maar slapen. Wennen aan warmte? Of valt er wat van haar af? Peter legt stiekum een plakje ontbijtkoek neer en een kop thee en ze vindt het pas 1,5 uur later. Jammie, is dat even heerlijk ontwaken!  In plaats van de steiger aflopen gaat Odin tot 08.00 uur op de buiskap chillen. Freija daarentegen "neemt het rit aan". Drie keer loopt ze de verte in maar luistert en gehoorzaamt geweldig als Peter in zijn handen klapt ten teken dat ze terug moet komen.

We beginnen al vroeg aan het veranderen van het puntscherm. Klusje klaar. We lopen naar de supermarkt met het oubollige maar oh zo handige grote boodchappenkarretje. Net zo een als de Franse buurman heeft maar dan groter en nieuwer. De Franse buurman leende hem uit aan de overbuurman en zei: you can have it. My wife bought it and it only takes space. Zij-was er niet bij...De overbuurman was er niet"happig" op en gaf hem na gebruik terug. Nu staat dat rotding dus nog steeds in de weg...

We kopen heerlijke Griekse producten. Vanavond vieren we Griekenland. Ons gerepareerde Dinghy luchtkussen is amper leeg gelopen vannacht. Ja misschien zit er nog een minuscuul gaatje maar het grootste gat is gedicht met wel een heel gevaarlijk "goedje". Dus de Dinghy kan opgeblazen worden. Na water tanken en terugbrengen van de sleutel zijn we klaar voor vertrek. Het Ionische "sop" in en ankeren. De temperatuur in de haven was hoog; we lagen ook erg beschut. Nu voelen we de verkoelenden wind al. Niettemin wordt het 32 graden. Maar de wind blaast door de boot. De katten berusten zoals katten kunnen berusten: ze vinden het varen leuk en Odin gaat er zelfs van vechten met een kleedje in de kuip. Tegenwoordig lopen ze wat meer rond. De warmte overleven ze door totaal bewegingloos te worden.

We hebben een noordoostenwindje en zeilen 5 mijl tot Corfu; daar valt de wind weg. We drijven en maken gebruik van de windstilte door in het water te plonzen. Niet allebei tegelijk, iemand moet op de boot blijven. Temperatuurtje zeewater: 32 graden. Dan motoren we een mijl verder tot de wind weer komt. Er zijn al meer schepen op zee en men heeft haast: what is new?! Je hebt vakantie dus je moet hard en snel. Af en aan valt de wind weg of steekt op en de laatste 3 mijl motoren we naar Petriti. Een heerlijke wijde ankerplek en er liggen een klein aantal zeilschepen. De katten hebben het fantastisch gedaan, zijn wel een beetje bang van de acties met het grootzeil, temeer daar de voorruit van de bimini open staat. Dan zijn alle indrukken nog directer. Maar ze kunnen ook geweldig zitten relaxen in hun manden en dat doen ze opnieuw wanneer onverwacht harde wind over de ankerplek giert tot wel 26 knopen. Oja, dit is ook zeilend reizen. Meer ankerketting uit. Zonnescherm eraf. Een raam dicht. Buiskap dicht. Katten geruststellen en ja ze zitten weer hun pootjes te likken en te dutten ook al raast het om hen heen. Niet voorspeld, op geen enkele weersite, bizar, maar op Predictwind ziet Peter dat het behoorlijk waait tussen de hak van Italië en Albanië en we krijgen er dus op Corfu een staartje van mee. We hobbelen op onrustig water maar we liggen safe. Vannacht zal het wel rustiger worden....

 
SY Skadi Corfu

3 juli, pas op de plaats in Gouvia Marina

We hadden om 09.00 uur bj de supermarkt willen staan maar we worden pas om 08.45 uur wakker. Het wordt al warm, de zonneschermen moeten er op. Buiten het voor de zoveelste keer kastjes uitmesten op zoek naar onze marifoon, doen we niet veel. Wel lopen we naar de receptie om een kopie van de ingevulde Health Declaration af te geven - dit is in deze tijden noodzaklijk als je uit een ander land komt. We vertellen over onze aankomst in Othonoi en dat alle boten werden teruggestuurd. De receptie-dame zegt dat het een chaos was op 1 juli, niemand wist eigenlijk wat er nou aan de hand was, en of griekenland nou open was of niet. Communicatie was niet goed, berichten spraken elkaar tegen. Duidelijk gemerkt.

Mondkapjes hoeven niet in het hoofdgebouw, wel even registreren dat je er bent en je handen wassen met desinfecterende gel. En niet meer dan twee personen tegelijk. De Grieken zegt de receptioniste zijn vrij gemakkelijk want er heeft amper corona geheerst.

In de Nautische winkel worden we goed geholpen, dat was vorig jaar ook, maar dat herinnerden we ons niet meer. Ook dat je cash of met card mag betalen, en cash levert 10% korting op. Best een goed gesorteerde winkel en we worden weer warm van de Griekse vriendelijkheid. Enkele klusjes vandaag zijn het oliepeil meten, de haren van Annelies verven, het punt-zonnescherm open knippen en een rits erin maken. En we willen het airdeck van de Dinghu opblazen ter controle of de gaatjes zijn gedicht en zo ja, dan kan de hele dinghy met lucht gevuld worden en op het voordek gehesen worden.

Helaas het airdeck lopt wederom leeg en het wordt weer plakken, deze keer weer een andere plek. Achteraf hadden we toch een beschermovertrek moeten aanschaffen voor de dinghy. Dat vonden we onzin 5 jaar geleden en nu hebben we te maken met de gevolgen van de zon op het rubber. Daar tegenover staat de twijfel of een Dinghy überhaupt we langer dan 5-6 jaar meegaat...want hij slijt.

Vanavond pompen we hem weer op en vanavond knippen we het zonnescherm door zodat hij om de kotterstag heen weer dicht kan met een rits. We gaan naar zuid Corfu, dan Lakka op Paxos en zigzaggen we zuidwaarts. De populaire baai Lakka doen we deze week want we zien vandaag meer toeristen arriveren en er zullen binnen twee weken meer schepen uitvaren, al zal het vast niet zo druk worden als in een normaal zomerseizoen....hopen we.

 
SY Skadi Erikoussa ochtendmist trekt op

2 juli, van Erikoussa naar Gouvia Marina, 30 mijl

Na een ietwat wiebelige nacht en ook enige uen geklots tegen de achterkant van Skadi, ontwaakt Annelies om 07.45 uur na een nacht onderbroken slaap. Het lijkt wel of er bewolking is, zo weinig licht... Ze opent het deurtje, dan kunnen de katten naar buiten en...er is dichte mist. Een heel sinister moment. Het duurt niet lang, de zon is dermate krachtig dat binnen een half uur de mist bijna opgetrokken is en wederom schijnt de gouden bol medogenloos.

We varen pas om 10.30 uur weg na een paar heerlijke ochtenduren met een schaaltje yoghurt en abrikozen en koffie in de kuip. De Oostenrijker die vlakbij ons ankert, vraagt nog eens aan Peter of hij denkt dat we verder geen problemen krijgen. Peter denkt van niet aangezien Gouvia ons letterlijk zei dat Griekenland toch echt open is. Maar hier kan alles en soms kan niks. We gaan voor zekerheid en varen naar Gouvia Marina omdat we altijd uitstekende service en informatie van de marina hebben gekregen. Een klasse marina.

een poosje geleden heeft Annelies een mail aan de marina gestuurd om te vragen of wij extra papieren moeten invullen en ze mailden terug van niet. Nu Annelies een bericht heeft gestuurd dat wij in Erikoussa schuilen en pas de volgende dag aankomen krijgen we ineens een health declaration in te vullen en die moeten we opsturen naar de Port Authority met een kopie naar Gouvia Marina.

Een der beste aankopen aan boord ooit is de scanner/printer. Hoe vaak dat ons al gezoek en bezoek op de wal heeft bespaard is ontelbaar. We printen alles en vullen in, scannen en mailen het. We motoren en heel even kunnen we de Genua uitrollen. We varen langs de spookkust van Corfu, beeldschoon en stil, lege hotels, lege stranden, en op zee varen 3 boten: wij, de Oostenrijker die besloten heeft mee te varen, en een luxe motorjacht met 3 achterdekken - misschien ook wel bijna leeg.

Ongetwijfeld zullen er toeristen komen maar de trend is toch dat iedereen in eigen land blijft en sinds een dag is Griekenland pas open dus charters zijn er niet. Dat wordt profiteren van de situatie en de normaal overvolle ankerplekken zouden nu bijna leeg moeten zijn....we gaan het zien...

We komen tegen 15.45 aan in Gouvia en worden door de marinero meegeleid naar een mooie plaats. Wat de Oostenrijkers doen kunnen wij niet meer zien. We zoeken hen op Marine Traffic om contact te maken, maar vinden hen niet en het is aan henzelf om een plaats te vinden in de Marina. Bij het vastmaken aan de steiger vertelt Annelies aan de marinero dat er nog een Oostenrijks schip aankomt en hij zegt: if they have no reservation they cannot enter the marina. O God, we hopen dat ze zo wijs waren om van te voren te boeken.

Weer een dingetje om aan te denken: Corona tjd: zonder reservering kom je niet de marina in. Maar, hoe gaat dat dan aan een kade? Wordt vervolgd... In Griekenland is veel eenvoudig en duidelijk maar soms zijn dingen heel onduidelijk.

Het is bloedheet en we zetten meteen de zoneschermen op en de airco aan. We chillen languit in de kuip en opeens, na een vreemd klikgeluid van de airco, loopt Peter naar binnen en ziet dat de slang om de hete lucht af te voeren niet in het raam steekt. Het is 33 graden en de katten liggen op apengapen. De airco koelt niet meer en we vrezen dat juist nu we dat ding nodig hebben we zonder airco komen te zitten, helemaal vervelend voor de katten. Na wat getest doet hij het toch weer, maar Peter zegt al terloops dat er wellicht toch een inbouwairco moet komen nu.

We lopen naar de receptie terwijl de katten afkoelen en bij het passeren van de terrassen wordt er naar ons gezwaaid. Het zijn de Oostenrijkers. We voelen enige opluchting dat ze goed terecht gekomen zijn. Ze rennen naar ons toe en omarmen ons zeggende dat wij hen gered hebben. Wolfgang had slim genoeg ook een reservering gemaakt p internet op de site van Marina Gouvia. En ook zij blijken een printer aan boord te hebben. Dus einfach!

Ze nodigen ons uit voor een drankje en we hebben een super gezellige borrel met hun twee lieve dochtertjes erbij. Annelies moet de poppen kusjes geven en alles is ok. Aquamarina heet hun schip en je kunt hen vinden op instagram. De receptie bleek gesloten dus we moeten morgenochtend onze papieren laten zien. Na een ijsje - de eerste in dit vaarseizoen- gaan we bootwaarts en maen plannen voor morgen, we hebben tot overmorgen 14.00 uur in deze marina en kunnen een hoop nuttige dingen doen en genieten van het comfort.

 
Skadi Sashimi, luxe en een bord vol en nog meer voor 3 dagen

1 juli, van Leuca naar Othonoi en teruggestuurd worden

Er liggen een hoop boten op deze ankerplaats bij Santa Maria di Léuca. Er kwamen ook nog schepen de hoek om vanaf de oostkant van Italië. De eerste ankerverhalen leken al te ontstaan doordat 2 Italiaanse schepen - aan elkaar vast gelijnd te dicht bij de "First Attempt" gingen liggen. Wij liggen nog behoorlijk vrij. Maar de hele nacht is er wel beweging in het water geweest door de vissersboten en met het gedein in het water zien we de twee masten van de aan elkaar gebonden Italianen bjna in elkaar verstrikt raken. Een dingetje om aan te denken als je zo ankert samen.

Om 06.00 uur vallen de kastjes open van het gewiebel. Annelies gaat uit bed na een nacht goed slapen in toch wat heen en weer gedein. Maar nu valt er niet langer in te liggen in je bed.Thee en een beschuitje. De katten liggen al in hun manden onder de buiskap want nu over het dek wandelen is net prettig. Ze weten dat we hier niet blijven.

In Othonoi haven willen we meteen naar de port police. Formaliteiten klaar. Dan kunnen we gerust verder trekken. Skadi haalt anker op om 06.45 uur. Er is best genoeg wind om wat te zeilen al zullen we niet hard gaan. Peter overweegt het kotterzeil erbij te zetten. ,,Dan kan je dat beter meteen doen en dan kunnen we hem elke dag gebruiken als we dat willen. Anders heb je geen zin meer om hem uit de hoes te halen en aan de stag te klikken". ,,Je hebt natuurlijk gelijk, we halen het zeil tevoorschijn". We moeten nog een schoot zoeken en dan staat hij. En de snelheid wordt er een halve knoop mee opgevoerd. Met 5,5 - 6 knopen in de zwakke noordenwind varen we een Catamaran voorbij. Tegen 12.30 is de wind op en motoren we weer. Het is een rustige tocht en de zee heeft wat lage golven niet heel regelmatig. En voorhet eerst in 7 keer de Golf oversteken hebben we aldoor...INTERNET ! Hoi Italië gaat vooruit! Leve de EU met zijn jaarlijkse miljarden injectie. Overigens zien we ondanks de corona crisis toch een hard groeiende wil om de conomie vooruit te helpen. Maar we mogen niet vergeten dat alle jeugd inmiddels volwassen is geworden en ondernemingslust heeft en Engels spreekt. Wij vinden het in 5 jaar tijd beslist anders.

In de middag wanneer we de hoge bergen van Albanie kunnen onderscheiden komt opnieuw de wind, nu uit oost. En weer profiteren we van het kotterzeil dat samen met Genua en Grootzeil een prettige snelheid oplevert. Niet hard maar je hebt wel het gevoel dat je vooruit komt. We zien overigens haast geen schepen, normaal is het al druk in april en er zouden op deze reis eind juni toch al 30 schepen geteld moeten zijn in deze omgeving. Nu 3.

Onderweg maakt Peter een heerlijke Sashimi van de tonijn die hij gisteren heeft gevangen. Verser en lekkerder kan je hem niet krijgen.

Uiteindelijk zetten we de motor aan en steeds wat hoger. De tocht begint toch wat langdradig te worden. Tegen 16.00 uur, dat is 17.00 uur Griekse tijd, komen we aan op prachtig Othonoi. En er ligt slechts 1 schip in de baai en 2 erbuiten. Ongelofelijk, niemand durft zeker nog naar Griekenland. We hebben dus de ruimte en goien het anker uit. Het is heel even wennen aan het nieuwe ankerboeitje met een lijntje dat gisteren om de ankerhouder bleef hangen en in de knoop raakte. Ook wennen aan de markeringen van de ketting met wit, geel en rood. Maar na twee dagen heb je dat wel door. Wat een rust wat een relaxte aankomst. Jongens we kunnen zwemmen en in de kuip chillen.

Er komt een grote zwarte Rib op ons af gestevend en zwart betekent Coast Guard of Finanza.Mooi, dan kunnen we meteen onze papieren laten zien, E-Tepaï betaald en Passenger Locator form ook geregeld. Ze zullen wel boot voor boot helpen en dan hoeven we niet zelf naar de kant naar het kantoor. Zeker een corona strategie en blijkbaar veiliger.

Maar niets van dat is het geval: I am sorry but you have to leave! zegt de Guard.

Hè????

Wat hebben we nu? De beambte zegt dat -tegen alle berichten in - Griekenland heeft besloten toch pas half juli open te gaan voor eigen jachten. Het is open voor aankomst per vliegtuig, over de weg of met een ferry maar niet voor eigen jachten die uit het buitenland komen, we moeten weg. ,,You have to go back to Italy!"

WAT??!!

Nou hij vindt het dan goed dat we buiten de ankerplaats een nacht gaan liggen maar dan moeten we terug. We mogen Griekenland niet binnen. Peter maakt nog een grapje en een praatje met hem maar het helpt niet. De andere schepen moeten ook weg. We staan letterlijk paf en het brein van Annelies functioneert ten top: en hoe kan dat dan dat we zoveel schepen zagen varen hier in de buurt op Marine Traffic en Vesselfinder....?!

,,Ik ga Gouvia marina bellen, dit kan niet kloppen" zegt Annelies. Er is hier geen internet verbinding naar de Dongel maar we zetten onze T-mobile bundel aan. Telefoonnummer gezocht en bellen maar. De dame van Gouvia zegt: No Madam that is not true. Greece welcomes yachts. Do not return to Italy but come to our Marina. You do not have to leave Greece,  the man from the coast Guard is wrong. Greece is open from today on. It was also on the radio this morning.

Pfoeh! We vegen het zweet van ons voorhoofd. En zelf als je terug zou moeten zou je dan wel genoeg diesel hebben in deze soms windloze uren. Pfoeh!

We maken los, fuck the Coast Guard, misschien komt hij nog achter ons aan. We varen langs het andere, Oostenrijks, schip dat inmiddels ook heeft gehoord te moeten vertrekken en langs de twee andere jachten buiten de haven: een Zwitser en een Zweed. En de hele reutemeteut gaat met ons mee naar Erikoussa. Want we gaan het eerst daar nog proberen. De motorboot met Zwitsers die piemelnaakt en blij stonden te vernemen van ons dat ze niet terug hoefden, racen ons voorbij naar Marina Erikoussa. Wanneer wij aankomen zien wij meerdere zeilschepen in die marina en op de ankerplek liggen. Die zijn allemaal weggestuurd van Othonoi en met onze noord-Europese mentaliteit zijn we echt niet zo gek om niet even uit te zoeken of de Coast Guard loog of niet. Hij is ofwel dom of had een hele slechte dag.

We ankeren en vallen in het water van 27 graden. Ons lichaam is verhit en krijgt een kick van 10 graden minder en we zwemmen verkwikt rond onze boot waarbij Peter het anker checkt en we liggen als een huis. We waarschuwen nog een paar vrienden via Whatsapp en we openen een blik koud bier en een fles rode wijn. De katten zijn ook blij dat ze van het gezeil- en geronk af te zijn en liggen als jachthonden aan onze voeten. We warmen eten op en vallen als hongerige wolven aan en zien de zon romantisch zakken achter Corfu.

Wat een dag, never a dull moment op de Skadi.

SY Skadi vertrek uit Crotone eind juni 2020

Skadi is op vaart naar Ithaka via Preveza en Lefkas.

Crotone marina

Nieuws over onze website

Sailing News:

Bezoekers vandaag: 23Laatste wijziging: 14-07-2020