Vertaal deze website

Skadi World Tour
Zeilschip Skadi
 
Skadi met Oranje wimpel

31 januari, Oranje

Beatrix Wilhelmina Armgard, Prinses der Nederlanden, Prinses van Oranje-Nassau, Prinses van Lippe-Biesterfeld was van 30 april 1980 tot en met 30 april 2013 koningin der Nederlanden. Vandaag viert zij haar 79ste verjaardag.

Wij hebben de oranje wimpel opgehangen aan de vlag.Er komen ook hier vragen waar die oranje wimpel voor staat en hier en ook thuis vraagt men zich wel eens af waar al dat oranje eigenlijk zijn oorsprong heeft.

De band tussen het Huis Nassau en Nederland ontstond in 1403. Graaf Engelbrecht I van Nassau trouwde in dat jaar met Johanna van Polanen, vrouwe van Breda. Door hun groeiend familiebezit behoorden de Bredase Nassaus al snel tot de hoogste edelen van ons land. Zij kregen ook steeds belangrijkere functies toebedeeld van de Bourgondische en Habsburgse hertogen, die grote delen van de Nederlanden als landheren bestuurden. Zo bekleedde Graaf Hendrik III van Nassau (1483-1538) hoge burgerlijke en militaire ambten. Ook was hij betrokken bij de opvoeding van Keizer Karel V. De Nassaus woonden honderdvijftig jaar lang op het Kasteel van Breda. In deze periode gaven zij de aanzet voor de welvaart van Breda en brachten zij de stad tot ontwikkeling. De adel die op het Kasteel van Breda woonde, werkte als een magneet op de kunstsector, edelsmederij, design en architectuur.

Hendrik III trouwde met de Bourgondische edelvrouwe Claudia van Chalon. Hun zoon René van Chalon erfde het soevereine prinsdom Orange van zijn oom Philibert de Chalon.

Orange ligt in het zuiden van Frankrijk en was sinds 1163 een prinsdom in handen van het Huis van Chalon. Hier komen ook de wapenspreuk 'Je maintiendrai' en de jachthoorn vandaan, die nog steeds in het wapen van de Oranjes staat. 

René, ...graaf van Nassau en prins van Chalon-Oranje, stierf in 1544 kinderloos, en liet zijn bezittingen na aan zijn Duitse neef Willem van Nassau (1533-1584), graaf van Nassau-Dillenburg – beter bekend als Willem van Oranje of Willem de Zwijger. Als prins Willem is hij de stamvader van het Huis Oranje-Nassau.

 
De Kathedraal van Syracuse

25 - 26 januari, Bijna Lente

Het weer wordt al een stuk aangenamer, temperaturen van 16 graden zijn geen uitzondering meer. Voor het eerst in lange tijd kunnen we weer in de kuip, weliswaar onder de kuiptent, buiten ontbijten en lopen we weer langs de boulevard naar de markt en de Spar. Annelies trekt nog veel kleren aan maar als we een tijdje lopen krijgt ze het warm en begint ze zich toch weer een beetje uit te pellen.

Het wordt ook gelijk een stuk gezelliger in de haven en op het ponton. Het lijkt wel of iedereen uit de winterslaap begint te ontwaken. Ook de ochtend gymnastiek, Sibashi, gegeven door Gerard van de Umata is weer van start gegaan, en nee wij hebben daar nog niet aan meegedaan. Ook wordt er weer volleyball gespeeld op het strand, kortom de haven begint tot leven te komen.

Donderdag stappen we in de auto en rijden naar Syracusa. De afstand is "slechts" 100 KM maar, daar doe je hier dan wel 1,5 uur over. Als we bij Modica verkeerd rijden en niet over de nieuwe snelweg rijden wordt het zelfs 2 uur rijden. Zo gaat dat hier op Sicilië.

In Syracusa willen we vandaag naar de oude stad, Ortygia. Als je door de bochtige straatjes met de door de wind en zout getekende gevels, de verborgen binnenplaatsen en pleintjes loopt waar weer telkens het blauw van de zee opduikt, dan begrijp je waarom de Griekse kolonisten zich hier vestigden en niet meer weg wilden.

Op het eiland Ortygia, dat tegenwoordig door een dam met het vaste land is verbonden, ligt de oorsprong van het oude Syracuse, een van de eerste kolonies van de Grieken op Sicilië. Aan het eind van de 8e eeuw v Chr. begonnen de Grieken kustgebieden elders aan de Middellandse Zee te koloniseren. "De Grieken zitten rond de zee als kikkers rond een pot", zo spotte de filosoof Plato. In deze periode vestigden de uit Corinthe afkomstige Grieken zich op Ortugia, het eiland van de kwartels. Twee grote natuurlijke havens, een zoetwaterbron en een vruchtbaar achterland boden de ideale omstandigheden om een stad te stichten.

We zetten de auto bij de marina aan de zuidkant van de stad en lopen kriskras door de straatjes. We zien prachtige pleinen, nu zonder toeristen maar we denken dat je hier 's zomers over de hoofden kan lopen. Uiteindelijk komen we bij de Kathedraal van Syracuse, betalen de wereldprijs van 4 Euro en bezichtigen deze bijzonder kerk.

De kathedraal van Syracuse is een kathedrale kerk op het Italiaanse eiland Sicilië, gewijd aan de Maagd Maria. Officieel heet de kerk Santa Maria del Piliero of Santa Maria delle Colonne, hetgeen betekent: Heilige Maria van de Zuil(en). De kerk werd gebouwd rond de restanten van een oude Griekse tempel, op het centrale plein van het eiland Ortygia in de stad Syracuse. De kathedraal kent verschillende bouwperioden.

Basis voor de kathedraal vormde de Griekse tempel, die aan de godin Athena was gewijd. De allereerste Athena-tempel stamde uit het midden van de zesde eeuw voor Chr, maar deze werd verbouwd tot een tempel van de Dorische orde tijdens het bewind van de Dinomeniden, dat wil zeggen: in de eerste helft van de vijfde eeuw voor Chr. Het was een tempel met 6 zuilen aan voor- en achterzijde, en 14 zuilen over de lange zijdes. Elke zuil was ruim 8 meter hoog, en op het dikste punt bijna 2 meter in doorsnee. Nog in de Romeinse tijd werd de tempel van Athena geprezen om haar schoonheid, o.a. door de Romeinse redenaar Cicero.

Waarschijnlijk werden de ruimtes tussen de zuilen aan de buitenzijde in de 7e eeuw na Chr. opgevuld met muren, en werd de tempel gebruikt als moskee. Na de verovering van Sicilië door de Normandiërs volgde er een nieuwe fase in de geschiedenis van het gebouw, namelijk die van hoofdkerk van Syracuse.

Net als veel andere monumenten in het zuidwesten van Sicilië raakte ook de kathedraal van Syracuse ernstig beschadigd door enorme aardbeving, met name die van 1542 en die van 1693. Na de aardbeving van 1542 werd de kerk provisorisch hersteld. De aardbeving van 1693 maakte reconstructie van het hele gebouw noodzakelijk, en zo ontstond bijvoorbeeld de barokke gevel van de hand van Andrea Palma (1728-1754). De kathedraal bevat diverse schilderijen en andere kunstwerken van kunstenaars uit de late middeleeuwen en uit de barok.

Het hoofdaltaar van de kerk werd opgebouwd in 1659, op de basis van een architectonisch fragment uit de Dorische Athena-tempel. Meest in het oog springend zijn echter de zuilen van de Athena-tempel, die zowel in het interieur van de kerk als in het exterieur nog goed te zien zijn.

We eten onze lunch op de trappen van deze kathedraal en lopen daarna verder door de stad op zoek naar een klein Aquarium wat volgens de reisgids de hele dag open moet zijn. Uiteindelijk vinden we de ingang in een klein parkje met reusachtige Ficus bomen. Helaas alles potdicht en het lijkt wel of het helemaal gesloten is en niet meer bestaat.

We lopen terug naar de auto en rijden nu wel over de hele snelweg terug naar de Skadi, scheelt toch al snel een half uurtje rijden. Terug op de Skadi een drankje en de katten weer blij.

Weer een mooie maar vermoeiende dag in Siracusa, we gaan er zeker nog een paar maal heen want er is nog veel meer te zien.

 

 
In Ayamonte

24 januari, Nautic Link

Vandaag kregen we een mail van Nauticlink Flessenpost Net Ontdekt, een nieuwsbrief die wordt verstuurd naar 4.100 mailadressen van voornamelijk watersporters. In deze nieuwsbrief staat het volgende bericht over onze zeilreis:

Bij het woord 'vertrekkers' maak je al snel associaties met het Caribisch Gebied en Stille Zuidzee. Maar dat hoeft helemaal niet. Althans niet meteen... Annelies van Kleef en Peter Tilburgs (67) vertrokken in 2015 vanuit Vlissingen en voeren met hun Bénéteau Oceanis 40 (2007 - "van alle gemakken voorzien") via Gibraltar de Middellandse Zee op, waar ze in het westelijk deel bleven. Want deze vertrekkers houden wel degelijk rekening met het vluchtelingenprobleem bij het vaststellen van de plannen. Voor 2017 staat de Adriatische Zee op het programma. Ook al lezen we op de site dat het om de Skadi World Tour gaat (het idee van Peter), er lijkt weinig urgentie te bestaan om die toer op korte termijn uit te voeren. Te meer omdat Annelies, die Peter pas in 2014 leerde kennen via het internet, het graag de eerste jaren (..) van hun zeilreis bij de Mediterranée ("Eén van de mooiste zeeën van de wereld...") wilde houden: "Onze reis is zich gaan kenmerken door rust, geduld, comfort en genieten. We jakkeren niet, want we hebben alle tijd..." En daar valt weinig tegenin te brengen. Sterker nog, verstandiger kun je niet varen. En zo is er alle tijd voor de cultuur en natuur. En dat vertaalt zich ook in een interessant logboek. De Atlantische oversteek staat nog wel op het programma maar pas voor 2019/20, zelfs aan de Amazone wordt gedacht. Maar of het ervan zal komen? Voorlopig wordt er relaxed overwinterd op Sicilië. En wat menigeen voor onmogelijk houdt: katten die gehoorzamen... Aan boord van zeilschip Skadi bestaan ze! Twee zelfs. Ze luisteren naar de bemanning dankzij alle aandacht, beloningen, liefde en rust...

Opnieuw een geweldig compliment voor de manier waarop wij reizen en waarop wij onze verhalen op de site schrijven over onze reis. Het geeft nog meer motivatie om op deze manier door te gaan. Lees verder op Nauticlink.com

 

 

23 januari, medicijnen en reisdocumenten

Bakken met regen vallen op Sicilië, de kranten spreken van watersnood. Wij doen op een regenachtige dag ( regen naar Hollands model), 1 rit naar winkelcentrum Ibleo en rijden een on-Hollands onmetelijk gordijn van vallend water in, en terug moeten we door de rivieren op de wegen met 50m. zicht. De hele avond stroomt de hemel leeg op de boot.

In al die winterse regenachtige en stormachtige dagen, maken wij financiële balans op van de reis. De Med hoeft niet duur te zijn mits je je trajecten goed voorbereid. In een volgende nieuwsbrief doen we een boekje open over "die dure Middellandse Zee". We kijken naar de gevaren afstanden. Annelies heeft in totaal in 3 jaar de 5000 gepasseerd en mag zich eigenlijk niet meer onervaren noemen.We bereiden ons een beetje voor op de volgende reis, Montenegro en Kroatië. We praten met andere overwinteraars en nemen boeken en kaarten over. Annelies buigt zich over een route en te bezoeken eilanden en kusten. Albanie is vooralsnog geschrapt, teveel gedoe:

  • vage geruchten over een enkele mogelijk niet opgeruimde mijn in ankerplaatsen
  • volgens de Imray zouden navigatie seinen in Albanese wateren vaak niet werken, zijn de faciliteiten in havens abominabel.
  • enorme tijdrovende heisa om je in te klaren en uit te klaren, en dat moet in elke haven bij een stuk of wat instanties via een agent en die kost nogal wat

Maar....we pinnen ons er niet op vast.

Voor Montenegro moeten we voor de katten een certificaat kopen en laten invullen door een gecertificeerde dierenarts. Rabies-inenting mag niet ouder zijn dan 1 jaar.

De kans op controle van vertegenwoordigers van overheidsinstanties, en direct bekeurd worden is groter, dus we vragen nu een verklaring aan, dat de medicijnen aan boord, bedoeld zijn voor medische doeleinden.

De zon breekt door en gaat 4 dagen schijnen.

Op ons "to-do"-lijstje van deze week staat o.a. een bezoek aan de apotheek. We wensen onze medicijnkist aan te vullen met tenminste 1 kuur Nitrofurantoine (antibioticum tegen blaasontsteking) en die krijgen we gewoon mee! Ook: oordroppels met antibioticum zowel met- als zonder pijnstillende werking. De hartmedicijnen van Annelies kan je hier eveneens gewoon kopen, Oxazepam geen probleem, Diclofenacnatrium : verkrijgbaar, ook ovules met oestrogeen om overgangsklachten te voorkomen of te bestrijden en compressen Flurbiprofen tegen rugpijnen. Daar moet wel bij gezegd worden, dat met behulp van onze doosjes en de daarop vermelde werkzame stof, opgezocht wordt wat het vervangende Italiaanse medicijn is.

Ooit vroeg een zeilster aan Annelies: wat doe je als je ziek wordt en je kan niet naar je eigen dokter of tandarts?  Nou dames, hier is de medische zorgzaamheid en zorg uitstekend: medicijnen goedkoper, behandeling sneller, en veel liefdevoller, respectvoller en beter dan in Nederland. Bij rugklachten is Annelies in het privéhospitaal op Formentera razendsnel op één middag en goed geholpen, met scan, en injectie die 3 maanden pijnloosheid gaf.

Waarom kuren antibiotica in de boot? Bijv. tegen blaasontsteking. Je bent toch gewoon in Europa/op de Middellandse Zee?!

Wel: hier is de bevolkingsdichtheid klein. Als je aan het ankeren bent, en je krijgt last van bijvoorbeeld een blaasontsteking, dan moet je in sommige gevallen uren varen naar een haven. De kans dat daar een dokter aanwezig is, is niet groot en dan moet je naar de dichtst bijzijnde grotere stad om een dokter te zoeken. Hij moet dan de diagnose stellen en bereidwillig zijn de goede medicijnen voor te schrijven, die in een apotheek, hopelijk in de buurt gehaald moeten worden. Hiermee kan je een halve dag of meer kwijt zijn. Je hebt ook geen auto. De bus rijdt hier niet vaak. Taxi's staan er soms niet. Als je, zoals Annelies, de symptomen herkent van een blaasontsteking en je hebt een kuur aan boord, kan je direct beginnen de kuur te nemen en kan je voorkomen dat het een zware infectie wordt.

Op de raad/opmerking: je belt toch gewoon een helicopter als er iets ernstigs is midden op zee...gaan we hier niet in...

We checken op de boot onze gehele scheepsapotheek en hopen de meeste medicijnen nooit te hoeven aanbreken.

 

 
Afbeelding van de Hazenjacht

20 januari, bezoek aan de Romeinse Villa Casale

Vandaag gaan we op weg naar Villa Romana del Casale, een Romeinse opgraving die als een van de best bewaarde van Sicilie wordt beschouwd. De rit is, zoals zo vele hier op Sicilië, weer lang over de kleine wegen. Het is slechts 100 KM maar je rijdt er toch al gauw bijna 2 uur over. We beginnen overigens wel te wennen aan deze lange reistijden.

De Villa Romana del Casale is een Romeinse villa uit circa 300 na Chr. De villa bevindt zich op het eiland Sicilië, dicht bij de plaats Piazza Armerina (Centraal-Sicilië). Ze is vooral bekend vanwege de vele, zeer goed bewaard gebleven vloermozaïeken, met onder andere jachttaferelen, Goden- en heldensagen en de zogenaamde "bikinimeisjes".

De eerste opgravingen van de Villa Romana del Casale vonden plaats in 1881, in opdracht van het gemeentebestuur van Piazza Armerina. In de periode 1935-1939 vonden er opnieuw opgravingen plaats, maar pas in de jaren 50 van de vorige eeuw werd de hele villa aan het licht gebracht. De opgegraven villa werd aanvankelijk blootgesteld aan de open lucht, maar sinds enkele jaren is ze geheel bedekt met een frame van staal en doorzichtige plastic platen. Dat laatste levert in de zomermaanden helaas een hoge temperatuur op, zodat een bezoek eerder aan te raden valt in voor- en najaar.

Onduidelijk is nog steeds wie de oorspronkelijke bouwheer was: het zou kunnen gaan om een lid van een rijke consulaire familie, maar ook keizer Marcus Valerius Maximianus wordt wel genoemd. Gedurende de Arabische overheersing van Sicilië (9e tot 11e eeuw na Chr.) werd de villa nog bewoond, maar daarna werd ze tijdens de verovering van Zuid-Italië door de Normandiërs verwoest, en raakte ze vergeten. Een aardverschuiving bedolf de Villa Casale onder een dikke laag zand, totdat de opgravingen in de 19e eeuw begonnen.

Vrijwel alle ruimtes van de Villa Romana del Casale hebben mozaïeken op de vloer. De mozaïeken zijn slechts tientallen jaren voor de ondergang van het Romeinse Rijk vervaardigd. Ze geven een uniek beeld van het leven van de genotzuchtige aristocratie uit de laat-Romeinse tijd. In totaal gaat het om circa 3.500 vierkante meter vloeroppervlak. De meeste mozaïeken zijn goed bewaard gebleven. Ieder mozaïeksteentje of glasdeeltje is ongeveer 1x1 cm groot. De jachtscènes zijn het bekendst, net als de zogenaamde bikinimeisjes: de oudste afbeelding ter wereld van vrouwen in een soort bikini, eigenlijk atletiekkleding. Ze lijken allerlei krachtsporten of gymnastiekoefeningen uit te voeren. Mede vanwege deze mozaïeken is de Villa Romana del Casale in 1997 op de UNESCO Werelderfgoedlijst geplaatst.

We lopen ongeveer 2 uur door deze Villa, welke eigenlijk een landgoed is, en kijken met verbazing en verwondering naar de talloze prachtige mozaïeken die overal goed zichtbaar zijn. Wij nemen ook nu de tijd om beschrijvingen van taferelen te lezen en komen er zo ook achter dat er van Europa tot Afrika, van Mauretanië tot Azie, door de Romeinen veel marmer is gehaald. Het marmer is o.a. gelegd in de grote ontvangstzaal van de heer des huizes. Eén deel van een vierkante meter van deze vloer bevat 10 soorten marmer. Het duurste marmer ligt om de zetel heen. Aan veel muren is nog te zien, dat aanvankelijk fresco's waren geschilderd, maar later werden die door marmerdecoratie bedekt. Ook toen wilde men wel eens een metamorphose in "eigen huis".

Opvallend is het doorlopende jachttafereel, inclusief verschepingen naar Rome, in de 70m. lange wandelgang: wilde dieren zijn in genoemde delen van de wereld gevangen en getransporteerd naar Rome, voor de voorstellingen in het Colosseum, waar gevechten tot op de dood plaatsvonden. Denk daarbij aan panters, tijgers, leeuwen, bisons, kamelen, olifanten en struisvogels. We hebben gelezen, dat een ervaren mozaïklegger (of hoe dat dan ook mag heten) 6 dagen deed over 1 vierkante meter Mozaïek. Je krijg dan een beetje een beeld hoeveel man (slaaf) uren hier in zijn gaan zitten (rekensommetje) en de bewondering neemt alleen maar toe.

Villa Romana del Casale virtuele tour

3D animatie Peristile della Villa Romana del Casale

We zijn natuurlijk weer de laatste bezoekers die de Villa verlaten, ze sluiten in de winter om 16:00 uur en we rijden door de prachtige bergen terug naar de Skadi en de katten.

De laatsten zijn wel blij dat we er zijn maar hebben geen zin om buiten te gaan lopen in dit slechte weer. Morgen en zondag lijken nog slechter te worden met veel wind en heel veel regen. Geeft weer wat tijd voor klusjes en de site.

 
EPIRB en de behuizing

17 - 19 januari, Navigatie spulletjes

Het weer blijft slecht. We spreken verschillende andere overwinteraars die hier al meer jaren komen. Ze hebben het nog niet zo slecht meegemaakt als dit jaar. De Duitse Peter zegt dat ze in 2012 de hele winter door op elke woensdag hebben gebarbequed en dat doe je niet als het koud is.

Elders in de Med is het net zo slecht of zelfs slechter. We horen dat een schip dat hier al een paar jaar kwam, voor de verandering eens op Kreta is gaan liggen. Het weer is daar net zo slecht, maar daarbij hebben ze ook nog swell in de haven, kortom een stuk slechter.  En als we dan ook nog horen hoe koud Nederland is (elfstedentocht al in het nieuws??), dan mogen we nog niet klagen.

Op Woensdag kregen we een mailtje van het havenkantoor dat er een pakje voor ons was gekomen. Een nieuwe Epirb. Nu zullen velen zeggen wat is dat nou weer. Is het besmettelijk??

EPIRB

Een EPIRB (Emergency Position Indicating Radio Beacon) is een noodradiobaken dat uitsluitend gebruikt wordt aan boord van schepen.

De werking van de EPIRB berust op het gebruik van satellieten. De gebruikte satellieten zijn onderdeel van het COSPAS-SARSAT systeem. Dit is een internationaal opsporings- en reddingssysteem, dat ontwikkeld is door de Verenigde Staten, Rusland, Canada en Frankrijk.

De Epirb kan handmatig geactiveerd worden op het apparaat zelf of hij wordt automatisch geactiveerd als de Epirb in het water terecht komt bij een zinkend schip.

Na activatie zendt het baken op hoge frequentie (406 MHz) een signaal uit dat wordt opgepikt door één of meerdere COSPAS-SARSAT satellieten. De alarmmelding wordt door de satelliet gebruikt om de positie van het schip binnen een straal van 3 zeemijl te bepalen. In het signaal zit tevens een identificatie van het schip vermeld. Wanneer de satelliet binnen het bereik is van een grondstation, wordt de door de satellieten ontvangen informatie doorgestuurd. Het grondstation stuurt de informatie door naar een nationale autoriteit, waarna een SAR actie in werking wordt gezet. Na activatie blijft de EPIRB minimaal 48 uur actief.

De EPIRB heeft als doel:

- bij een zinkend schip automatisch vrij te komen en een alarmmelding te versturen naar een RCC (Rescue Coordination Centre);
- om vanuit een groepsreddingsmiddel (reddingsboot, reddingsvlot, etc) een alarmmelding uit te sturen;
- vanuit het schip een alarmmelding te versturen indien men in nood met de normale communicatie geen bevestiging ontvangt.

Maandelijkse testen.

De EPIRB is voorzien van een testmogelijkheid. Het testen van de EPIRB moet maandelijks gebeuren en worden bijgehouden in het scheepsdagboek. Dit mag nooit gedaan worden door deze daadwerkelijk te activeren, maar alleen via de testvoorziening. Door deze te activeren zal een signaal worden uitgestuurd, dat door het COSPAS-SARSAT systeem wordt herkend als een test signaal en niet wordt opgevangen als een daadwerkelijke noodoproep; Gelijktijdig wordt dan door een selftest van de EPIRB  de status van de batterij gecontroleerd

We kregen deze nieuwe EPIRB door een inruilactie, waar we door Jos Boone, de watersportwinkel in Middelburg op gewezen werden. De Gele behuizing van de oude bleek niet te voldoen aan de kwaliteitsnormen die er aan gesteld worden waarop de leverancier heeft besloten alle oude Epirbs gratis om te ruilen.

Donderdag kwamen Gerard en Elly van de Umata bij ons aan boord. Gerard en Elly gaan na 5 jaar varen in de Middellandse Zee, weer terug naar Nederland. Het plan is om van Sicilië over te steken naar Sardinië en via Corsica door te varen naar Marseille. Daar gaat de mast van de Umata af en op transport naar Nederland, Gerard en Elly gaan op de motor door de Franse kanalen terug varen naar Nederland.

Wij hebben een hele stapel kaarten kunnen overnemen van gebieden waar we de komende 2 jaar nog heen willen varen. Voor de kenners: DE M serie voor de Kroatische en Montenegro kusten, DE G serie voor de Ionische eilanden en de G serie voor de Dodecanese en de oost Sporaden. Hier kunnen we de komende jaren veel plezier aan beleven.

Gerard en Elly bedankt en voor straks een hele goede terugvaart.

 
Peter en Odin

15 - 16 januari,

In de spaarzame droge periodes met minder wind, rijden we even naar Ibleo winkelcentrum. 

De Afrikanen komen ook weer tevoorschijn in de omgeving, er staat er nu een op de parkeerplaats die ons een der vele lege plekken aanwijst. Het blijft onbegrijpelijk te zien dat ze op een manier zoals deze proberen geld te verdienen, terwijl ze in mooie kleren lopen, hippe jeans, goede (leren?) jas en schoenen. Of zelfs telefoneren. Waar halen ze het vandaan? We hebben er moeite mee om geld te geven, in dit geval geven we zeker niets. De Afrikaan bij de DeSpar bijvoorbeeld, is ook zo'n type, die doet trouwens helemaal niets en wacht op geld. Ziet er absoluut niet armoedig uit. Hij staat strategisch tegen een pilaar en heeft overzicht naar de winkel toe zowel als naar achteren vanwege de spiegeling in de ruiten.

We gaan de opticien vragen waarom Annelies zo weinig ziet met haar nieuwe bril. Het ligt waarschijnlijk aan het feit dat haar rechteroog dominant is en het linker niet goed meegaat in de gezichtstunnel van de bril. waarin de leesfunctie zit. Alles in Italiaans. Zelfs Peter begint nu beter te begrijpen wat er uitgelegd wordt. Zijn kennis van Italiaans is "abastanza bene" ofwel redelijk goed. De stand van de bril wordt aangepast en Annelies gaat hem nog een week uitproberen.

We kunnen thuis zowaar even in de kuip koffie drinken en Odin vlijt zich naast Peter, knipoogt onder het zonnestraaltje en geniet. Maar die zon is van korte duur. De regen klettert over de boot en dat gaat gepaard met enorme windstoten waardoor we scheef komen te liggen. We liggen goed vast en er is geen swell, alleen wind. In de avond gaat het hagelen en in de nacht volgen vreselijke onweersbuien elkaar op. Je hoort de wind aankomen als een op hol geslagen troep vee en wanneer hij over de boot rolt schudt alles. Harder en harder gaat de wind en het loeit luider en luider. In de verte is bliksem en die trekt mee met de bui in een rechte lijn over de haven. Annelies grijpt Peter vast wanneer het felle weerlicht ergens vlakbij ons inslaat. Tijd tussen licht en donder: minder dan 1 seconde. Als je je ogen dichthoudt is nog steeds alles licht en verblindend. Het geweld drijft langzaam verder, maar keert nog 2 x terug deze nacht. De volgende ochtend, wordt op het "netje" gezegd wat een VRESELIJKE nacht het was.

Het verschil met Nederland is toch wel de intensiteit van het weer. ,, het lijkt wel buitenaards", zegt Annelies, ,,alsof ik op een andere planeet ben".Tja, dit is Aarde, en het is ontzagwekkend. Maar net zo bijzonder als de wekenlange periodes van intens woedend slecht weer, zijn de lange perioden van goed weer, hier in de Middellandse Zee. Een fenomeen dat wij thuis niet kennen. 

De kou in Sicilie brengt ongetwijfeld met zich mee dat Annelies wat kwakkelt. De rug wil niet meewerken, en Peter smeert die regelmatig in met de balsem die we van Paul Zeldenthuis hebben gekregen. Pijnstillers liggen binnen handbereik. Een blaasontsteking steekt de kop op. Peter heeft soms wat last van zijn schouder en ook een pijntje in de rug. 

Ondertussen maken we yoghurt, een hazelnootcake en andijviestamppot met spekjes, en rookworst, die Jan de Bruin heeft meegenomen. Het wordt een soort troost-eten. De weegschaal geeft ookeen kilootje teveel aan, maar je hebt dan ook weinig beweging in dit pokke-weer. Het is wachten op betere tijden.

 
Sharebox en laptop

14 januari, Wifi

Er is regen, storm, kou en de schakelaar gaat elke 8 uur om. Ooit op onze reis heeft Annelies, een maand lang, niet gevraagd: wat wordt het voor weer? Nu vraagt ze het elke dag. Maar een weersvoorspelling is nog steeds geen garantie, dat, wat voorzien wordt, ook daadwerkelijk plaatsvindt. Het is 12 graden maar de kou zet alweer in.

We komen laat uit bed, waarom zou je vroeg uit bed springen? Omdat je Nederlands bent? Of omdat je je aan een regelmaat behoort te houden omdat dat goed voor je is? Bullshit.

Er wordt om 09.30 ineens op de boot geklopt. We liggen nog warm te blijven en zo....Na het "netje"van 09.00 uur, waarop zowat niemand reageert. Want, er is niets te koop, niemand stelt nog vragen over het weer en er zijn amper social events behalve de Happy Hour in de Stella Bar en daar weet iedereen wel van.

Annelies vliegt naar de deurtjes, gehuld in de ochtendjas van Peter, die we de dag tevoren uit de bergruimte hebben opgediept en ziet ene buurvrouw staan. Hallo zeg, het is half tien! ,, Zijn jullie Nederlanders?" Ja, dat zijn wij! Anneke van de Lunde stelt zich voor en vindt het leuk om een keer bij elkaar te komen. Zij zijn net terug uit Nederland. Goed idee, een bakkie doen. We zien elkaar binnenkort.

Ook Gerard en Elly van de Umata zijn terug in de Marina en we spreken hen op de borrel in de Stella Bar. Gerard en Elly hebben veel tips over Kroatië. Annelies loopt al een poos met het idee rond om Kroatie al meteen aan te doen na vertrek hier, om het bekende gekkenhuis in de zomer voor te zijn. Onze zet op de Balearen, vorig jaar in voorseizoen,heeft om die reden enorm goed uitgepakt. Dus lijkt het een goede optie om druk Kroatië ook vroeg in het seizoen te bezoeken.

We hebben een filmpje gemaakt en willen het opladen en we willen eigenlijk de Dongle niet gebruiken. Maar het is niet makkelijk om wifi te krijgen hier. We gaan dus na drieën op pad naar Ibleo Shopping Centre en naar de Mac, daar in de buurt.

We bestellen in de Mac een doosje nuggets en kippepootjes en proberen wifi te krijgen. We moeten ons op internet aanmelden met, ofwel ons telefoonnummer ofwel een credit kaart. Ja jongelui, dit is geen Nederland. In het verplicht in te vullen balkje "telefoonnummers" staan alleen de landencodes van Duitsland, Engeland, Spanje en Italië en het landnummer van Nederland niet. (België is ook niet in tel) We proberen ons dan maar met optie "creditkaart" aan te melden, voor het bedrag van (ja dat kost geld) 0,01 cent. We proberen 3 creditkaarten. De bodem van het bakje nuggets is in zicht. En toegang tot wifi wordt niet gevalideerd. Dat was dus een uur Maccen. Na het Sharebox-maaltje, nuggets en kipkluifjes, rijden we naar de Marina terug en proberen het nog een keer bij de ongezellige Lounge bar, achter de doucheruimtes. Annelies bestelt een wijn-tje en Peter een biertje en we vragen om de wifi code. Die hebben zij niet. Oemp, stom zeg. We sippen saai van ons drankje en Peter zoekt toch op de Laptop naar vrije wifi. Er is iets van de gemeente Ragusa. Maar dan moet je een telefoonnummer bellen en we krijgen dan een code (Joost mag weten hoe) die we weer moeten invullen op het scherm en dan hebben we wifi. We proberen het een half uur. Geen bericht. Ondertussen blijken onze centen, het zijn er wel 2, afgeschreven op de creditkaarten voor aanvragen van wifi in MacDonalds.

Geen wifi. Annelies zoekt op haar Phone of zich een wifi meldt en ja er is ene Wirema. Dat is zeker een boot van een Fries, in de Marina?" vraagt Annelies, ,,ken jj die vent?" ,,Liesje...," zegt Peter, ,, dat is geen achternaam, dat betekent Wire Max, dat is een aanbieder. Annelies sipt van haar glas (2,5 dl.) rode verrukkelijke Italiaanse wijn (voor de prijs van 2,50) ik ben blond.

Annelies is nog wel zo helder dat ze opnieuw met haar phone zoekt naar Wifi en via het 3G vindt ze een kritiek op Tripadvisor over de Stella Marina Bar, die we elke vrijdagavond bezoeken, de Happy Hour tent boven aan de trap. Iemand heeft geschreven: ...wifi free. Peter en Annelies kijken elkaar aan :I Morgen dan maar...

We gaan nu de katten verblijden met onze terugkomst en Peter zegt: fuck de wifi, dan kost het ons maar 100 euro in de maand, we gebruiken de Dongle voortaan. De film, die wij vandaag wilden uploaden, staat binnenkort dus wel op de Site :Ralf aan boord in Sardinië. Veel kijkplezier mensen! En vooral Ralf: Mooi was die week hè?

 
Marina di Cala del sole

12 januari, Licata een klein ritje van 97 km.

Sicilië grootste eiland in de Middellandse Zee. Wij zijn gewend aan kleine afstanden. Alles binnen bereik. De randsteden: even winkelen in Rotterdam, even wandelen aan zee, lekker uitgaan in Amsterdam. Tja en dierentuin bezoeken in Arnhem is nog te overzien voor een enkele keer. Hier moet je minstens 100 km rijden om iets te zien, om tenminste een ander landschap of geheel andere mooie kust te bezoeken.

Landschap en afstand: Dankzij het ( trage ) netwerk van bussen en treinen is vrijwel elk dorp met het openbaar vervoer te bereiken, maar wie er tegenop ziet om uren te moeten wachten, kan niet zonder een auto. De oostkust is de populaiste bestemming en Catania behoort tot een der levendigste steden. De barokke steden in zuidoost Sicilie zijn prachtig. Noto -(64 km. en 1 uur en 10 minuten rijden) Er zijn kloven en grotten. De golvende akkers van het binnenland strekken zich westwaarts uit. Aan de zuidkust liggen spectaculaire baaien met kliffen zoals de  De Scala dei Turchi ("Trap van de Turken") op ongeveer 18 kilometer afstand van Agrigento. Wat ons betreft een "must".  Reistijd 2 uur en 21 minuten. Wat deze klif zo mooi maakt, is de kleur van de steensoort "marna", een witte sedimentaire kalksteen. De wind en regen hebben door de eeuwen heen de trap in de rotsformatie gevormd. In het binnenland liggen veel wijngaarden, olijfgaarden en graanakkers. In het westen in Trapani liggen de glinsterende zoutvelden. 347 km. en 4 uur en 16 minuten rijden. In het reservaat Zingaro ( 318 km. en ook 4 uur en 13 minuten rijden, maar een niet te vergeten paradijs van Sicilië ) vindt je over een lengte van zeven kilometer betoverende baaitjes, indrukwekkende rotsen en rotskusten, bijzondere bloemen- en plantensoorten, zeldzame vogels en fijne strandjes. In het noorden rond Cefalu ( 3 uur rijden - 220 km.) liggen schilderachtige dorpjes, lagunes en zand- en kiezelstranden.... En dan schrijven we hier nog niet eens de Etna bij...

Agrigento zou wel eens verrrassend mooi kunnen blijken, want we lezen niet alleen over de witte marmerrotsen maar ook over een zwarte rots waarachter zich een tempel bevindt en vanwaar je schitterende vergezichten zou hebben over zee en de provincie. Ondertussen zien we de bergoppen met dorpjes die ook een bezoek waard zouden zijn. We rijden naar Licata. De in Haagse termen uitgedrukte " pestzooi" moet je voorbij kijken, de gedumpte koelkasten, puin en vuilnis langs de weg, de verwaarloosde muren van bedrijven en huizen...en als je dan een oude stad binnenrijdt en de zon schijnt op de kalkstenen nuren, dan zou dat pittorek moeten zijn. En dat willen wij zo graag op onze vakanties in Italie.

Licata Maria ziet er ontzettend verlaten uit. Al eerder hebben wij Marina-excursies gedaan in de winter en dan ziet een Marina er ofwel "sneu" uit of erg schoon en aangenaam. Het maakt de keuze voor een MArian eenvoudiger. In dit geval is de eerste beschrijving van toepassing en zoals altijd heeft dat te maken met de gesloten terrassen en failliete winkels. De Chandlery blijkt zich verplaatst te hebben naar een kein pandje naast zijn oorspronkelijke grote winkel. Op het eerste gezicht lijkt het nu een toeristische rommelwinkel, maar bij binnenkomst zien we toch een hoop goede spullen liggen, zoals de benodigde afsluiters, en meer technische materialen.We kopen 4 vlaggetjes van te bezoeken landen. Dat is even genoeg. Na afrekenen stellen we de vraag ( we weten van recensies dat dat hier niet kan, maar je weet maar nooit: ) of de boot hier op de kant kan en (nog belangrijker) kunnen we zelf het onderhoud doen? Jazeker, is het antwoord en de Chandler Andrea, en hij vraagt: liggen jullie in Ragusa? Ja, daar liggen wij.... Dan blijkt dat hij kan bemiddelen om de boot op de kant te zttten. Een Duits-sprekende Handyman die toevallig in de winkel staat, kan enige klussen aan boord voor ons doen, indien nodig. Hij luistert mee en geeft ons zijn kaartje en in een mum van tijd komen we tot afspraken: er zullen ons offertes gestuurd worden, betreffende de boot op de kant, antifouling (Venezian), technsche hulp, en een appartement. Het kan dus WEL!

De oude stad slaapt en het weer is nog steeds niet uitnodigend genoeg om door de steegjes te slenteren, dus we aanvaarden de terugrit. We hebben een beeld van de Marina van Licata, weliswaar dicht bij een supermarkt en bij het oude Licata, maar we zijn blij met onze keuze van Ragusa. We vinden de pontons bij elkaar in Marina di Ragusa net een dorpje, het voelt persoonlijker aan en frisser en vrolijker. Het is wachten op de offertes. We hebben er al een van Crotone, Calabria. Maar het zou ons beter uitkomen effe een weekje naar Licata te varen in maart. Wordt vervolgd...

 
Motor onderhoud

10 - 11 januari, squalls op een eiland

Oma zei wel eens: Mijn hemel! God' s water vloeit over God's akkers!

We hebben nu weer een autootje en rijden naar het winkelcentrum om de multifocale bril van Annelies op te halen. Die zou een oplossing moeten bieden voor het zien van ver en dichtbij, bijvoorbeeld bij navigeren. Ondertussen heeft Annelies ook een nieuwe wollen trui. Nooit gedacht zoveel wintergoed te moeten aanschaffen. De receptioniste van de Marina beaamt dat het weer hier extreem is. Normaal zou het zacht weer moeten zijn, met een temperatuurtje van 17-19 graden. De boeren klagen terecht, want de druivenplanten bevriezen en rotten en het water kan niet snel genoeg afgevoerd worden. Er zijn nooit systemen aangelegd die een overvloed van water zoals dit, konden opvangen: een ramp dus.

Er zijn talloze foto's op internet over door water wadende mensen in Ragusa en Agrigento en vastgelopen auto's in straatzwembaden. Het blijkt in meerdere delen van de wereld extreem weer te zijn: de beroemde reuzen-Sequoia van California is omgevallen!

De rit in het donker via Vittoria naar Marina di Ragusa, is spannend, het woord "gevaarlijk"  gebruiken wij stoere Nederlanders niet, die gewend zijn aan water en in het bijzonder regenwater.Maar...

De bergweg rijden is linke soep. Voor ons zit een slome duikelaar (bijna letterlijk) die 40 rijdt, nog gas terugneemt ook en stil gaat staan voor elke bocht. De Sicilianen achter ons wijken naar links en rechts om ons en het vehikel voorbij te kunnen. Het uitzicht op het dal van Comiso en Vittoria is prachtig met alle stadslichtjes, net alsof je uit een vliegtuig kijkt. Voordeel van het langzame rijden: genieten van je omgeving. De regen klettert keihard neer op het verkeer en de straten en het vloeit in rivieren over de weg heen, onder de autobanden door. Wanneer alle verkeer zijn richting heeft gekozen, zijn wij alleen op de doorgaande weg in het pikkedonker en rijden steil naar beneden door enorme plassen naar Vittoria. met 30 km per uur, spat het water links en rechts boven de auto uit. We rijden continue door een wasstraat lijkt het wel. Bij een klein tunneltje lozen drie buizen hun water. Het valt in dikke stralen naar beneden. We rijden door een Tiki-bad exeperience.
We komen na Lidl bezoek in Vittoria, veilig aan in de Marina. Een nog veel grotere plas, maar wel een die er veel veiliger uitziet.

Dan hapert opeens de kachel en Peter reset hem 2 x en start hem 6 x op. Uiteindelijk doet hij het. Hiep hoi, we hebben de kachel niet eerder zo hard nodig gehad. Om nog even duidelijk te maken hoe slecht het weer is: Duitse Peter gaat een poos in een appartement wonen op Malta, zo koud is het op zijn boot.

Na een nacht wolkbreuken op de Skadi, gaat Peter verder aan het motoronderhoud, dat de ochtend ervoor niet afgemaakt kon worden, omdat hij de filters niet los kon krijgen. Via het " netje"  vraagt hij hulp, De Duitse Peter brengt een " wrench" en de filters zijn er in een mum van tijd af. Klus gedaan. Dat voelt goed!

 
Aan Het Werk

7 - 9 januari, Sicilië in de sneeuw

Het weer in zuid Europa is helemaal van slag of  . . .is dat toch gewoon hier? Wij weten dat niet, maar wat wij wel weten, is dat het hier verrekkes koud is.

Op het weerbericht op de Italiaanse TV, ja we hebben TV aan boord, zien we dat de hele onderkant van de Italiaanse laars, inclusief de binnenlanden van Sicilië, te maken hebben met sneeuw en ook wel Veel sneeuw. Onderaan de Etna is een bus met 50 kinderen vastkomen te zitten in de opgehoopte sneeuw, op het vaste land bij Bari zijn dorpen niet bereikbaar en we lezen dat er in Griekenland op de eilanden in de Egeïsche zee zo veel sneeuw is gevallen dat eilanden en dorpen onbereikbaar zijn geworden. Er zijn zelfs plaatsen waar 3 meter sneeuw is gevallen. Zelfs Kreta moet er aan geloven, ze hebben daar voor het eerst in 40 jaar sneeuw. Hoe zat dat ook al weer met het opwarmen van de aarde? Nou hier in elk geval niet!

Feit is dat wij de hele dag de kachel aan hebben en de katten lopen 's avonds ook maar heel even naar buiten om een frisse, zeg maar gerust een koude, neus te halen en ze vluchten dan weer snel de Skadi op, de warmte in. Odin begint zelfs 's avonds klagelijk te miauwen want meneer wil ondergestopt onder zijn deken in zijn bedje.

Overwinteren in de warmte was toch de bedoeling? Maar ja over een paar weken is het weer 16+ graden en dan zijn we alles weer vergeten.

De afgelopen dagen hebben we veel tijd besteed om de site bij te werken en Annelies heeft een paar nieuwe Blogs geschreven die in de Bibliotheek te lezen zijn.

Vandaag zijn we weer met de bus (2,5 uur) naar Catania gereden om een autootje op te halen, deze keer voor in totaal 3 maanden. We zijn het na een maand hier te liggen een beetje zat om alleen maar op de Skadi te zitten en door Marina di Ragusa te lopen. Met de auto gaan we de komende maanden een groot deel van Sicilië ontdekken. We weten al dat het een groot eiland is met slechte 2-baans wegen, dus dat wordt best veel rijden maar dan kan je ook heel veel mooie natuur en oudheden gaan zien. Uiteraard zullen we hier veel over schrijven op de site.

Sinds wij in Zilt een stukje hebben geschreven in De Zilte Wereld, is het aantal bezoekers van onze site enorm toegenomen, vandaag zelfs 120. We zijn daar uiteraard heel blij mee want het geeft ons toch een soort erkenning van het vele werk wat we er in steken.

We zouden het dan ook leuk vinden als er in ons gastenboek wat suggesties komen over hoe wij de site nog leuker kunnen maken, welke onderwerpen er missen of waar we meer over kunnen schrijven.

We wachten op jullie reacties.

 
Het sneeuwt in Sicilië

5 - 6 januari, storm en kou

Uit een coma ontwakend, de ogen nog niet opengeslagen, dringt het besef door dat we in Australië zijn aangekomen. De Didgeredoo toetert onophoudelijk en het water voor de thee kookt, want de fluitketel zingt.

,,Hè? Ben ik nu al in Australië?"denkt Annelies. De ogen openend en meteen het dakraam doorkijkend, blijkt dat de lucht blauw is, maar de didgeredoo muziek wordt veroorzaakt door de storm die langs de masten loeit en af en toe fluit het tussen de verstagingen. Goedemorgen dit is Ragusa. Is dat elke winter zo, hier?

Het wordt 9 Bft. en de temperatuur gaat dalen naar 7 en de gevoelstemperatuur is nu 1 graad. We sluiten ons op in de boot. Peter doet al een poos administratie: een prachtig overzicht van de financien van Peter en Annelies van het hele jaar. De katten steken hun neus buiten de deur en sodemieteren zowat van de trap af zo snel zijn ze weer binnen. Deurtje weer dicht. Er regent af en toe een wolk leeg en er valt een enkel nat sneeuw vlokje. De aanvankelijk voorgenomen wandeling wordt afgelast, het is k...weer. De was droogt buiten aan de lijn, Annelies warmt haar bevroren handen aan de katten.

De komende nacht wordt het in Marina di Ragusa -1 !!! En overdag 7 graden met gevoelstemperatuur 4. Het gaat vast sneeuwen boven in Ragusa stad. Woensdag wordt het pas weer 12 graden maar wel met veel regen. Lekker Hollands. Er komen berichten op Facebook van Pat en Duncan in Cartagena die in hun zwembroek lopen. Waaaaat????

 
Het weer in de Med

4 januari, winterweek in Ragusa

Het weer valt ons tegen. Weinig mensen weten dat het in de Middellandse Zee zó kan spoken. Sterker nog: op school wordt je verteld, dat de zee altijd mooi en rustig is en iedereen droomt ervan om de kou in Nederland te kunnen ontvluchten en lekker warm aan de Med te vertoeven. Niets van dat is nu mogelijk.

Zijn we al door stormen in oktober achterna gejaagd, hier is het niet veel beter. De hele erge kou (gevoelstemperatuur 0 graden) is voorbij maar er komt weer een nieuw koufront aan. Ondertussen is de wind weer aangetrokken tot 6 bft. (de was droogt lekker snel) en zijn er een paar zachte nachten geweest van 12 graden. Een gesprek in de Stella Bar leverde de verbazingwekkende informatie op dat je aan de Turkse kust ook niet moet zijn. De zeiler die wij spraken kon na overwintering aldaar, pas eind mei vertrekken vanwege het slechte weer. Weerplaatjes van de Med leveren al weken rode gebieden op tot aan Tunesië. Vorig jaar om deze tijd, baadden we nog aan de Algarve in de zee....(hè Lieve....)

Beste koop deze maand: electrische deken! Annelies vlijdt zich in een wolk van warmte elke avond.

Ragusa ligt strategisch perfect tussen alle Med-routes van zeilers. Kom je vanaf de Griekse eilanden dan is dit een perfecte stop. Ook voor ons, na Rome en ook voor de "vertrekkers" die in het voorjaar de Med uit gaan of juist naar het noorden gaan, zoals Sardinië. Het is momenteel erg stil in de Marina, er komen weinig mensen op de Happy Hour. Wat de community betreft is dit een pré om hier te overwinteren. Ook lig je hier enorm beschut en zelfs stil, terwijl het buiten de Marina raast. Annelies vraagt zich wel af of we hier volgend jaar weer moeten stil houden, want je moet wel heel ver rijden voor verder vermaak. Zonder auto is het soms saai en een mijl op zeven met de bus. Annelies mist de winkelcentra èn bioscoop van Albufeira.

De katten zijn dolgelukkig. Ze lopen 's-avonds met Peter een rondje, ofwel gedisciplineerd naast hem of wachtend op hem. Ze slapen overdag vaak. Na in de ochtend wat gelopen te hebben en gespeeld zitten ze alweer op hun bedje, liefst dichtbij ons. Als we in de kuip koffie drinken, komen ze onder de buiskap liggen. Ook Odin waardeert tegenwoordig zijn eigen fietsmand. Dat is zo ontstaan door de laatste vaartochten, waarbij hij door ons in de mand werd gelegd bij ziek voelen, spanning en onveiligheid. 

Hij laat wel regelmatig dominant gedrag zien, door juist het ligplekje van Freija in te pikken als ze daar net lekker ligt. Om 06.30 wanneer het licht wordt krabbelt Odin nog steeds vaak aan de deur en mag hij op een kussentje aan het hoofdeind van Peter liggen. Freija scharrelt rond, springt in de vensterbank, en gaat na 5 minuten alweer naar de bank terug. De speelgoedmuis van Ikea is nog steeds populair. En Odin heeft een nieuw kattekwaad: hij schept, 's-ochtends vroeg, met zijn voorpoot, grind uit de kattenbak en gaat er doorheen skieën.

Groot vermaak is het opwachten van de vogeltjes om 16.30 uur, een kwikstaartjessoort. Freija verschanst zich achter de loopplank die tegen de reling staat opgeborgen. Odin zit voorop de punt van de boot, soms zelfs op het anker. En dan gebeurt het. Ook de vogeltjes weten het al: ze dagen de katten uit en drijven hen tot waanzin. De vogeltjes zitten in de verstaging van de buurboot en vliegen naar Skadi, om vervolgens in de lucht boven de katten te blijven fladderen als kolibries. Ze roepen nog net niet: pak me dan als je kan!

Peter heeft nu vlechten van gevlochten lijnen gemaakt. Die worden aan de kikker bevestigd en hangen in het water, als reddingsmiddel, mocht er een kat in het water vallen.

De kou en de aanzwellende gierende wind belemmeren ons vandaag om echt klussen aan te pakken. We doen administratie, jaaroverzichten, bereiden blogs voor, maken een video (binnenkort op de site) en kijken een film en drinken veel warme drankjes. We hebben contact met Crotone, Porto Vecchio om de boot begin mei op de kant te zetten. En we buigen ons over noodzakelijke- en vooral niet noodzakelijke aankopen, om eens wat te kunnen sparen.

De koelkast zit vol eten en Jan en Miriam hebben ook nog restjes achtergelaten, dus we overleven het hier wel in onze Skadi Iglo. Volgende week halen we weer een auto op en gaan we mooie dagtochten maken. We hebben er een paar in gedachte: de Lidl, de bril ( ja ja ) van Annelies ophalen bij de opticien, Licata Marina en Centro Commerciale, Catania, Ragusa, Syracuse, maar ook archeologische plaatsen zoals de Tempelvallei en de Villa Romana. Bezoek aan de Etna laat even op zich wachten. Er is zoveel sneeuw gevallen dat de kabelbaan soms niet gaat. En 3000 meter hoogte is ook wel erg koud nu....Maar plannen genoeg en onderwerpen om over te schrijven ook.

We merken dat het aantal bezoekers van onze site behoorlijk is toegenomen. Dagen met meer dan 100 bezoekers zijn geen uitzondering meer. Wellicht dat het artikel in Zilt een grote bijdrage levert. Mogelijk zoekt men informatie bij het voorbereiden van een eigen zeilreis, van 1 nieuwe persoon weten we het zeker want die heeft zich opgegeven voor de nieuwsbrief.

SKADI GOES "GREECE" Skadi heeft de Peloponnesos gerond en ligt in Crotone Calabrië. Wij zijn na 2 dagen autorijden thuis in Vlissingen aangekomen. Ons blog wordt de komende dagen bijgewerkt

 

 

Zeemeermensen

Nieuws over onze reis en onze site

Croatia news:

The advices of numerous boaters, owners and users of vessels as well as participants of the nautical sector in Croatia have been taken into account, and the tourist taxes for the year 2019 have been reduced up to 60%. The largest reduction is foreseen for flat-rate tourist taxes for the period of one year.

Skadi nieuws:

Komende maanden wordt geupdated op onze website: de alinea ankeren/havens/peloponnesos oost en zuid alsmede Ionische eilanden en vasteland

Komende maanden wordt geupdate onze Google routekaart---> SY Skadi routes 2018 en 2019 Griekenland

Plan 2020 Terug naar Kroatië. Plan 2021: Sardinië/Corsica/noordwest Italië/Monaco/Marseille/Barcelona. Zomerstop. Zuid Spanje/Canarische Eilanden tot maart 2021.Plan 2021: Canarische eilanden, Madeira, Azoren

Nieuwsbrieven: Wij schrijven momenteel de nieuwsbrief Griekenland en deze wordt dus binnenkort uitgestuurd. Wil je ook de meest recente nieuwsbrief onvangen geef dan links onderaan deze pagina je e-mailadres op.

9 februari 2019 geven wij een lezing over Griekenland op de Middellandse Zee-dag van Toerzeilers.

Skadi in de Literatuur

De Skadi, en wij, worden een paar maal vermeld in literatuur van zeilbladen en watersport sites. Hieronder kan je de verhalen teruglezen.

Skadi in Zilt 129

Skadi in Nauticlink editie 147 - februari 2017

Bezoekers vandaag: 60Laatste wijziging: 30-10-2018