Google 'Translate'

Skadi Discovery Tour
Zeilschip Skadi
 

31 maart, de boot blijft nog langer staan

Ons laatste reisverslag over 2019 is uitgestuurd. Een samenvating die voor de meesten te behappen is, want dan hoef je geen heel jaar aan blogs te lezen en ben je weer helemaal op de hoogte. Bij het maken van het reisverslag moeten we zelf ook wel even slikken, want het weer en de golven hebben meer impact gehad dan we zelf dachten na de hele reis. En terecht denken sommigen: wat zal het jaar ons weer brengen, wanneer je je nieuwe route uitzet.

We blijven wonen in ons huis. Helemaal niet erg. We houden rekening met A-midden juii pas naar Zuid Frankrijk te rijden of verder naar de boot; en B- helemaal niet varen maar een poosje een huis huren in het zuiden om zo toch nog onze woning beschikbaar te stellen voor toeristen en het een met het ander te combineren: plezier en geld.

Het valt in deze zware tijden op hoe mensen hardnekkig vast blijven houden aan hun plannen. De huidige mens is niet meer in staat te accepteren dat plannen door factoren van buitenaf in de war geschopt worden. Neem een voorbeeld aan ons. Verzin positieve dingen in plaats van te blijven mekkeren over wat je niet kunt vanwege het Corona virus en de restricties. Iedereen begint weer terug te keren naar die kern van het leven: rust, genieten van je huis en de kleine dingen. Wij waren daarin al een stap verder want in 5 jaar varen hebben we niet anders dan dat geleerd en "het is wel best zo". Hoe vaak hebben we al niet geschreven hoe weinig we nodig hadden om gelukkig te zijn. Mindfullness komt pas als je niets anders hebt. Uren staren naar zee. Je niet gedwongen voelen plichten te vervullen. Geen geld uitgeven, niet naar theater gaan of uit eten en: zitten, zwemmen en wandelen.

Laatst kreeg Annelies op Facebook een reactie dat een vertrekster die in de Cariben ligt, dat nog moet leren. Wij hadden dat al na twee weken te pakken toen we in Duinkerke aankwamen. Maar onze insteek was dat we geen doel hadden en vanaf dag 1 zouden genieten, we hoefden ook niet terug na een jaar of 2 of 3...  Niettemin hebben we elk jaar onze enigzins geplande bestemmingen gehaald. En sommigen hebben we laten vallen omdat die met een camper beter te bereizen zijn.

Blijven bij de kern is voor de schrijfster van dit blog niet de kern van Facebook. Je ziet opeens allerlei aanlokkelijke iniatieven ontstaan waar je zelf-profilerend op mag reageren. Kettingbrieven worden de grond uit gestampt en moppen getapt. Alhoewel tijd te over toch tijdrovend. Vroeger al bijna een wasmiddel-pyramidespel opgedrongen gekregen, en een actie met theedoeken en groei-cake kunnen weren. Theedoeken versturen is nu helemaal een uitdaging, is de Hema nog open ? Bij ontbijt en koffie, zo tussen 09.30 en 11.30 in de zon (ook Freija) aan de keukentafel zijn we ons even gaan verdiepen in dit fenomeen: wikipedia/Kettingbrief En klik vooral verder op pyramidespel en Ponzifraude; je hebt immers toch niks te doen vandaag. En je leert ook nog wat.

Eigenlijk hebben we het te druk voor al die sociale zin en onzin. We waren onkruid aan het wieden maar zijn overgegaan in het totale uitspitten van borders nu we maanden de tijd en goed Nederlands weer hebben om in de tuin te werken. Daarnaaast werken we aan ons eerste boek, bouwt Peter aan zijn modelboot, is Annelies eindelijk na 5 jaren kook-geheelonthouding, terug in de keuken en in haar mode-atelier.

Ondertussen krijgen we veel berichten van zeilboten in marina's en hun beperkingen. Of over hun voorraden (drank). En wat doe je als je naar een dokter moet...sowieso soms een probleem op zee. Ook van de andere kant van de wereld zoals van "de Zwerfkat" kwam via onze vriend in Viveiro een blog. Met twee honden aan boord in de Markiezen. Weg moeten of niet weg mogen.Over schepen die na 4 weken oceaan niet mogen aanmonsteren en geen eten meer aan boord hebben. En honden en rabies....En ook dan is het flexibel zijn, ook die moeten misschien gaan eten wat de pot schaft. Het zet je ons wel aan het denken met katten. Vooruitzien is regeren, maar de impact van Corona op allerlei vertrekkers kan je niet voorspellen.

 

 

 
SY Skadi ook in Nederland bloesemmaand

22 maart: je huis uit voor toeristen

Wij zjn in de luxe positie dat we ons leven kunnen inrichten zoals we willen. Dat betekent voor onze reis dat we kunnen gaan of niet en het maakt ook niet uit wanneer. Het leven thuis blijkt opeens net zo leuk, met de lente die begonnen is, de bloesem aan de perenboom en de plannen om eind dit jaar een paar stukken van dat paradijsje rigoreus op te knappen. De situatie haalt je creativiteit naar boven en qua reizen ontstaan spontaan plannen om ergens te gaan bivakkeren om het aangename met het noodzakelijke te combineren. Het idee om een maand in zuid Frankrijk te gaan wachten leek de beste optie. Genieten en tegelijkertijd ons huis beschikbaar te stellen voor toeristen. Nu is alles anders. We bivakkeren in en om ons eigen huis en de natuurwandeling doen we in onze tuin.

Volgens geleerden moet je veel trappen lopen om conditie op te bouwen, wij doen step-oefeningen in de tuin: muurtje op en neer; takken snoeien en op de grote hoop, wroeten in de grond en opkomen. Benen strekken: 1 been op het perk, 1 been gebogen op het pad en afwisselen. Koffie! We bakken appelcake met mascarpone en meringues en scoren bij "to good to go" een tas brood en roomsoesjes. Ja, dat mogen wij hebben want we sporten elke dag 4 uren.

Als voorbereiding op ons 6e reisjaar hebben we de bimini gerepareerd, stiksel vervangen, nieuwe ruiten ingezet en de scheur in de huik dichtgenaaid. En iemand heeft opgemerkt dat Peter naar de kapper is geweest. We zijn allebei 15 centimeter haar kwijt. Lekker fris. Peter kan met zijn vlotte nette coupe weer solliciteren.

Kratten met Nederlandse producten (drop etc.) staan in de werkkamer en gelukkig hebben we die al in huis gehaald voordat het hamsteren in de winkels begon. Toevallig vonden we 20 rollen wc papier in een kastje waar we het normaal niet zetten. Dat voelde als de 50 euro die je wel eens per ongeluk in een broekzak vindt wanneer je bij de stomerij staat en nog even snel je kleding nakijkt.

De klusjes die we normaal doen om ons huis in verhuurmodus om te toveren hebben we gestaakt. Wat normaal gedaan moet worden is alles inpakken dat emotionele waarde heeft. Foto's, schilderijen, vazen, snuisterijen, antiek, servies, kleding, bijou's, de computer. Schoonmaak: ontkalken douche, bed uit elkaar en onder- en tussen ombouw grondig stofzuigen, matrashoezen en dekbedden wassen, vloer impregneren, ramen zemen. Laatste twee taken zijn grotendeels wel gedaan. Maar we wachten even af wat er gaat gebeuren met de verhuur van ons huis.

Ook verhuurders kunnen in problemen komen niet alleen vakantiegangers.

Belvilla stuurde ons al snel een mail of we flexibel omboeken wilden instellen. Daarna dat gasten nu het recht hebben om hun boeking volledig kostenloos te annuleren. En de betaling hoeft niet 2 weken van te voren al binnen te zijn. Alles voor de klant, alles voor Belvilla. Want, de reisorganisaties hebben het zwaar. Het viel ons op dat er niet meegedacht werd met huiseigenaren en dat alle service zich richt naar huurders. In een volgende reactie van ons toen het Corona virus Nederland echt in zijn greep kreeg antwoordde Belvilla per mail: aangezien er voor Nederland nog geen lock-down is afgeroepen, blijven alle reeds gemaakte boekingen in Nederland nog gewoon actief. Wij gingen zoeken naar een vervangende woning - voor een redelijke prijs en dat laatste is lastig. Op dat moment sloten de ons omringende landen hun grenzen behalve Duitsland. Kort daarop ging het ons dagen dat het gewoon belachelijk is in deze tijd een vakantiehuis te betrekken en daar inkomen uit te derven en daarvoor ons eigen huis te moeten verlaten. We op hoge kosten gejaagd werden niet gelijk aan wat we ontvangen van Belvilla. Meteen bespraken we een ander soort verhuur voor de komende jaren, waarbij we zelf meer inkomsten zullen derven....Airbnb en we houden dan de verhuurservice Welkom-in-Zeeland aan, zij het dan particulier.

Telefonisch contact met Belvilla leverde een uur wachten op op het eigenaren portaal zonder resultaat en vlak daarop 5 kwartier wachten tot we zelf ophingen omdat de maag nodig gevuld moest worden. Een mail aan de locatiemanager werd laat beantwoord en afgewimpeld omdat zij niet kan beslissen over onze wens om in huis te blijven. Daarna werd het "oorverdovend stil".

Recentelijk heeft zich ook een groot interfaceprobleem voorgedaan tussen de systemen van Belvilla en (schoonmaak-) verhuurservice Zeeland. Op Peters vasthoudende gebel en geklaag en aandringen en suggesties kregen we contact met Brian Hulsen - business development manager Oyo vacation homes die vanuit Spanje de zaak liet oppakte. En eigenlijk liet escaleren ten vordele van ons. Een pluim voor jezelf en voor Brian.

In de stilte met Belvilla hebben we ons tot Brian gericht met de klacht dat er geen communicatie is tussen Belvilla en ons als huiseigenaar. Maandag horen we meer van het doodstille-Belvilla-verhuurdersportaal. Tot zoverre gaan we ervan uit dat we thuis blijven, het lost zichzelf op als Nederland een lockdown krijgt. Al met al waren we eerst nogal gelaten maar af en toe steekt onzekerheid de kop op. Je wilt gewoon weten waar je aan toe bent, omdat we het huis imoten transformeren. En ondanks het groeiende voornemen om deze deur wellicht gesloten te houden tussen gezondheid en besmetting.

 

 
Hamsteren voor Skadi

13 maart invloed van Corona virus

De kratten zijn gevuld. Zoals ieder jaar nemen we een aantal nuttige dingen mee naar de boot. Verpakte etenswaren die moeilijk te krijgen zijn in zuid Europa of veel duurder daar. Vooral Indonesische specerijen kopen we ruim in. En daar staan we dan....bij de supermarkt vandaag. En de schappen zijn bijna leeg. Geen fruit, tomaten, zout, wc-papier. Wat gebeurt hier in Godsnaam? Zo te zien slaat de schrik om ziek te worden ook de Zeeuwen om het hart. Iedereen is aan het hamsteren en iedereen die dat niet doet moet ook hamsteren omdat de hamsteraars de producten dreigen weg te kapen. Een soort schaamtegevoel steekt de kop op bij ons als wij van een paar producten ook 6 stuks in de kar leggen voor op de boot. En niemand denkt erover na dat er opeens honderd mensen bij elkaar staan...

Wat als...?

We vorderen lekker met de klussenlijst en we gaan het huis over een kleine week weer omtoveren in een belvilla woning. We gaan begin april naar de boot. Maar misschien niet naar de boot maar een andere plek.We moeten in elk geval het huis uit want er komen meteen huurders.Dan rest ook de vraag: mogen wij vanwege Corona (of met de boot vanuit Italië) Kroatiē wel in medio april?

  • Optie 1: we gaan gewoon naar de boot want de grens van Italië is open.
  • Optie 2: we huren een maand een huis in zuid Frankrijk- verplichte luxe keuze.
  • Optie 3 we trekken een paar weken in de boot van vrienden hier in Zeeland.
  • Optie 4: als de Nederlandse grens zou sluiten blijven we thuis wonen in onze voor vakantie geschikte woning, want de huurders uit Duitsland mogen hier dan immers niet naar toe komen.

She and her shoes

Terugkijkend op het herstel is de termijn tegen gevallen: veel pijn gehad en echt ziek geweest en niet opgewassen tegen teveel visites; de dag erna was het boeten. Ook nu nog waarschuwt een engeltje dat ze op de bank MOET gaan zitten. wonderwel loopt Annelies meteen een stuk beter met een hardloopschoen. En met wat voor een... Toch maar gekozen voor de zwarte i.p.v. de fluoriserend rose, want de zwarte staan overal bij. En een echte Asics. Tja het zal Anelies niet zijn als er niet weer een hippe schoen in de kast staat, na de Bergman sandaal. Merkje !

Gedaan/gekocht : Annelies heeft een klein bimini regenscherm gemaakt en de ruiten van de bimini vervangen. Boodschappen gedaan bij de nautische winkel. Afstandsbediening ankerlier aageschaft. Huisinrichting en reparaties ten behoeve van verhuur. Kattenvoer besteld. Tuin zomerklaar gemaakt. Verbouwing wasmachineruimte is afgerond. Naar grofvuil geweest. Odin naar dierenarts. We zijn er klaar voor om aan een mooi seizoen 2020 te beginnen maar wanneer en waar dat is....??? Je gaat het lezen aan de linker kantlijn op de hoofdpagina van deze website.

 

 

Nederland en voorbereiding reisjaar 6

Welkom beste lezer/volger van onze reis en website!

Het was wennen in Nederland. En dat is het elke winter, na 6 maanden zorgeloos leven. Alhoewel leven op een zeilschip en varen met de boot ook zorg geeft, maar van een geheel ander karakter. Terecht zeggen bekenden die overgegaan zijn op een huis in Spanje ipv de boot, dat het een zorg minder is. Maar....zolang als het leuk is, we veilig varen en veilig thuiskomen na een half jaar en we er nog zo van genieten, is er nog geen einde in het verschiet. Sommigen gaan zelfs in de zomer naar huis en zetten ook dan de boot op de kant. Het leek ons wel wat....maar na enige overwegingen vinden we allebei dat dat je reis weliswaar lekker even onderbreekt, maar tegelijk moet je dan ook weer even door dat acclimatiseren heen. Weer wennen thuis en alweer wennen op de boot. Inpakken uitpakken, inpakken uitpakken. Voor ons wat meer gedoe dan voor een ander vanwege het gesjouw met de katten waar we volop zorg aan besteden. En de komende twee jaar willen we nog even financieel profiteren van de verhuur van ons huis.

De katten...het klinkt misschien belachelijk en overdreven maar wanneer je zo dicht op elkaar leeft als wij - op een boot - dan raak je behoorlijk op elkaar ingespeeld. De katten hebben hun regelmaat afgestemd op ons en andersom. Thuis gaan ze om 05.30 naar buiten. En dat gaat zo:

Odin gaat zich poetsen en zit dan overeind een half uur te staren naar Annelies in het donker. Maar zij verroert zich niet. Dan gaat hij naar beneden eten en hij vindt daar de deur dicht dus komt hij boven met de voorpoten stampen op Peter of op het bed ten teken dat hij naar buiten wil. Peter doet dan de logeerkamerdeur beneden open zodat Odin door het kattenluik naar binnen kan en hij doet de schuifpui open zodat odin naar buiten kan lopen. Daarna snel weer dicht brrrrr. Na een uur komt hij op de kattenbak zitten en mauwen en na weer naar buiten te zijn geweest komt hij vertellen hoe moedig hj is en wat hij uitgespookt heeft. Luidkeels en dominant. Freija gaat pas naar buiten als het licht wordt. Daarna kruipen ze weer op hun slaapplek naast ons. Zolang het koud en donker is rollen ze zich op tot het late ontbijt. Op de boot zal het anders gaan: Annelies staat altijd vroeg op en gaat dan met de katten van de zonsopgang genieten.

Wat nieuw is, is dat Odin ook aangeeft dat het tijd is om naar bed te gaan. en ook Freija geeft een hint door thuis bij de trap te gaan zitten en af en aan naar de slaapkamerdeur kijkt en naar ons... Odin kan behoorlijk vervelen en mauwen omdat hij op de meest ongelegen momenten met Peter in een stoel wil zitten. Annelies is en blijft de strenge mevrouw maar hij weet haar goed in te palmen. Zo strijkt hij langs haar benen om toegang te krijgen tot het balkon. En Freija zit braaf bij je bord te wachten of op de grond met de meest engelachtige blik in de hoop dat ze een stukje kip krijgt, of zalm of een likje yoghurt. En waait de wind te hard dan is Odin knap chagrijnig dat hij niet naar buiten kan en laat dat met oude mannetjes gezeur luidkeels horen. Als dat 's ochtends vroeg is en hij wil dat Peter dan om 06.00 uur al met hem in een stoel gaat zitten, kwakt Peter de slaapkamerdeur dicht en Odin zit daarachter dan 3 kwartier te wachten tot hijj weer naar binnen mag.

We komen hier laat uit bed. Wat moet je in Godsnaam zo vroeg doen als je niet werkt? Dus de dag begint na 09.00 uur. Ondertussen zijn wij de presentatie aan het voorbereiden die wij op de Med dag geven van de toerzeilers. Tot onze grote vreugde zien we daar ook Ria en Fred van de Blue Valentine en Ton en Anneke van de Lunde. We hopen nog meer bekenden te zien en vrienden te maken.

Binnenkort begint Annelies te schrijven aan de inleiding van ons boek. De redacteur heeft gevraagd of ze vooral wil ingaan op "wat haar gedreven heeft" of "wat haar zover gebracht heeft" om dit avontuur te doen. Of "waar het eigenlijk uit voort komt..."Want dat is wat mensen willen weten, niet die alledaagsheid maar het gevoel, de motieven, de emoties. Tipje van de sluier: zijn wij Haagsen niet uit het diepste van ons hart een zee-en duinenmens? Begon het niet allemaal al toen wij in 1962 in ons strandpakje in onze kuil zaten op het strand zuidwest Den Haag? Toen we als 6 jarig meisje in de verte turden en begonnen te dromen over de onbekende horizon...

Annelies is aan haar voet geopereerd ter pijnloze beweging bij het lopen. Ze kon niet verder meer dan 3 kilometer van huis. Ze kreeg na de operatie een week gips en heeft daarna voor 6 weken loopgips gekregen. Grote tegenvaller is, dat ze heftige bijwerking van de pijnstillers heeft gekregen. Zoek maar op: Tramadol, geen pretje als je er niet tegen kan en nog steeds heeft ze duizelingen waardoor ze - zelfs als haar voet in orde zou zijn- ze niet zou kunnen autorijden en het makt haar onzeker bij het boodschappen schuifelen. Ondertussen mag ze door het huis stiefelen - niet te veel want dan zet de voet op en kan weer pijn gaan doen. En Peter mankeert op zijn zeventigste helemaal niks, een jonge God, barstensvol energie.

Nederland. In de eerste maand thuis werden we geconfronteerd met klimaat(angst), transgender wc's, vervuiling van de grond en van de lucht en politieke onvrede.Wij worden daarbij heel erg heen en weer geslingerd tussen wat wij in werkelijkheid meemaken in de zuidelijke landen aan onverschilligheid, en onbereidheid er iets aan te doen en de uitertsen in noord Europa. De dagelijkse nieuwsgeving waaraan je niet kunt ontkomen werd voor Annelies dermate belastend dat ze er somber van werd. ,,Je moet echt gaan filteren hoor!" zeiden mensen die wij tegenkwamen op een feestje. Filteren betekent alles uitzetten vooral Greta! En al is het allemaal nieuw aan de horizon, onze generatie zal niet vergeten dat er atoombomproeven in de stille oceaan waren alsof dat normaal was, de vissen dood gingen in de Rijn, de kinderen in Biafra stierven en in Nigeria een gek regeerde en er op grote schaal genocide werd gepleegd in Afrikaanse landen.

Annelies kwam een buurvrouw tegen. De buurvrouw gaat regelmatig naar haar hutje in Frankrijk en merkte op dat het vertrek naar je buitenverblijf eigenlijk een vlucht uit de werkelijkheid is. Annelies sprong thuis van de fiets en vroeg Peter: is dat zo? Ja, dat is het inderdaad. We zijn weg van de ellende, de poltiek, ziektes en familieruzie. Heerlijk. We kiezen ervoor en we kunnen er ook voor kiezen en wie zou dat nou niet doen als je de mogelijkheid had? Overigens....wie zou nou niet gaan als je niet hoefde te werken? Als je welbeschouwd al die dingen tegenover elkaar zet dan zitten mensen toch wel heel tegenstrijdig in elkaar. Iedereen droomt van een miljoen, van een winnend lot en uit daarbij de meest extravagante wensen en bovenal: dan zou ik niet meer hoeven te werken en bijvoorbeeld doen wat ik altijd al had willen doen....voor sommigen is dat een bootje bouwen, zieke kindkjes helpen noem maar op. Voor ons is dat de wereld verkennen. En als je dan die droomreis maakt dan moet je je schuldig voelen dat je niets levert aan de maatschappij....hè? Snap jij het nog?

En eerlijk,  mensen...niets is zo leerzaam als reizen en dat bestaat niet zozeer uit het zien van landschappen maar bovenal uit het ontmoeten van mensen.

Hoe gaan we nu verder op de boot?

We willen nog veel maar tegenover het zeilen en over het water reizen staan veel andere wensen op de verlanglijst zoals stedentrips naar oorden waar je met een boot niet kan komen. Of camperreizen door Amerika en Australie. Motortochten door Italiaanse bergpassen en wandelen in geliefd Zwitserland: Peter moet maar eens mee naar Grindelwald. uiteraard uitgaand van een goede gezondheid. Dus hoe lang we doorgaan blijft een vraag. We gaan dit jaar terug naar Kroatie omdat het daar zo mooi was. Volgend jaar zouden we dan terug keren naar westelijke Med. Toch speelt het idee om stiekum nog 1 zomer naar Griekenland terug te gaan en voornamelijk Evia en Halkidiki en de Golf van Volos. te bevaren. Dat komt door onze vriendschap met Fred en Fay die wij op de Trikeri eilanden hebben ontmoet en....zou het niet geweldig zijn om met elkaar op te varen en de Golf van Volos eens uit te kammen.... Keuzes.

Maar daarna is het zeker Schluss in de oostelijke Aegean. En keren we terug naar Spanje en dan valt de keuze: hoe gaat een zeiljaar eruit zien? Willen we nog zeilen? Waarheen dan? Hoe vaak keren we naar huis terug en ook wanneer? De boot zal dan in Valencia of aan het Mar Menor gestationeerd worden voor een poos. Dat is nu het idee, maar kan zoals gewoonlijk ook weer veranderen. En komt er niet veel van zeilen dan wordt Skadi verkocht.

Nog klusjes thuis: de ruiten in de bimini zijn door woestijnzand gezandstraald en het is ingevreten, reeds in april vorig jaar in Cotone. Dus we laten ze hier vervangen bij de Gruyter. Annelies moet nog een klein regenscherm maken. We zijn op zoek naar een kleine airco voor de logeerkamer en  we moeten een nieuwe Dinghy bodem hebben.

Begin maart is Annelies vast wel op de been. Voorlopig zitten we thuis en werken aan de presentatie op de med-dag van de toerzeilers en Peter bouwt zijn modelbootje. Huis moet nog deels geverfd an de buitenkant, er vindt een kleine verbouwing plaats en verder is het leven is Vlissingen tamelijk bedaard mede door de geringe mobiliteit van Annelies. Eienlijk heel duurzaam bezig. Net als vroeger.

Stukje milieu.Thuis en op Skadi leven:

  • al jaren zonder plastic wegwerpflessen.
  • Al een jaar geen koffiecups weggooien maar Hema cups hergebruiken.
  • Al jaren geen eten weggooien.
  • Al jaren zeilen.
  • Al jaren veel minder consumeren, minder autorijden
  • produkten kopen via de app "to good to go". Voor 5 euro een tas vol etenswaren, dat anders weggegooid zou worden.

Nederland.....ondanks alle milieupressie waar Annelies geen incasseerfilter tussen kan zetten, is het hier zo heerlijk toeven. Met de herfstpracht. de wind om je oren. De mooie fietspaden. het lage land en het groen. De seizoenen. En als je je verdiept in de wetenschap dan lees je hoe ver we met zijn allen zijn gekomen, ook buiten Nederland; the good news, dáár moet je eens op surfen.

 

SY Skadi in ankerbaai Sparti Kefalonia

Skadi staat op de werf in Crotone.

Evia Griekenland

Nieuws over onze website

Update Corona : www.noonsite.com/special-procedures-being-introduced-in-ports-of-entry-worldwide

Latest news Greece sailingtoday: greece-scraps-the-dekpa-cruising-permit

Skadi info E-TEPAI ---->https://www.zeilschip-skadi.nl griekenland-algemeen

Laatste nieuws over Kroatie Cruising belasting voor jachten: https://www.zeilschip-skadi.nl tax en heffingen 2020

Veel actuele informatie betreffende de Middellandse Zee vindt je hier (in Duits)---> https://kreuzer-abteilung.org/news/

 

 

Bezoekers vandaag: 110Laatste wijziging: 05-04-2020

Andere vertrekkers